Της Τ.Γ
Με αφορμή τη συμπλήρωση 600 ημερών από την έναρξη της βάρβαρης γενοκτονίας στην Παλαιστίνη, η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, κάλεσε τους κατοίκους της Μυτιλήνης σε συγκέντρωση, το απόγεμα της Κυριακής 1η Ιούνη στην Πλατεία Σαπφούς. Πλήθος κόσμου ανταποκρίθηκε, και η πλατεία γέμισε ανθρώπους, παλαιστινιακές σημαίες, πανό.
Στην μέση της Πλατείας τοποθετήθηκε Παλαιστινιακή σημαία όπου είχαν αναγραφεί μερικές εκατοντάδες ονομάτων παιδιών, από τα χιλιάδες που έχουν δολοφονήσει οι υπάνθρωποι σιωναζί.
Στις κουβέντες κυριαρχούσε η ανείπωτη φρίκη, ο πόνος και η ανάγκη να πάρει τέλος τούτο το κακό και τ΄ άδικο… Μα η σιωπή απλώθηκε όταν ένας εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας πήρε το λόγο, δυο κουβέντες να πει για τούτη την εφιαλτική γενοκτονία που μπροστά στα μάτια όλης της Ανθρωπότητας γίνεται.
Κι ύστερα μίλησαν οι ποιητές της Παλαιστίνης. Τα λόγια του Μαχμουτ Νταρουίς, του Ταουφίκ Ζαγιάντ, του Σαχίμ Κασέν, του Μόσαμπ Αμπου Τόχα, πλημμύρισαν την Πλατεία και μίλησαν στις καρδιές όλων για τα πάθη μα και τη δύναμη, την αξιοπρέπεια, τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού, και πρωτίστως για την αγάπη της πατρίδας τους και την αποφασιστικότητα τους να ζήσουν ή να πεθάνουν στη Γη τους…
Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε δυναμική πορεία στην προκυμαία της πόλης, όπου οι διαδηλωτές βροντοφώναξαν συνθήματα όπως “Λευτεριά στην Παλαιστίνη”, “Η γιάφκα, η γιάφκα των τρομοκρατών είναι η πρεσβεία των σιωνιστών”, “Άμυνα δεν είναι να σφάζονται παιδιά, μόνο ο αγώνας για Γη και Λευτεριά” και άλλα που καταδίκαζαν τη συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος-δολοφόνο.
Η Ιστορία έχει πολλές σελίδες για το μέλλον, κι όσο τον κόσμο ορίζουν παράφρονες ιμπεριαλιστές κανείς δεν γνωρίζει τη μοίρα του… Η αλληλεγγύη το μόνο όπλο που έχουμε απέναντι στην βαρβαρότητα και τον παραλογισμό των “εχόντων και κατεχόντων”. Ας την προτάσσουμε διαρκώς και άφοβα.
0 Comments