Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Από την πρώτη στιγμή που προκηρύχτηκαν βουλευτικές εκλογές, έχω διατυπώσει αναλυτικά την άποψη μου για το αν, στις δεδομένες συνθήκες, είναι σκόπιμο, εξυπηρετεί το ταξικό κίνημα, να λάβουν μέρος σ’ αυτή την διαδικασία οι αγωνιστές που παλεύουμε για μια αταξική κοινωνία. Το σκεπτικό μου, ότι η ψήφος από ταξική άποψη, έχει μηδαμινή αξία, ενώ αντίθετα θα λειτουργήσει σαν κολυμπήθρα του Σιλωάμ για να ξεπλύνει το αστικό πολιτικό σύστημα όλες τις “αμαρτίες” του, είναι εντελώς μειοψηφική και είναι μετρημένες οι συλλογικότητες τις εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που την ασπάζονται.
Παρακολουθώντας τώρα το παρακάτω βιντεάκι όπου υπάρχει ένας τηλεοπτικός διάλογος μεταξύ της Δέσποινας Κουτσούμπα, στελέχους της Ανταρσίας και του Κωστή Χατζηδάκη, πρώην υπουργού και πρωτοκλασάτου στελέχους της συντηρητικής παράταξης, σε λιγότερο από δυόμισι λεπτά κάνουν πολύ πιο διακριτό αυτό που προσπαθούσα εγώ να αναδείξω μέσα από τις πολιτικές μου αναλύσεις.
Ναι, η κ. Κουτσούμπα συμμετέχει σε μια συλλογικότητα που καλλιεργεί τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό. αλλά με την τοποθέτησή της δείχνει να αντιλαμβάνεται αυτό που έγραφε ο Λένιν: «Το καθολικό εκλογικό δικαίωμα αποτελεί δείκτη της ωριμότητας των διαφόρων τάξεων στην κατανόηση των καθηκόντων τους. Δείχνει πώς σκέπτονται οι διάφορες τάξεις να λύσουν τα προβλήματά τους. Η ίδια η επίλυση των προβλημάτων αυτών δεν κατορθώνεται με τις ψηφοφορίες, αλλά με όλες τις μορφές της ταξικής πάλης μέχρι και τον εμφύλιο πόλεμο».
0 Comments