Του Γ. Γ.
Δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ με τις πρόσφατες δηλώσεις του Γ. Νταλάρα, για τους δημοσιογράφους και τα ευμενή σχόλια που υπήρξαν από χρήστες του διαδικτύου.
Διαβάζοντας όπως την τοποθέτηση που έκανε στον λογαριασμός του στο “Χ” ο Νίκος Μπογιόπουλος δεν αντιστάθηκα και παραθέτω κάποιες σκέψεις.
Η καλλιτεχνική αξία και η προσφορά στον πολιτισμό του Γ. Νταλάρα είναι αναμφισβήτητη. Από κει και πέρα όμως υπάρχουν κάποια …. αλλά.
Ο Νταλάρας είναι ένας από τους πολλούς καλλιτέχνες -Μπιθικώτσης, Πάριος, Μοσχολιού κ.α- που υποστήριξε την Απριλιανή δικτατορία. Και δεν είναι άλλοθι το νεαρό της ηλικίας του. Την ίδια εποχή εκατοντάδες συνομήλικοι του πάλευαν την χούντα των Συνταγματαρχών μέσα απ’ τις γραμμές της ΚΝΕ και του Ρήγα Φεραίου.
Με μόνο προσόν το όνομά του βρέθηκε η σύζυγός του, Αννα, βουλευτής και υφυπουργός που ψήφισε την μνημονιακή καταδίκη του λαού, στην κυβέρνηση του ΓΑΠ.
Ο Νταλάρας δηλώνει προσωπικός φίλος του πρώην ισραηλινού Προέδρου Σιμόν Πέρες, και απ’ ότι γνωρίζουμε δεν έχει κάνει σήμερα την παραμικρή δήλωση καταδίκης στην γενοκτονία που πραγματοποιεί το Παλαιστινιακό κράτος με θύμα τον Παλαιστινιακό λαό.
Αλλο είναι εμένα που με ενοχλεί περισσότερο. Το πόσο φιλοχρήματος είναι. Κι’ αυτό το ξέρω από προσωπική γνώση. Είχε δείξει μια απίστευτη αδιαφορία, πριν δυο δεκαετίες περίπου, -την εποχή που γέμιζε στάδια στις συναυλίες που έκανε- όταν του ζητήθηκε οικονομική βοήθεια για μια μακαρίτισσα πλέον καλλιτέχνιδα. Και όλα αυτά την στιγμή που η οικογένεια Νταλάρα είναι από τις πιο πλούσιες που υπάρχουν στην Ελλάδα με απίστευτες καταθέσεις, ενώ διαθέτουν περισσότερα ακίνητα -59- από την οικογένεια Μητσοτάκη.
Πέρα όμως απ’ την τοποθέτηση Μπογιόπουλου ας θυμηθούμε και την εκτίμηση του είχε στον Νταλάρα ο Τζιμάκος μας.
Το έχουμε ξαναγράψει. Πρέπει να δούμε καλά το φαινόμενο και το ποιόν του σύγχρονου «πνευματικού» και «καλλιτεχνικού» κόσμου και ν’ αντιληφθούμε, ότι όλος αυτός ο συρφετός των μετρίων και φιλοχρήματων παρατρεχάμενων της εξουσίας, είναι αποτέλεσμα του γεγονότος, ότι εδώ και πολλά χρόνια, έχουν διαλυθεί, τόσο ο λαϊκός μας πολιτισμός, όσο και η λαϊκή/ κοινωνική/ιστορική μας κουλτούρα, βάσει των οποίων ο λαός προσδιορίστηκε, εκφράστηκε και διεκδίκησε τα δικαιώματά του κατά την ιστορική του πορεία.
Αυτός είναι ο λόγος, που αντί σήμερα να “βγαίνουν” Ρίτσοι, Μίκηδες, Χατζιδάκηδες, Ξυλούρηδες, Γληνοί και Ιμβριώτες, “βγαίνουν” Νταλάρες, Τατσόπουλοι, Κωστόπουλοι και Μπουμπούκοι.
Στντροφε μια ερωτηση σε ολα αυτα που ειπατε για το νταλαρα ποσο σας πηρε να αναγνωρισεται το μαρκο βαμβακαρη τον νικολα ασιμο τη κατερινα γωγου το παυλο σιδηροπουλο και παμε παραπερα τον αρη βελουχιωτη η την συνεργασια φλωρακη μητσοτακη …για ολα αυτα θα επρεπε να απαξιωσω το κκε ????? φυσικα οχι ! ευχαριστω για τη φιλοξενια