«Δεν με νοιάζει αν δεν με ξαναπροσλάβουν ποτέ. Δεν θα σωπάσω μπροστά στο έγκλημα.»
Βανέσα Ρεντγκρέιβ
Αύγουστος 2025. Στο κέντρο του Λονδίνου, μια 88χρονη γυναίκα κάθεται σε αναπηρικό καροτσάκι έξω από το Δημαρχείο του Λάμπεθ και χτυπά με δύναμη μια μικρή κατσαρόλα. Δεν είναι μια “γραφική γιαγιά”. Είναι η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, μια από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς του βρετανικού θεάτρου και κινηματογράφου, και η παρουσία της εκεί είναι ένα δυνατό χαστούκι στο πρόσωπο της Δύσης που κοιτά αδιάφορα τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.
Η Βανέσα δεν είναι “μια ακόμη διάσημη που ποστάρει για τη Γάζα”. Από τα νεανικά της χρόνια, έχει τοποθετηθεί έμπρακτα και θαρραλέα δίπλα στους εξεγερμένους. Ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ το 1968. Ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στα Βαλκάνια. Ενάντια στον σιωνιστικό εποικισμό και το διαρκές καθεστώς απαρτχάιντ που έχει επιβληθεί στους Παλαιστίνιους.
Το 1977, πούλησε δύο δικά της σπίτια για να χρηματοδοτήσει ένα ντοκιμαντέρ για την Παλαιστινιακή αντίσταση, όταν ακόμη οι περισσότεροι “προοδευτικοί” του Χόλιγουντ σιώπησαν. Το 1978, στην απονομή των Όσκαρ, χρησιμοποίησε την παγκόσμια πλατφόρμα για να καταγγείλει τους σιωνιστές τραμπούκους που την απειλούσαν.
Σήμερα, μισό αιώνα μετά, παραμένει ακλόνητη. «Τα παιδιά της Γάζας έχουν αποανθρωποποιηθεί από αυτή την ισραηλινή κυβέρνηση» δηλώνει. Και βροντοχτυπάει την κατσαρόλα της μαζί με εκατοντάδες άλλους, γιατί γνωρίζει πως δεν χρειάζεσαι ούτε φωνή ούτε περπατησιά για να στέκεσαι όρθιος στην Ιστορία.
Η στάση της δεν είναι απλώς ένδειξη ήθους. Είναι μάθημα ταξικής αξιοπρέπειας. Σε μια εποχή που οι περισσότεροι καλλιτέχνες βολεύονται σε ουδέτερες διατυπώσεις και στρογγυλεμένα “ανθρωπιστικά” μηνύματα, η Βανέσα επιλέγει να σταθεί καθαρά και ολόκληρα με την Αντίσταση, με τους καταπιεσμένους, με τους αποκλεισμένους.
Και να θυμίσουμε το αυτονόητο: όταν μιλάμε για τη Γάζα, μιλάμε για γενοκτονία. Για συστηματική λιμοκτονία. Για δολοφονία παιδιών, καταστροφή νοσοκομείων, βομβαρδισμούς σχολείων. Όλα αυτά με τις ευλογίες της “πολιτισμένης” Δύσης, της Ε.Ε., των ΗΠΑ και φυσικά του ΝΑΤΟ. Κι αν οι κυβερνήσεις σωπαίνουν, οι λαοί μιλάνε. Κι αν τα κανάλια λένε “δύο πλευρές”, οι καλλιτέχνες σαν τη Ρεντγκρέιβ δείχνουν με το δάχτυλο τον θύτη.
Στο ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ δεν υμνούμε είδωλα. Τιμούμε όμως τους ανθρώπους που δεν εξαγοράστηκαν, που δεν σιώπησαν, που δεν συμβιβάστηκαν. Η Βανέσα Ρεντγκρέιβ είναι μία απ’ αυτούς. Και το παράδειγμά της μάς θυμίζει κάτι που ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε:
Σαν σήμερα, 24 Ιούλη 1953 στο διαρκές στρατοδικείο Αθηνών ξεκινάει η δίκη του Νίκου Πλουμπίδη (Είχε συλληφθεί στις 25 Νοέμβρη 1952). Το κράτος της μετεμφυλιακής κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» τον δικάζει κατ’ εφαρμογή του ΑΝ 375 της μεταξικής φασιστικής χούντας ...
Ηταν σαν σήμερα το 1982 όταν καταργείται στην Ελλάδα η ποινική δίωξη της μοιχείας, με την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου. Υπουργός Δικαιοσύνης στην τότε πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ο Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης. Τη διάταξη υπερψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ...
Η φονικότερη μάχη του Ιούλη 1944 δόθηκε στην Καλλιθέα. Συνοικία Κωνσταντινουπολιτών και Ποντίων προσφύγων, δοκιμασμένη άσχημα τον καιρό του λιμού και µε μεγάλη συμμετοχή στο ΕΑΜ, η Καλλιθέα εξόπλιζε κάπου 200 αντάρτες του ΕΛΑΣ (ένα τάγμα µε 3 λόχους) που έλεγχαν...
Ομολογούμε ότι όταν πρωτοείδαμε το σχετικό στιγμιότυπο, πιστέψαμε πως πρόκειται για σατιρικό μοντάζ. Ένα ακόμη τρολάρισμα του διαδικτύου. Κάναμε όμως μια πρόχειρη αναζήτηση και διαπιστώσαμε ότι όχι. Είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και...
Σήμερα, στο Προεδρικό Μέγαρο, εκπρόσωποι του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου αντάλλαξαν χαμόγελα και αβρότητες στη δεξίωση για την 52η επέτειο από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Όμως η Δημοκρατία δεν είναι σαμπάνιες και λόγια χωρίς μνήμη. Είναι ευθύνη. Και...
Του Γ.Γ. Με αφορμή την ιστορική αναδρομή που κάνει ο σ. mitsos175 για το αστικό πολιτικό προσωπικό που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, μετά την πτώση της Απριλιανή χούντας, να κάνω μια συμπλήρωση που θεωρώ ότι έχει την αξία της και όπως είναι λογικό οι...
Γράφει ο mitsos175 Μια και σήμερα γράφουν “λαμπρή ιστορία”, που τη φωτίζει η πύρινη λαίλαπα, που έχουν εξαπολύσει οι γαλάζιοι δικτάτορες, είπα να μην ασχοληθώ με προηγούμενες χούντες. Αλλά ήρθε το φάντασμα του Καραμάν Αλή από τα βάθη της Κόλασης, κι απειλούσε να μου...
Της Αλέκας Ζορμπαλά Πτώση της Χούντας – Το “Σκίρων” φέρνει πίσω τους εξόριστους της Γυάρου Χιλιάδες περιμένουν τους δαφνοστεφανωμένους ήρωες. Δεν είχαν πάει ούτε στα Χάρβαρντ, ούτε στις Οξφόρδες. Οι δικοί μας ΆΡΙΣΤΟΙ! Οι δικοί μας “Τρελοί” * Κακές οι φωτό,...
Γράφει ο Συνεργάτης Για δέκατη τρίτη συνεχόμενη νύχτα οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν νέο κύμα βομβαρδισμών κατά του Ιράν, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν γνωρίζει άλλο «δίκαιο» πέρα από το δίκαιο του ισχυρότερου. Η...
Του Αγγελου Χάγιου - Πριν (20.7.24) ▸ Γιατί οι μεγαλειώδεις αγώνες δεν εξελίχθηκαν σε γενικευμένη σύγκρουση με το αστικό σύστημα εξουσίας Η ελληνική αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της, 50 χρόνια τώρα, επιχειρούν να ταυτίσουν την «Μεταπολίτευση» με την αποκατάσταση της...
0 Comments