Με νέες αποφάσεις για εξοπλισμούς τέλειωσε το Σάββατο η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία. Στο επίκεντρο βρέθηκαν μέτρα με τα οποία η δυτική πολεμική συμμαχία θέτει στο στόχαστρο τη Ρωσία. Έτσι, στη Πολωνία και στα κράτη της Βαλτικής σταθμεύουν τέσσερις «Ομάδες Μάχης» του ΝΑΤΟ με δύναμη τάγματος η κάθε μια, από τις οποίες η μία διοικείται από Γερμανούς. Επιπλέον, το ΝΑΤΟ υποστηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας και ενισχύει την παρουσία του στη Μαύρη Θάλασσα. Η δυτική πολεμική συμμαχία προσανατολίζεται μελλοντικά προς τον Ψυχρό Πόλεμο και σκιαγραφεί υποτιθέμενα σενάρια απειλών τα οποία μιμούνται τα παλιά μοντέλα. Έτσι, σε μια αναλογία με το «Fulda Gap» («Κενό στη Φούλντα») [1] ισχυρίζονται ότι υπάρχει ένα «Κενό στο Σουβάλκι» στη βορειοανατολική Πολωνία και στη νότια Λιθουανία, [και] ότι πρέπει να υπολογίζεται με μια προέλαση των ρωσικών στρατευμάτων από τη Λευκορωσία προς το Καλίνινγκραντ. Ενάντια σ΄ αυτό [όπως λένε] το ΝΑΤΟ είναι «ανήμπορο». Οι στατιστικές δείχνουν ότι το «ανήμπορο» ΝΑΤΟ έχει επενδύσει δεκατρείς φορές περισσότερα χρήματα στις ένοπλες δυνάμεις απ΄ ότι η Ρωσία. Κατά τη διάρκεια που η ΕΕ ενισχύει τη συνεργασία της με τη δυτική πολεμική συμμαχία, οι ΗΠΑ οξύνουν την επόμενη μεγάλη σύγκρουση με την εγκατάσταση ενός αντιπυραυλικού συστήματος άμυνας στην Ασία –την απειλούμενη μεγάλη σύγκρουση με την Κίνα.
[Αναλυτικότερα]

Ομάδες Μάχης

Ένα βασικό στοιχείο των εξοπλισμών, που αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, είναι η εγκατάσταση δυτικών στρατευμάτων πολύ κοντά στα ρωσικά σύνορα. Σύμφωνα μ΄ αυτή την απόφαση, οι μάχιμες μονάδες του ΝΑΤΟ με δύναμη τάγματος η καθεμιά («Battle Groups» [2]) θα εγκατασταθούν στην Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία και την Πολωνία. Στη Λιθουανία η Μπούντεσβερ [ΠΓ: γερμανικός στρατός] θα αναλάβει ως «Έθνος-Πλαίσιο» [3] τη διοίκηση της εκεί Ομάδας Μάχης. Στο Βερολίνο και στο ΝΑΤΟ ισχυρίζονται ότι με τη συμφωνία τηρούνται οι κανονισμοί της Βασικής Πράξης ΝΑΤΟ-Ρωσίας του έτους 1997, η οποία προβλέπει την μη διαρκή εγκατάσταση «ουσιαστικών ομάδων μάχης» στα νέα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, ο πολωνός υπουργός Άμυνας Βίτολντ Βαστσικόφσκι κατά τη διάρκεια της Συνόδου του ΝΑΤΟ επεσήμανε, ότι στη Πολωνία για παράδειγμα, θα βρίσκεται ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός στρατιωτών του ΝΑΤΟ. Ο Βαστσικόφσκι υπενθύμισε ότι οι ΗΠΑ θέλουν να στέλνουν τακτικά από τη Γερμανία προς την Πολωνία μια ταξιαρχία στις πολεμικές ασκήσεις. Σ΄ αυτά προστίθεται το προσωπικό για την αντιπυραυλική άμυνα του ΝΑΤΟ και η ταξιαρχία υποστήριξης μάχης του Πολυεθνικού Σώματος Βορειοανατολή, στο οποίο συμμετέχει διοικητικά η Μπούντεσβερ. Σύμφωνα με τον Βαστσικόφσκι, μελλοντικά μάλιστα θα είναι εγκατεστημένοι στην Πολωνία «περισσότεροι από 10.000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ» [4].

Επιτυχημένη επιθετικότητα

Επιπλέον, το ΝΑΤΟ στη Σύνοδο Κορυφής του στη Βαρσοβία αποφάσισε επιπρόσθετα μέτρα, τα οποία –παρά τις εν μέρει διαφορετικές δηλώσεις του- στρέφονται σαφώς κατά της Ρωσίας. Έτσι, η συμμαχία δήλωσε ότι το νέο της σύστημα πυραυλικής άμυνας είναι μερικώς σε λειτουργία και ότι τη διοίκηση σε όλες τις μορφές για αυτό, την έχουν αναλάβει οι ΗΠΑ. Μέχρι σήμερα βρίσκονται σε λειτουργία μια εγκατάσταση ραντάρ στην Τουρκία και, κυρίως, ένας σταθμός εκτόξευσης πυραύλων στη Ρουμανία. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν τέσσερα πολεμικά πλοία που σταθμεύουν στην Ισπανία για το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας. Το κέντρο διοίκησης βρίσκεται στη γερμανική [πόλη] Ράμσταϊν. Επιπλέον, το ΝΑΤΟ θα συνεχίζει να υποστηρίζει την Ουκρανία στον εκσυγχρονισμό των ενόπλων της δυνάμεων και θα προωθήσει την προσαρμογή των ουκρανών στρατιωτικών στα στάνταρ του ΝΑΤΟ. Και τα δυό αυτά στρέφονται επίσης άμεσα κατά της Ρωσίας. Η δυτική πολεμική συμμαχία εκφράζει ρητά την εκτίμησή της σχετικά με τη «σημαντική συνεισφορά» της Ουκρανίας στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ «και στη Δύναμη Αντίδρασης του ΝΑΤΟ [NATO Response Force]» [5]. Τέλος, το ΝΑΤΟ επιδιώκει επίσης μια «ενισχυμένη παρουσία» στη Μαύρη Θάλασσα στον αέρα και στη θάλασσα. Συνοδευτικά, η Ρουμανία θα ιδρύσει μια «πολυεθνική ταξιαρχία» που θα είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμη για δράση, στην οποία θα συμμετέχει η Βουλγαρία. Για να αποθαρρύνει αντίμετρα της Ρωσίας κατά της επιθετικότητας του ΝΑΤΟ, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε για την Τετάρτη (ΠΓ: χθες) να γίνει ένα Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας. Αν γίνει κατορθωτό να αδρανοποιηθεί η Μόσχα, τότε η συμμαχία θα έχει πετύχει στους επιθετικούς εξοπλισμούς της, χωρίς η ίδια να έχει κάποιο μειονέκτημα [6].

Το «Κενό του Σουβάλκι»

Κορυφαία γερμανικά μέσα ενημέρωσης συνοδεύουν τον εξοπλισμό του ΝΑΤΟ με προπαγανδιστικά στοιχεία, τα οποία έχουν ληφθεί άμεσα από το οπλοστάσιο του Ψυχρού Πολέμου. Έτσι γίνεται στο μεταξύ λόγος περί ενός «κενού στο Σουβάλκι», μια περιοχή στη βορειοανατολική Πολωνία και τη νότια Λιθουανία, στην οποία υποτίθεται ότι αναμένεται μια ρωσική επίθεση. Η έκφραση «Κενό του Σουβάλκι» αποτελεί μίμηση του «Fulda Gap» («Κενό της Φούλντα») της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου, που ίσχυε μέχρι το 1989 ως πύλη εισβολής των στρατευμάτων των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το ΝΑΤΟ αφήνει να διαδίδεται, ότι γίνεται συζήτηση για «τον κίνδυνο ενός συμβατικού περιφερειακού πολέμου που θα προκληθεί από τη Ρωσία», ο οποίος όπως λέγεται, συνίσταται σε μια προέλαση ρωσικών στρατιωτικών μονάδων από τη Λευκορωσία μέσω του «κενού του Σουβάλκι» προς το Καλίνινγκραντ. Αυτό μπορεί, σύμφωνα με τον ισχυρισμό,, «να αποκόψει τις χώρες της Βαλτικής από το υπόλοιπο ΝΑΤΟ και να τις οδηγήσει πίσω στο δορυφορικό σύστημα της Μόσχας». Το ΝΑΤΟ, όπως υποστηρίζεται, θα «κοιτάζει ανήμπορο», επειδή δεν έχει «στην περιοχή ισχυρές δυνάμεις», ότι επίσης «οι χώρες της Βαλτικής μετά από μια [ρωσική, της Σύντ.] κατάκτηση δεν θα μπορούν σχεδόν καθόλου να επανακτηθούν» [7].

Το ανήμπορο ΝΑΤΟ

Τον παραλογισμό του ισχυρισμού ότι το ΝΑΤΟ είναι «ανήμπορο», τον ξεσκεπάζουν οι γραφικές απεικονίσεις στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία –όπως ακριβώς και με βάση το πρότυπο των αντίστοιχων απεικονίσεων κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου- αντιπαραβάλλουν τις εξοπλιστικές δαπάνες και τα οπλοστάσια του ΝΑΤΟ με εκείνα της Ρωσίας. Σύμφωνα μ΄ αυτές, το «ανήμπορο» ΝΑΤΟ το έτος 2015 δαπάνησε περίπου 861 δισεκατομμύρια δολάρια για εξοπλισμούς –περίπου δεκατρείς φορές περισσότερα απ΄ ότι του ρωσικού προϋπολογισμού άμυνας (66 δισεκατομμύρια δολάρια). Εδώ οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ δαπάνησαν εκτός από τις ΗΠΑ (440 δολάρια ανά κάτοικο) και η Ρωσία (470 δολάρια ανά κάτοικο), περίπου τα ίδια υψηλά ποσά ανά κεφαλή του πληθυσμού για τις ένοπλες δυνάμεις τους, ενώ οι ΗΠΑ επένδυσαν 1.870 δολάρια ανά κεφαλή του πληθυσμού στο στρατό. 800.000 Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονται απέναντι σε 3,41 εκατομμύρια στρατιώτες του ΝΑΤΟ, 750 ρωσικά καταδιωκτικά και 1.400 ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη εδάφους βρίσκονται απέναντι σε 4.000 καταδιωκτικά και 4.600 μαχητικά αεροσκάφη εδάφους του ΝΑΤΟ. Σε περίπτωση πολέμου ένα ρωσικό αεροπλανοφόρο θα έπρεπε να αντιμετωπίσει 27 αεροπλανοφόρα του ΝΑΤΟ, 100 ρωσικές φρεγάτες, αντιτορπιλικά ή κορβέτες θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν 260 αντίστοιχα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ, 60 ρωσικά υποβρύχια θα βρίσκονταν απέναντι σε 154 υποβρύχια του ΝΑΤΟ. Μόνο στους πολλαπλούς εκτοξευτήρες πυραύλων και στα αυτοκινούμενα πυροβόλα όπλα η Ρωσία θα είχε ένα μικρό πλεονέκτημα απέναντι στη δυτική πολεμική συμμαχία. Η στρατιωτική σημασία αυτών των όπλων για σύγχρονους πολέμους μπορεί να θεωρηθεί ως δευτερεύουσα [8].

Ο ρόλος της Γερμανίας παγκοσμίως

Στη Σύνοδο Κορυφής της Βαρσοβίας αποφασίστηκε επιπλέον ότι η ΕΕ στο μέλλον θα συνεργάζεται πιο στενά με το ΝΑΤΟ. Αυτό θα πρέπει να γίνεται κυρίως σε όλους τους τομείς που η ΕΕ είτε είναι υποδεέστερη σε εξαιρετικό βαθμό από τις ΗΠΑ είτε σε περίπτωση που επιθυμεί υποστήριξη. Το πρώτο αφορά για παράδειγμα στον κυβερνοπόλεμο και στις δραστηριότητες των μυστικών υπηρεσιών, στις οποίες η συνεργασία θα πρέπει να αναπτυχθεί παραπέρα. Αυτό το τελευταίο ισχύει για την απόκρουση της μετανάστευσης στην ΕΕ, όπου θα συνεισφέρει η πολεμική συμμαχία. Αναφέρεται επίσης ότι η βιομηχανία εξοπλισμών της ΕΕ θα ενισχυθεί περαιτέρω και, ενδεχομένως, μπορεί να ελπίζει για νέες παραγγελίες από τις ΗΠΑ. Η ανάπτυξη της συνεργασίας επιτυγχάνεται μετά την ανακοίνωση του γερμανού υπουργού Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ, ότι η Γερμανία έχει γίνει ένας «κεντρικός παίκτης» της παγκόσμιας πολιτικής και ότι έχει ένα «παγκόσμιο ρόλο», ενόσω οι ΗΠΑ έχουν «σκοντάψει» και ξεθώριασαν «την ψευδαίσθηση ενός μονοπωλικού κόσμου» [9]. Ο Στάινμαγερ ζήτησε επίσης μαζί με τον γάλλο ομόλογό του Ζαν-Μαρκ Ερό έναν υπερβολικό εξοπλισμό της ΕΕ, ο οποίος θα καταστήσει δυνατό στο να αναπτυχθεί η ευρωπαϊκή συμμαχία κρατών σε έναν «ανεξάρτητο» και «παγκόσμιο» παίκτη –«ανεξάρτητο» και από τις ΗΠΑ [10].

Η επόμενη μεγάλη διαμάχη

Κατά τη διάρκεια που η ΕΕ εντείνει τη συνεργασία της με το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ οξύνουν την επόμενη μεγάλη διαμάχη. Όπως έγινε γνωστό στα τέλη της προηγούμενης βδομάδας, η Ουάσινγκτον θα εγκαταστήσει στη Νότιο Κορέα το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας Thaad [11]. Υποτίθεται ότι αυτό στρέφεται μόνο κατά των πυραύλων της Βόρειας Κορέας. Στη πραγματικότητα η ιδιαίτερα αναπτυγμένη τεχνολογία ραντάρ επιτρέπει στις ΗΠΑ να κατασκοπεύουν από το νοτιοκορεατικό έδαφος βαθιά μέσα στην Κίνα. Επιπλέον, το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας αποδυναμώνει τις κινεζικές ικανότητες αντιχτυπήματος και, επομένως, την κινεζική άμυνα. Έτσι η Ουάσινγκτον οξύνει ακόμη περισσότερο τη μεγάλη διαμάχη με την Κίνα, η οποία οξύνεται ούτως ή άλλως εδώ και πολύ καιρό [12].

Πηγή: german-foreign-policy.com, 11.07.2016

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Γαβάνας
_________
[1] Το «Κενό της Φούλντα» είναι μια έννοια με την οποία οι ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου χαρακτήριζαν την περιοχή κοντά στη πόλη Φούλντα στην ανατολική Έσση που συνόρευε με την Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία. Κατά τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ εκείνης της περιόδου, τα στρατεύματα του Συμφώνου της Βαρσοβίας θα μπορούσαν να προελάσουν, να περάσουν τα σύνορα προς την κατεύθυνση Φούλντα και μέσα σε δυό μέρες να φτάσουν στη περιοχή Ρήνου-Μάιν. Έτσι, σύμφωνα με αυτό τον ισχυρισμό, η Δυτική Γερμανία θα χωρίζονταν σε δυό τμήματα και ταυτόχρονα θα εξουδετερώνονταν η πιο σημαντική αεροπορική βάση του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη που βρισκόταν λίγο πιο νότια από το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης του Μάιν. Κατ΄ αντιστοιχία με αυτό τον χαρακτηρισμό της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου, χρησιμοποιείται σήμερα από τον δυτικό ιμπεριαλισμό η έννοια «Κενό του/στο Σουβάλκι», μια περιοχή που βρίσκεται στη βορειοανατολική Πολωνία και τη νότια Λιθουανία, από την οποία υποτίθεται θα μπορούσαν να προελάσουν τα ρωσικά στρατεύματα από τη Λευκορωσία προς το Καλίνινγκραντ (ΣτΜ).

[2] Wie die NATO in Osteuropa Flagge zeigt. www.bundeswehr.de, 08.07.2016.

[3] Με την ιδέα περί «Έθνος-Πλαίσιο» που παρουσιάστηκε στο ΝΑΤΟ το 2013, επιδιώκεται η συγκρότηση πολυεθνικών στρατιωτικών μονάδων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, οι μικροί στρατοί που έχουν παραμείνει, είναι αναγκαίο να προσελκυστούν στο σχηματισμό ενός μεγάλου «Έθνος-Πλαίσιο» το οποίο θα αποτελεί την μεγάλη οργανωτική ραχοκοκαλιά, όπου η Γερμανία θα παίζει τον κεντρικό ρόλο. Αφετηριακή βάση του «Έθνος-Πλαίσιο», σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, αποτελούν τρείς προϋποθέσεις: 1. Οι ΗΠΑ θα παραμείνουν στην αναγγελία τους ότι θα διαθέτουν το 50% της συνολικής στρατιωτικής ικανότητας του ΝΑΤΟ –το υπόλοιπο θα το συνεισφέρουν οι άλλες χώρες-μέλη. 2. Κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν είναι πλέον σε θέση να αντέξει από μόνο του μια στρατιωτική επιχείρηση. 3. Οι περισσότερες ένοπλες δυνάμεις στην Ευρώπη θα συρρικνωθούν παραπέρα, επειδή οι επιπτώσεις από την καπιταλιστική κρίση στους δημόσιους προϋπολογισμούς θα διαρκέσουν ακόμη πολλά χρόνια (ΣτΜ).

[4] Johannes Leithäuser, Michael Stabenow: Gegen den Warschauer Takt. Frankfurter Allgemeine Zeitung, 09.07.2016.

[5] Joint statement of the NATO-Ukraine Commission at the level of Heads of State and Government. 9 July 2016, Warsaw, Poland.

[6] Βλ. Abschreckung und Dialog. german-foreign-policy.com, 06.07.2016.

[7] Konrad Schuller: Die Lücke von Suwalki. Frankfurter Allgemeine Zeitung, 08.07.2016.

[8] 28 Nato-Staaten im Vergleich mit Russland. Frankfurter Allgemeine Zeitung, 09.07.2016.

[9] Βλ. Auf Weltmachtniveau. german-foreign-policy.com, 23.06.2016.

[10] Βλ. Die Europäische Kriegsunion. german-foreign-policy.com, 28.06.2016.

[11] Proteste Russlands und Chinas gegen Raketenschild. Frankfurter Allgemeine Zeitung, 09.07.2016.

[12] Βλ. Ostasiens Mittelmeer (I). german-foreign-policy.com, 08.06.2016 και Ostasiens Mittelmeer (II). german-foreign-policy.com, 09.06.2016.