Ξημερώνοντας η 1η Σεπτέμβρη 1939, οι ερπύστριες της ναζιστικής Βέρμαχτ παραβίαζαν τα σύνορα της Πολωνίας. Η επίθεση αυτή, που οργανώθηκε με την προβοκάτσια του Γκλάιβιτς ως προσχηματική αφορμή, σηματοδότησε την επίσημη έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – του πιο αιματηρού σφαγείου που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα.Για την εργατική τάξη και το κομμουνιστικό κίνημα, η επέτειος αυτή δεν είναι μια απλή παράθεση ημερομηνιών, αλλά μια διαρκής υπενθύμιση των νομοτελειών του ιμπεριαλισμού. Ο φασισμός και ο ναζισμός δεν γεννήθηκαν στο κενό· υπήρξαν η πιο επιθετική, τρομοκρατική και απροκάλυπτη μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου, η «σιδερένια φτέρνα» που επιστράτευσε η αστική τάξη για να συντρίψει το εργατικό κίνημα και να προετοιμάσει το ξαναμοίρασμα των αγορών, των πηγών ενέργειας και των σφαιρών επιρροής.

Το παρασκήνιο της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης

Η εισβολή στην Πολωνία δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν το αποκορύφωμα μιας μακράς περιόδου κατά την οποία οι δυτικές «δημοκρατίες» (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία) άνοιγαν τον δρόμο στον Χίτλερ, εφαρμόζοντας την περιβόητη «πολιτική κατευνασμού». Στόχος τους δεν ήταν η ειρήνη, αλλά η διοχέτευση της ναζιστικής επιθετικότητας προς τα ανατολικά, με την ελπίδα να καταστραφεί το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο, η Σοβιετική Ένωση.

Η επαίσχυντη Συμφωνία του Μονάχου το 1938, με την οποία οι Αγγλογάλλοι παρέδωσαν την Τσεχοσλοβακία στο πιάτο του Χίτλερ, απέδειξε περίτρανα ότι ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός και η τυφλή αντισοβιετική υστερία των αστών ήταν αυτές που έθρεψαν το κτήνος του φασισμού.

Όταν η Πολωνία δέχθηκε την επίθεση, οι δυτικοί σύμμαχοί της κήρυξαν μεν τον πόλεμο στη Γερμανία, αλλά παρέμειναν με τα «όπλα παρά πόδα» κατά τη διάρκεια του λεγόμενου «Παράξενου Πολέμου». Άφησαν τον πολωνικό λαό στο έλεος της ναζιστικής θηριωδίας, αποδεικνύοντας ότι οι συμμαχίες των αστών διαρκούν μόνο όσο εξυπηρετούν τα κέρδη τους.

Τα διδάγματα του χθες, οδηγητής για τους αγώνες του σήμερα

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι ο καπιταλισμός, όταν σαπίζει, γεννά τον πόλεμο και τον φασισμό. Όμως, η ίδια η Ιστορία έδειξε και τον δρόμο της ανατροπής. Ήταν η Σοβιετική Ένωση των 20 εκατομμυρίων νεκρών, ο Κόκκινος Στρατός και τα εθνικοαπελευθερωτικά, ανταρτικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη –με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές– που τσάκισαν το τέρας του ναζισμού και κάρφωσαν την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ.

Σήμερα, σε μια εποχή που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται ξανά επικίνδυνα στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή και σε κάθε γωνιά του πλανήτη, η 1η Σεπτέμβρη μας καλεί σε εγρήγορση. Η πάλη ενάντια στον πόλεμο είναι αμείλικτα συνδεδεμένη με την πάλη για την ανατροπή του συστήματος που τον γεννά.

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!