Γράφει ο mitsos 175
«”Καταταγείτε” μας έλεγαν. “Θα πάρετε πολλά λεφτά” μας έλεγαν».
Επ! Τι θες εδώ;
«Φιλαράκι κρύβομαι από τους Χούθι. Μισθοφόρος είμαι…»
Μισθοφόρος; Όξω ρε!
«Μη! Δε με λυπάσαι;»
Όχι! Σκοτώσατε παιδιά, κάνατε εμπάργκο που έφερε πείνα κι αρρώστιες…
«Οι μεγάλοι, όχι εγώ. Απλός στρατιώτης είμαι. Μας πήραν και μας είπαν «τραβάτε να σκοτώσετε Χούθι. Αλλά αυτοί ξέρουν να πολεμάνε και μας άλλαξαν τα φώτα».
Για πες τι έγινε;
«Με δυο λόγια μας είπαν «παραδώσου λοιπόν» και εμείς είπαμε «παραδίνομαι».
Μα είχατε τα πάντα. Όπλα αριθμό, αεροπορία… Πως κι έτσι;
«Επειδή είχαμε τα πάντα (και λεφτά) σκεφτήκαμε να μη ρισκάρουμε να χάσουμε τη ζωή μας. Δε λέει να σκοτωθείς για τους Σεΐχηδες».
Χμ, σωστή σκέψη.
«Δώσαμε λοιπόν τα όπλα και την κοπανήσαμε! Αν αντιστεκόμασταν θα χάναμε. Γιατί, μην βλέπεις τους Χούθι ξυπόλητους και τους υποτιμάς, είναι τρομεροί πολεμιστές».
Γιατί γίνεται ο πόλεμος;
«Για τα λεφτά. Βέβαια οι Χούθι πολεμούν για να μη γίνουν σκλάβοι».
Μπορείς να μείνεις με μια συμφωνία: Θα βρεις κάτι άλλο να κάνεις γιατί η ντροπή δεν είναι δουλειά.
0 Comments