Από πότε η αλληλεγγύη σε έναν λαό που μακελεύεται θεωρείται ύποπτη πράξη; Από πότε ένα «Free Palestine» μπορεί να προκαλέσει την επίσκεψη της Ασφάλειας; Και ποιο ακριβώς είναι το αδίκημα που διέπραξε μια εργαζόμενη επειδή τόλμησε να εκφράσει την άποψή της;

Η καταγγελία Χανιώτισσας επαγγελματία, που δημοσιεύτηκε στα «Χανιώτικα Νέα», δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά. Αν τα περιστατικά έχουν συμβεί όπως καταγγέλλονται, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη εκδήλωση κρατικού αυταρχισμού.

Σύμφωνα με την καταγγελία, η γυναίκα βρέθηκε αρχικά αντιμέτωπη με οργανωμένες διαδικτυακές επιθέσεις και στη συνέχεια με παρέμβαση της Ασφάλειας Χανίων, μετά την έκφραση αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη σε Ισραηλινούς πελάτες της.

Δηλαδή τι ακριβώς έχουμε εδώ;

Έναν μηχανισμό που υποτίθεται ότι υπάρχει για την προστασία των πολιτών να ασχολείται με το τι πολιτική άποψη εκφράζει μια εργαζόμενη; Μια φράση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό να αντιμετωπίζεται σαν κάτι που χρήζει αστυνομικής διερεύνησης; Και μια κυβέρνηση που διαφημίζει με κάθε ευκαιρία την προσήλωσή της στη «δημοκρατία» να ανέχεται τέτοιες πρακτικές;

Ας το πούμε καθαρά: εδώ βρίσκεται το πραγματικό σκάνδαλο.

Δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη καταγγελία. Είναι η λογική που βρίσκεται πίσω από αυτήν. Η λογική σύμφωνα με την οποία η πολιτική διαφωνία πρέπει να μπαίνει κάτω από το μικροσκόπιο των μηχανισμών ασφαλείας. Η λογική σύμφωνα με την οποία ο πολίτης οφείλει να σκέφτεται δύο και τρεις φορές πριν εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του στην επίσημη κυβερνητική γραμμή.

Και φυσικά, όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει να προσδέσει ακόμη πιο στενά τη χώρα στο άρμα του Ισραήλ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Οι στρατιωτικές συνεργασίες, οι εξοπλισμοί, οι γεωπολιτικές συμφωνίες και οι κάθε λογής «στρατηγικές εταιρικές σχέσεις» παρουσιάζονται ως μονόδρομος. Όμως υπάρχει κάτι που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε οι κυβερνητικές συμφωνίες ούτε τα διπλωματικά χαμόγελα: τη συνείδηση του λαού.

Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να καταδικάσουμε τον πόλεμο. Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να εκφράσουμε αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό. Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να φωνάξουμε «Free Palestine».

Και ασφαλώς δεν πρόκειται να δεχτούμε η Ελληνική Αστυνομία να μετατραπεί, με οποιονδήποτε τρόπο, σε μηχανισμό επιτήρησης της πολιτικής σκέψης και της κοινωνικής συνείδησης.

Γιατί το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια Χανιώτισσα επαγγελματία. Αφορά όλους μας.

Σήμερα μπορεί να είναι μια εργαζόμενη που εξέφρασε την αλληλεγγύη της στην Παλαιστίνη. Αύριο μπορεί να είναι ένας φοιτητής που διαμαρτύρεται για μια πολεμική συμφωνία. Ένας εργαζόμενος που απεργεί. Ένας εκπαιδευτικός που καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική. Ένας νέος που κατεβαίνει στον δρόμο ενάντια στον πόλεμο. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι η καταστολή δεν ξεκινά πάντοτε με τις πιο κραυγαλέες απαγορεύσεις.

Ξεκινά συχνά με το «μη μιλάς». Με το «πρόσεχε τι γράφεις». Με το «σε έχουν σημειώσει». Με το «μην προκαλείς».

Και όταν αυτά αρχίζουν να θεωρούνται φυσιολογικά, η αυταρχική κανονικότητα έχει ήδη κάνει το πρώτο της βήμα. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να υπάρξει καμία ανοχή.

Αφού υπήρξε αστυνομική παρέμβαση για τον λόγο που καταγγέλλεται, οι αρμόδιοι οφείλουν να δώσουν δημόσιες και συγκεκριμένες απαντήσεις. Ποιος έδωσε την εντολή; Για ποιον λόγο; Με ποια διαδικασία; Με ποια νομική βάση;

Η σιωπή σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή με την κανονικοποίηση του αυταρχισμού. Και απέναντι σε αυτή την κανονικοποίηση, η απάντηση πρέπει να είναι συλλογική.

Δεν θα φοβηθούμε. Δεν θα αυτολογοκριθούμε. Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι. Γιατί η αλληλεγγύη δεν είναι έγκλημα. Η αντίσταση στον πόλεμο δεν είναι έγκλημα. Η καταδίκη της σφαγής αμάχων δεν είναι έγκλημα. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού δεν είναι έγκλημα.

Έγκλημα είναι να συνηθίζουμε τη σιωπή την ώρα που μακελεύονται λαοί.

Και όσο κι αν κάποιοι θα ήθελαν έναν λαό φοβισμένο, σιωπηλό και πειθαρχημένο στις κυβερνητικές και ιμπεριαλιστικές επιταγές, θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε:

FREE PALESTINE!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ!