Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Η πληροφορία ότι ο πρώην Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος προορίζεται για εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ. προκάλεσε εύλογα πολλά σχόλια. Ανάμεσά τους και αυτό του δημοσιογράφου της Εφημερίδας των Συντακτών, Τάσου Παππά, ο οποίος, με δηκτικό τρόπο, υποστήριξε ότι στην Ελλάδα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη η σιωπή μπορεί να αποδειχθεί το ασφαλέστερο εισιτήριο για πολιτική ανέλιξη.

Η παρατήρηση αυτή έχει τη δική της λογική. Προσωπικά, όμως, θεωρώ ότι υπάρχει μια ακόμη πιο σκοτεινή διάσταση της υπόθεσης.

Ο Κωνσταντίνος Φλώρος δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε στόχος του Predator. Ήταν ο επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Δηλαδή ο ανώτατος στρατιωτικός παράγοντας της Ελλάδας παρακολουθούνταν με κατασκοπευτικό λογισμικό.

Και όμως…

Δεν απαίτησε ποτέ δημόσια να αποκαλυφθούν οι υπεύθυνοι. Δεν στράφηκε δικαστικά εναντίον όσων τον παγίδευσαν. Δεν εμφανίστηκε στη δίκη όσων κατηγορήθηκαν για τη λειτουργία του παράνομου μηχανισμού παρακολουθήσεων. Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να μην έχει κινηθεί νομικά εναντίον εκείνων που, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, αποπειράθηκαν ή πέτυχαν να αποκτήσουν πρόσβαση στις πλέον ευαίσθητες επικοινωνίες του.

Για έναν άνθρωπο που είχε την ευθύνη της εθνικής άμυνας, αυτή η στάση μόνο αδιάφορη δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη.

Στα δημοσιεύματα που βασίστηκαν στο υλικό των παρακολουθήσεων περιλαμβάνονται αναφορές για την αγορά πολυτελούς κατοικίας στον Παπάγο, καθώς και ισχυρισμοί ότι μέρος του τιμήματος καταβλήθηκε αδήλωτα. Στο ίδιο πληροφοριακό υλικό διατυπώνονται επίσης αξιολογήσεις και υπαινιγμοί για σχέσεις με επιχειρηματικό παράγοντα και για συνομιλίες που, κατά τους συντάκτες των σχετικών εκθέσεων, έχρηζαν περαιτέρω διερεύνησης. (Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο της ΕΥΠ, η οποία παρακολουθούσε τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο, το σπίτι που αγοράστηκε το 2021 στην περιοχή του Παπάγου φαίνεται ότι κοστίζει 1,2 εκατ. ευρώ. Αυτή, σύμφωνα με τις περιγραφές των μυστικών υπηρεσιών, είναι η εμπορική αξία του ακινήτου. Κατά το ίδιο πληροφοριακό δελτίο ωστόσο φαίνεται πως για την αγορά του πολυτελούς ακινήτου σε μια από τις πιο ακριβές γειτονιές της Αττικής δόθηκαν 600.000 ευρώ κάτω από το τραπέζι. Ηταν δηλαδή «μαύρα» χρήματα, λέξη την οποία χρησιμοποιεί και η ΕΥΠ).

Οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν δημοσιευθεί. Αποτελούν ένα υπαρκτό πολιτικό δεδομένο, το οποίο δεν μπορεί να αγνοηθεί όταν επιχειρεί κανείς να ερμηνεύσει τις εξελίξεις.

Ας μην ξεχνάμε και κάτι ακόμη.

Ο Φλώρος είχε μετατραπεί σε αγαπημένο πρόσωπο του εθνικιστικού ακροατηρίου, ιδιαίτερα μετά τη διαβόητη δήλωσή του ότι «όποιος πατήσει ελληνικό έδαφος, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα τον ρωτήσουμε ποιος είναι». Για ένα κυβερνών κόμμα που βλέπει διαρροές προς τα δεξιά του, μια τέτοια υποψηφιότητα δεν είναι απλώς μια επιλογή προσώπου. Είναι πολιτικό μήνυμα.

Αν, μάλιστα, αληθεύουν οι πληροφορίες ότι υπήρχε ενδιαφέρον και από την πλευρά Σαμαρά για την πολιτική αξιοποίησή του, τότε η ένταξή του στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας μοιάζει περισσότερο με προληπτική «μεταγραφή» παρά με επιβράβευση της στρατιωτικής του διαδρομής.

Το παρακάτω δημοσίευμα είναι από την Καθημερινή 25/7/2026

Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, βρίσκεται αλλού.

Όταν ένας άνθρωπος που υπήρξε στόχος του μεγαλύτερου σκανδάλου παρακολουθήσεων της Μεταπολίτευσης δεν ζητά να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι, όταν παραμένει σιωπηλός απέναντι σε όσους εισέβαλαν στην ιδιωτική και υπηρεσιακή του ζωή, όταν δεν διεκδικεί ούτε καν την προσωπική του δικαίωση, τότε η σιωπή παύει να είναι προσωπική επιλογή. Γίνεται πολιτικό γεγονός.

Και όταν αυτή η σιωπή ακολουθείται από πολιτική αξιοποίηση, οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να αναρωτηθούν αν πρόκειται για απλή σύμπτωση ή για μια ακόμη εκδήλωση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί ένα σύστημα εξουσίας που ανταμείβει την υπακοή και όχι την ανεξαρτησία.

Γιατί σε ένα καθεστώς όπου οι παρακολουθούμενοι δεν ζητούν δικαιοσύνη και οι παρακολουθήσεις καταλήγουν να μην έχουν πολιτικό κόστος για κανέναν από τους ισχυρούς, το πρόβλημα δεν είναι μόνο το Predator.

Το πρόβλημα είναι η κανονικοποίηση μιας εξουσίας που φαίνεται να αντιμετωπίζει τη σιωπή ως πολιτικό προσόν και την επιβραβεύει αναλόγως.

Υ.Γ. Αν τελικά ο Κωνσταντίνος Φλώρος βρεθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ., δεν θα πρόκειται απλώς για την πολιτική αξιοποίηση ενός πρώην Αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Θα αποτελεί και το πιο ηχηρό μήνυμα ότι, στην Ελλάδα του σκανδάλου των υποκλοπών, όχι μόνο δεν υπήρξαν πολιτικές συνέπειες για όσους το οργάνωσαν, αλλά όσοι επέλεξαν τη σιωπή απέναντί του μπορούν να ανταμειφθούν με μια θέση στην κορυφή της πολιτικής πυραμίδας. Κι αυτό λέει πολύ περισσότερα για το ίδιο το σύστημα εξουσίας απ’ όσα λέει για τον ίδιο τον Φλώρο.