Όσες τουλάχιστον είχαν περιεχόμενο, ειπώθηκαν, καταναλώθηκαν, τελείωσαν. Έμειναν κάτι ανούσιες, σαν τενεκέδες, σαν τσόφλια από σπασμένα αυγά ή κούφια καρύδια. Οι λέξεις που μιλούσαν για τρόμο στους νυχτερινούς βομβαρδισμούς, για τον ψυχοπομπό της βάρκας και τα μαύρα...












