Γράφει ο Συνεργάτης

Η νίκη του προοδευτικού μουσουλμάνου γιατρού Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ (Abdul El-Sayed) στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν δεν αποτελεί απλώς ένα εσωκομματικό αποτέλεσμα. Συνιστά μια πολιτική εξέλιξη με ευρύτερη σημασία, καθώς σηματοδοτεί μια σοβαρή ήττα για το εταιρικό κατεστημένο των Δημοκρατικών και για τους πανίσχυρους μηχανισμούς πολιτικής επιρροής που στήριξαν την αντίπαλό του.

Η επικράτησή του απέναντι στη Χέιλι Στίβενς, υποψήφια που υποστηρίχθηκε από την κομματική γραφειοκρατία και ισχυρά φιλοϊσραηλινά κέντρα επιρροής, δείχνει ότι ακόμη και μέσα στην καρδιά του αμερικανικού πολιτικού συστήματος οι οργανωμένες κοινωνικές δυνάμεις μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να αμφισβητήσουν την παντοδυναμία του μεγάλου χρήματος.

Το χρήμα απέναντι στην κοινωνική βάση

Οι προκριματικές εκλογές στο Μίσιγκαν εξελίχθηκαν στην ακριβότερη εσωκομματική αναμέτρηση που έχει καταγραφεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πάνω από 60 εκατομμύρια δολάρια διοχετεύθηκαν στην εκλογική μάχη με στόχο να ανακοπεί η άνοδος μιας υποψηφιότητας που εξέφραζε το προοδευτικό, αντιπολεμικό και κοινωνικό ρεύμα.

Εκατομμύρια δολάρια δαπανήθηκαν σε μια εκστρατεία πολιτικής σπίλωσης, στην οποία κυριάρχησαν ισλαμοφοβικά στερεότυπα, προσωπικές επιθέσεις και η προσπάθεια να ταυτιστεί ο Ελ Σαγιέντ με τον «εξτρεμισμό» και την «τρομοκρατία». Η γνωστή μέθοδος της πολιτικής τρομοκράτησης χρησιμοποιήθηκε για ακόμη μία φορά απέναντι σε έναν υποψήφιο που αμφισβήτησε τις κυρίαρχες επιλογές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Η απάντηση ήρθε «από τα κάτω»

Ο Ελ Σαγιέντ ακολούθησε τον αντίθετο δρόμο. Αρνήθηκε τη χρηματοδότηση από εταιρικά Political Action Committees (PACs) και στηρίχθηκε στην κοινωνική κινητοποίηση, στις μικρές συνεισφορές και στη δύναμη των κινημάτων.

Στο πλευρό του βρέθηκαν το ισχυρό συνδικάτο των εργατών της αυτοκινητοβιομηχανίας (UAW), χιλιάδες νέοι, προοδευτικές οργανώσεις και η πολυπληθής αραβοαμερικανική εργατική κοινότητα του Μίσιγκαν. Η εκλογική αναμέτρηση μετατράπηκε σε σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων: από τη μία το οργανωμένο κεφάλαιο και οι μηχανισμοί επιρροής, από την άλλη η κινητοποίηση της κοινωνικής βάσης.

Ένα μήνυμα που ξεπερνά τα σύνορα των ΗΠΑ

Η σημασία αυτής της νίκης υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια μιας πολιτείας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Έρχεται σε μια περίοδο όπου η διεθνής κατακραυγή για τον πόλεμο στη Γάζα και την ανθρωπιστική καταστροφή που βιώνει ο παλαιστινιακός λαός εντείνεται. Το γεγονός ότι η υποψήφια που υποστηρίχθηκε από ισχυρούς φιλοϊσραηλινούς μηχανισμούς ηττήθηκε, δείχνει ότι η αδιαμφισβήτητη μέχρι πρότινος πολιτική επιρροή τους αρχίζει να συναντά σοβαρές αντιστάσεις ακόμη και στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μια ατζέντα κοινωνικής δικαιοσύνης

Ο Ελ Σαγιέντ δεν επικράτησε μόνο λόγω της προσωπικής του διαδρομής ή της καταγωγής του.

Κατέθεσε ένα σαφές πολιτικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει:

➤ καθολικό δημόσιο σύστημα υγείας (Medicare for All),
➤ υπεράσπιση των μεταναστών και κατάργηση της ICE,
➤ περιορισμό της επιρροής του μεγάλου χρήματος στην πολιτική,
διακοπή της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ,
➤ενίσχυση των κοινωνικών δικαιωμάτων και των εργατικών κατακτήσεων.

Τα πολιτικά συμπεράσματα

Η αναμέτρηση στο Μίσιγκαν ανέδειξε ορισμένες σημαντικές πολιτικές πραγματικότητες.

Το μεγάλο χρήμα μπορεί να αγοράζει πανάκριβες διαφημιστικές καμπάνιες, αλλά δεν εξασφαλίζει πάντα την κοινωνική νομιμοποίηση.

Οι μηχανισμοί φόβου, η ισλαμοφοβία και η πολιτική δαιμονοποίηση δεν αρκούν όταν απέναντί τους βρίσκεται μια οργανωμένη κοινωνική συμμαχία.

Η ταξική και κοινωνική αλληλεγγύη μπορεί να αποδειχθεί ισχυρότερη από τα εκατομμύρια των λόμπι.

Και, κυρίως, γίνεται πλέον ορατό ότι η άκριτη στήριξη της αμερικανικής πολιτικής προς το Ισραήλ αρχίζει να δημιουργεί πολιτικό κόστος ακόμη και στο εσωτερικό του ίδιου του αμερικανικού συστήματος.

Η μάχη συνεχίζεται

Η επόμενη αναμέτρηση θα είναι ακόμη πιο σκληρή. Ο Ελ Σαγιέντ θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Ρεπουμπλικανό Μάικ Ρότζερς, πρώην πράκτορα του FBI και εκλεκτό της τραμπικής δεξιάς.

Όλα δείχνουν ότι οι μηχανισμοί του μεγάλου χρήματος θα επιχειρήσουν εκ νέου να επηρεάσουν την έκβαση της εκλογικής μάχης, επενδύοντας ακόμη περισσότερους οικονομικούς και πολιτικούς πόρους.

Ωστόσο, το μήνυμα που έστειλε ήδη το Μίσιγκαν είναι σαφές.

Κανένα λόμπι, όσο ισχυρό κι αν είναι, δεν παραμένει ανίκητο όταν απέναντί του βρίσκονται οργανωμένες κοινωνικές δυνάμεις με πολιτικό σχέδιο, συλλογική δράση και βαθιές ρίζες μέσα στον κόσμο της εργασίας.

Οι κοινωνικοί και πολιτικοί συσχετισμοί δεν αλλάζουν μόνο στις αίθουσες της εξουσίας. Αλλάζουν πρωτίστως στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και στους δρόμους όπου διαμορφώνεται η πραγματική δύναμη των λαών.

Υ.Γ: Μια προσέγγιση πάντα με βάση τα πολιτικά δεδομένα των ΗΠΑ