Η Λάουρα Κοβέσι, η «σιδηρά κυρία» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO), πατάει ελληνικό έδαφος, και σύμφωνα με δημοσιεύματα το καθεστώς Μητσοτάκη.

Το διαδίκτυο έχει πάρει φωτιά: «Πανικός στο Μαξίμου», «Η Κοβέσι φέρνει φάκελο-φωτιά», «Η ΝΔ στα σχοινιά». Αλλά τι συμβαίνει στ’ αλήθεια; Είναι η επίσκεψή της η αρχή του τέλους για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ή άλλη μια φούσκα που θα σκάσει στα social media;

Ας το δούμε ψύχραιμα. Η Κοβέσι δεν παίζει και δεν ήρθε στην χώρα μας για τουρισμό. Η EPPO, με την ίδια επικεφαλής, έχει ήδη βάλει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στις σωστές του διαστάσεις: εκατομμύρια ευρώ από ευρωπαϊκά κονδύλια κατέληξαν σε «φάντασμα» ΑΦΜ, ψεύτικα αγροκτήματα και τσέπες ημετέρων. Γι’ αυτό έχουμε 415 εκατομμύρια ευρώ σε πρόστιμα που θα πληρώσουμε εμείς, ο λαός, γιατί η κυβέρνηση μας λέει το κλασικό παραμύθι ότι «δεν ήξερε»

Η έρευνα της EPPO, που ξεκίνησε το 2024, αποκάλυψε πάνω από 100 υποθέσεις απάτης, με ονόματα σαν την Πόπη Σεμερτζίδου να πρωταγωνιστούν σε ένα πάρτι διαφθοράς. Και δεν είναι μόνο ο ΟΠΕΚΕΠΕ: τα Τέμπη (κακοδιαχείριση ΕΕ κονδυλίων για σιδηροδρόμους), είναι στη λίστα της Κοβέσι.

Η κυβέρνηση, βέβαια, τα έπαιξε. Τον Μάη του 2025, ο ΟΠΕΚΕΠΕ διαλύθηκε, οι αρμοδιότητες πέρασαν στην ΑΑΔΕ, και τέσσερις υπουργοί πήραν πόδι τον Ιούνη. Τυχαίο; Όχι δα. Η Κοβέσι πιέζει για άρση ασυλίας τουλάχιστον 10 βουλευτών της ΝΔ, και το Μαξίμου ιδρώνει. Ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, Βαγγέλης Σημανδράκος, κατέθεσε χθες στην Εξεταστική της Βουλής, πετώντας τη μπάλα στον Λευτέρη Αυγενάκη και την κυβέρνηση, λέγοντας ότι τον «ανάγκασαν» να παραιτηθεί επειδή δεν «ξέπλενε» ΑΦΜ.

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: O Μητσοτάκης δεν βλέπει εφιάλτες με την αναμενόμενη συνέντευξη Κοβέσι και ο «πανικός» ίσως είναι υπερβολή. Η κυβέρνηση δεν είναι χθεσινή – ξέρει να παίζει το παιχνίδι της επικοινωνίας. Ανακοινώσεις για «διαφάνεια» και «συνεργασία με την ΕΕ» βγαίνουν συνεχώς, ενώ ο Αυγενάκης απειλεί με μηνύσεις τον Σημανδράκο και τον Στέφανο Κασσελάκη για τα όσα έχουν αναφέρει σχετικά με το πόθεν έσχες του.

Το Μαξίμου δεν «τρέμει» ακόμα – μάλλον ετοιμάζει την επόμενη κίνηση. Παρόλα αυτά, η Κοβέσι δεν είναι ο μέσος εισαγγελέας και φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με τους “δικούς” μας λειτουργούς της Θέμιδας. Στη Ρουμανία, έβαλε φυλακή πρωθυπουργούς και μεγαλοκαρχαρίες. Η δήλωσή της τον Μάιο 2025 («Η ατιμωρησία τελείωσε») έκανε το πολιτικό κατεστημένο να χάσει τον ύπνο του. Αν φέρει νέα στοιχεία (π.χ. εμπλοκή υπουργών ή νέες δεσμεύσεις περιουσιών), η ΝΔ θα βρεθεί σε δύσκολη θέση, ειδικά με εκλογές στον ορίζοντα.

Τι περιμένουμε από την επίσκεψη; Μια επιφανειακή προσέγγιση:

Πιθανότατα η Κοβέσι θα ανακοινώσει εξελίξεις σε ΟΠΕΚΕΠΕ και Τέμπη. Ήδη ζητάει άρση ασυλίας για βουλευτές. Δεν αποκλείεται να δούμε και ονόματα.

Η ΕΕ δεν αστειεύεται. Μετά τα 415 εκατομμύρια, νέα πρόστιμα (ίσως 100 εκατομμύρια ακόμα) μπορεί να πέσουν, χτυπώντας τον προϋπολογισμό και, κυρίως, τον λαό.

Αν βγουν «βαριά» ονόματα, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί σε νέες παραιτήσεις ή ανασχηματισμό. Η αντιπολίτευση θα το εκμεταλλευτεί, αλλά με τον κατακερματισμό που υπάρχει δύσκολα θα δημιουργήσει προϋποθέσεις για να πέσει η κυβέρνηση..

Αν η Κοβέσι μιλήσει δημόσια για «συστημική διαφθορά», όπως γράφεται, θα κάνει τον Μητσοτάκη να ιδρώσει, αλλά μέχρι εκεί. Στο επόμενο τριήμερο διακοπών του θα το έχει ξεχάσει.

Επί της ουσίας. Ο λαός πληρώνει, οι ισχυροί και οι παρατρεχάμενοι πάλι την βγάζουν καθαρή. Η Κοβέσι μπορεί να φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την δικαστική μας εξουσία, αλλά έχει απαξιωθεί τόσο πολύ που οι πολιτικά παχύδερμοι/ες δικαστές και εισαγγελείς δεν έχουν τέτοιες ευαισθησίες.

Αν πέσουν και άλλα πρόστιμα στην Ελλάδα είναι ένα θέμα γιατί τα πληρώνουμε εμείς. Τα πρόστιμα της ΕΕ δεν τα βγάζουν από την τσέπη οι υπουργοί ή οι «Πόπες» του ΟΠΕΚΕΠΕ – τα πληρώνουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι.

Η επίσκεψη Κοβέσι είναι μια ευκαιρία. Αν πιέσει για διαφάνεια, μπορεί να ξηλώσει μερικούς από το καθεστώς. Αλλά χωρίς λαϊκό ξεσηκωμό, χωρίς οργανωμένη πάλη, οι ισχυροί θα βρουν τρόπο να γλιτώσουν.

Σε κάθε περίπτωση ας μην περιμένουμε σωτήρες από την ΕΕ. Η δικαιοσύνη κερδίζεται στον δρόμο, και όχι από υπαλλήλους καπιταλιστικών οργανισμών.