Σήμερα, Τρίτη 8 Φεβρουαρίου, οι απεργοί πείνας μετανάστες και μεταναστευτικές κοινότητες πραγματοποίησαν συνέντευξη τύπου στον χώρο της απεργίας πείνας, Πατησίων και Ηπείρου
Η μετανάστρια συνδικαλίστρια Κωνσταντινα. Κούνεβα δεν μπόρεσε δυστυχώς να παραβρεθεί και απέστειλε μήνυμα συμπαράστασης.   (σ.σ. δημοσιεύετε στο τέλος της ανάρτησης).

Πρώτοι πήραν το λόγο εκπρόσωποι των απεργών πείνας Ρασίντ και Χασάν.
Ο Ρασίντ ανακοίνωσε ότι σήμερα 15η ημέρα απεργίας πείνας οι απεργοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την αδιαλλαξία της κυβέρνησης, και γι’ αυτό αποφάσισαν να σταματήσουν τη λήψη τσαγιού. Δήλωσε ότι όλοι οι μετανάστες απεργοί πείνας είναι ενωμένοι και αποφασισμένοι να συνεχίσουν την απεργία μέχρι τη νίκη του αγώνα. «Δεν φοβόμαστε αν φέρουν την αστυνομία, ανέφερε. Θα βγούμε κερδισμένοι, αλλιως στο νεκροταφείο».

Ο Χασάν ευχαρίστησε όλους όσους στηρίζουν τον αγώνα και κάλεσε τις ελληνικές πολιτικές, συνδικαλιστικές οργανώσεις και κόμματα, να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να υποστηρίξουν τον δίκαιο αγώνα των μεταναστών. Τόνισε ότι κανείς άλλος δεν κάνει κουμάντο, παρά μόνο οι μετανάστες απεργοί πείνας.. «Είμαστε 300 χέρι-χέρι. Κανείς δεν μιλάει με τη δική μας φωνή. Εμείς μιλάμε για εμάς», έκλεισε.

Από το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν Αζάντ Τσίκου κατήγγειλε την προσπάθεια χωρισμού των μεταναστών από την κυβέρνηση. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι είναι τέχνασμα ο διαχωρισμός μεταξύ «καλών νόμιμων και κακών παράνομων». «Να ξέρει η κυβέρνηση ότι οι απεργοί πείνας δεν είναι μόνο 300. Μπορούν να γίνουν 400.000. Οι μετανάστες δεν είναι εργαλεία, ούτε έχουν ημερομηνία λήξης να πετάγονται όταν πλέον δεν τους χρειάζονται».

Η Χάπινες  Γκόντγουιν από τη Νιγηρια και την CWI, κατήγγειλε την παραπληροφόρηση και την προσπάθεια να παρουσιαστούν οι μετανάστες ως εγκληματίες. Η κυβέρνηση, συνέχισε, προσπαθεί να βάλει τους μετανάστες απέναντι στους Έλληνες. Αντίθετα Έλληνες και μετανάστες έχουν κοινό εχθρό την κυβερνητική πολιτική, που χτυπάει μεν πρώτα τους μετανάστες, αλλά ακολουθούν και οι ντόπιοι. Έκλεισε καταγγέλλοντας την εκμετάλλευση των μεταναστών, καθώς η ίδια, μικροπωλητής με 4 παιδιά, οφείλει να δηλώνει ετήσιο εισόδημα 15.000 ευρώ για να διατηρήσει την άδεια παραμονής της.
Ο Τζο Βαλέντσια από την Ένωση Φιλιππινέζων Εργαζομένων δήλωσε: «Είμαστε εδώ από την ΚΑΣΑΠΙ γιατί πιστεύουμε ότι κανένας άνθρωπος είναι λαθραίος. Υπάρχει ο μύθος ότι στην Φιλιππινέζικη κοινότητα είναι όλοι νόμιμοι. Αντίθετα εμείς κάνουμε καμπάνια για τη νομιμοποίηση χιλιάδων Φιλιππινέζων οικιακά εργαζόμενων και άλλων εργαζομένων, γυναικών και αντρών. Έχουμε το ίδιο αίτημα με τους απεργούς πείνας.
Ζητάμε την αλληλεγγύη των Ελλήνων εργαζομένων για τη νίκη του αγώνα».

Ο Ιωσήφ Ασέρ από την κοινότητα Αιγυπτίων τόνισε ότι Αιγύπτιοι μετανάστες βρίσκονται μαζί με τα αδέρφια τους σε έναν κοινό αγώνα. Επίσης, αναφερόμενος στην  εισήγηση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την κατάργηση του νόμου για την ιθαγένεια και τη συμμετοχή των μεταναστών στις τοπικές  εκλογές, κατήγγειλε ότι ρατσιστικοί κύκλοι προσπαθούν να καταργήσουν νόμους που προωθούν την ένταξη των μεταναστών. «Που θέλουν να μας πάνε;», αναρωτήθηκε, «να μας κάνουν γκέττο;»,. Κλείνοντας  δήλωσε ότι βρίσκεται από την πρώτη στιγμή μαζί με τους απεργούς και ότι ήττα των απεργών πείνας θα είναι ήττα όλων των μεταναστών. «Δεν πήραμε τη δουλειά κανένα. Θυμηθείτε τους ολυμπιακούς αγώνες».

Αμπντούλ Χάτζη από το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης κατήγγειλε ότι η λασπολογία που πηγάζει από ακροδεξιούς και φασιστικούς κύκλους έχει γίνει επίσημος λόγος της κυβέρνησης και των ΜΜΕ. Συνέχισε αναφερόμενος στην απόφαση των απεργών να σταματήσουν το τσάι και κάλεσε την κυβέρνηση να αφήσει τις διαρροές και να καλέσει απευθείας τους απεργούς σε συζήτηση, ενώ επίσης τόνισε ότι κανείς άλλος δεν νομιμοποιείται να εκπροσωπεί τους απεργούς πείνας.

Οι απεργοί δεν θα φύγουν από το κτίριο της Ηπείρου, παρότι ήρθαν με το πιστόλι στο κεφάλι και παρά τις άθλιες συνθήκες που αντιμετωπίζουν. Ειδικά τώρα που ο αγώνας μπαίνει σε κρίσιμη φάση και η υγεία των απεργών πείνας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, δεν συζητάμε για κτίρια αλλά για ζωές. Η κυβέρνηση πρέπει να αλλάξει στάση. Δεν υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες απεργών πείνας. Είναι όλοι μια ενιαία ομάδα, είναι αχώριστοι και παλεύουν για τα δικαιώματα όλων των μεταναστών.
Η Λιλιανα Σαλιεγ από την Ομοσπονδία Συλλόγων Αλβανών Μεταναστών κάλεσε επίσης την κυβέρνηση να αφήσει την πολιτική του «καλού και κακού μετανάστη». Οι Αλβανοί μετανάστες, «ήμασταν και εμείς παράνομοι, καταδικασμένοι σε καθεστώς προσωρινότητας. Και εξακολουθούμε να απειλούμαστε με απονομιμοποίηση. Έχουμε περάσει και εμείς αυτά που περνούν τώρα οι μετανάστες απεργοί πείνας». Τέλος κάλεσε την κοινωνία να μην αποδέχεται την παραπληροφόρηση για τον αγώνα των μεταναστών. «Όλοι είμαστε εν δυνάμει μετανάστες, ακόμη και οι Έλληνες», κατέληξε.

Τέλος, την αλληλεγγύη του εξέφρασε εκπρόσωπος της Ένωσης Μεταναστών Εργατών, τονίζοντας ότι η νομιμοποίηση είναι κοινό αίτημα όλων των μεταναστών και κάλεσε τα συνδικάτα να πάρουν θέση και να σταθούν στους μετανάστες εργαζόμενους

Φεβρουαρίου 8, 2011
Η ρίζα της φιλοσοφίας της ζωής ξεκινά από τη στοργή και τη συμπόνοια.
Τα αποτελέσματα των ενεργειών μας ωριμάζουν επάνω μας και αυτό τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει.
Ενας κρύσταλλος παίρνει το χρώμα του υφάσματος στο οποίο έχει τοποθετηθεί. Λευκό, κόκκινο, μαύρο και τα λοιπά. Με τον ίδιο τρόπο, το περιβάλλον και οι συνθήκες στα οποία ζούμε επηρεάζουν την κατεύθυνση της ζωής μας.

Στέλνω χαιρετίσματα σε όλους και ιδιαίτερα στους 300 συναδέλφους απεργούς πείνας.
Η γνώμη μου είναι να συνεχίζουν να ζητούν νομιμοποίηση. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να γίνουν δεκτές οι εργάσιμες μέρες που πραγματοποίησαν, αλλά δεν μπορούν να το αποδείξουν.

Χρειάζεται ξανά νομοθετική ρύθμιση και πιο σκληρός έλεγχος στον εργοδότη, γιατί με την κρίση πιο πολλοί εργαζόμενοι είναι χωρίς ασφάλιση, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους (Ελληνες ή ξένοι), πράγμα το οποίο θα είναι καταστροφικό και γι’ αυτούς και για την Ελλάδα.

Αυτοί οι άνθρωποι για να παραμένουν στην Ελλάδα σημαίνει ότι έχουν έσοδα που τους επιτρέπουν να ζουν. Δεν έχουν κλέψει, δεν έχουν εγκληματίσει, δεν θέλουν να γίνουν παραβατικοί. Θέλουν με κανονικό τρόπο να συνεχίζουν να ζουν νόμιμα και με αξιοπρέπεια τη ζωή τους.
Πρέπει να βρεθεί τρόπος να μπορούν να αποδείξουν ότι δουλεύουν.

Πώς γίνεται οι πολυεθνικές εταιρίες να κινούνται ελεύθερα σε όλη τη Γη και ο άνθρωπος να είναι συνέχεια περιορισμένος;

Κωνσταντίνα Κούνεβα
Αθήνα, 8 Φεβρουαρίου 2011

Πηγή