…«Ντρέπεται ο γήλιος ως διαβαίνει απ’ το νησί,/ τόσο σκυφτούς ανθρώπους ν’ αντικρίζει!/ Ντρέπεται για τους δημίους, μα δακρύζει/ κάποια χαράδρα όταν φωτίζει ή μια κορφή!Εδώ ψηλά σαν κάστρα υψώνονται στο φως/ κορμιά που δε λυγούν στην καταιγίδα!/ Οι δήμιοι εδώ ας...












