Στο διεθνή Τύπο οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, που ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα στη ρωσική λουτρόπολη Σότσι στη Μαύρη Θάλασσα, είχαν πολιτογραφηθεί ως «η Ολυμπιάδα του Βλαντιμίρ Πούτιν». Ο Ρώσος Πρόεδρος είχε επενδύσει πολλά σ’αυτή την κορυφαία αθλητική διοργάνωση, προσδοκώντας ότι θα αποτελέσει τη συμβολική πιστοποίηση της επιστροφής της μεγάλης ευρασιατικής χώρας σε ρόλο παγκόσμιας υπερδύναμης. Τα όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες μέρες όμως απέδειξαν ότι μια παρόμοια επιστροφή δεν είναι δυνατή χωρίς να συνοδευτεί από την αναζωπύρωση των παλιών αντιπαραθέσεων, τις οποίες πολλοί θεωρούσαν οριστικά ενταφιασμένες κάτω από τα ερείπια του Τείχους του Βερολίνου.

Από πολλές απόψεις οι αγώνες στο Σότσι θύμιζαν την Ολυμπιάδα της Μόσχας, που πραγματοποιήθηκε το 1980, στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Τότε τα περισσότερα κράτη-μέλη του NATO, υπό την πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών, μποϊκοτάρισαν την Ολυμπιάδα του Λεονίντ Μπρέζνιεφ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν. Αυτή τη φορά ήταν η κρίση στην Ουκρανία που ηλέκτρισε την ατμόσφαιρα στις σχέσεις μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, οδηγώντας τους ηγέτες των ισχυρότερων δυτικών δυνάμεων -Ομπάμα, Μέρ-κελ, Κάμερον, Ολάντ κ.ά – να απόσχουν από την τελετή έναρξης και να υποβαθμίσουν επιδεικτικά την αντιπροσώπευσή τους.

Παράλληλα, η κυβέρνηση Ομπάμα εξέδωσε ταξιδιωτικές οδηγίες, κάνοντας λόγο για κινδύνους ασφαλείας ενόψει πιθανών τρομοκρατικών πληγμάτων κατά τη διάρκεια των Αγώνων, ενώ Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ξεσήκωσαν διεθνή εκστρατεία εναντίον της Ολυμπιάδας, επικαλούμενες διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλοφίλων στη Ρωσία. Το ακήρυκτο μποϊκοτάζ της Ολυμπιάδας μαρτυρά το βαθμό στον οποίο έχει δηλητηριάσει τις σχέσεις μεταξύ Δύσης και Ρωσίας η αντιπαράθεση για την Ουκρανία, παραπέμποντας πραγματικά στις χειρότερες στιγμές του Ψυχρού Πολέμου.

Υπό τον τίτλο «Να σώσουμε την Ουκρανία», η αμερικανική εφημερίδα New York Times δικαιολογούσε, με ειλικρίνεια που έφτανε στα όρια της ωμότητας, την κυνική προσπάθεια Ηνωμένων Πολιτειών και Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξαγοράσουν τους Ουκράνους πολιτικούς, πλειοδοτώντας σε οικονομική βοήθεια έναντι της Ρωσίας – η τελευταία έχει δεσμευτεί να δώσει 15 δις δολάρια και φθηνό φυσικό αέριο στο Κίεβο.

«ΗΠΑ και Ευρώπη φαίνονται τελικά έτοιμες να προσφέρουν πραγματική οικονομική βοήθεια εκτάκτου ανάγκης ως μέρος μιας προσπάθειας να επιλυθεί η πολιτική κρίση στην Ουκρανία και να προσδεθεί η χώρα πιο στενά στη Δύση», έγραφε στις 4 Φεβρουαρίου η σύνταξη της «ναυαρχίδας» αμερικανικού Τύπου, για να προσθέσει: «Χωρίς μια τέτοια προσφορά, η Ρωσία θα εξακολουθήσει να διαθέτει μοχλούς προσέλκυσης της Ουκρανίας προς τη δική της πολιτική τροχιά… Η Δύση αναζητά μια κυβέρνηση τεχνοκρατών (στο Κίεβο), με επικεφαλής, πιθανότατα, έναν από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης».

Διερράγη το δυτικό μέτωπο

Κάπου εκεί όμως το ενιαίο μέτωπο της Δύσης απέναντι στη Ρωσία εμφάνισε την η πρώτη μεγάλη ρωγμή, που απειλεί να πάρει διαστάσεις πραγματικού ρήγματος. Το βράδυ της 6ης Φεβρουαρίου μια ανάρτηση στο YouTube με ρωσικούς υπότιτλους έβγαζε στη φόρα ένα εκρηκτικό ηχητικό ντοκουμέντο: τηλεφωνική επικοινωνία της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Ευρασιατικές Υποθέσεις, Βικτόρια Νούλαντ, προς τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ουκρανία, Τζέφρι Πάιατ. Στην τετράλεπτη συνομιλία η Νούλαντ «αδειάζει» τον πρώην πυγμάχο Βιτάλι Κλίτσκο, τον οποίο έχουν βαλθεί να αναδείξουν σε πρωθυπουργό της Ουκρανίας οι Γερμανοί, και δίνει στον πρεσβευτή της «γραμμή» να υποστηρίξει τον Αρσένι Γιατσένιουκ, από το κόμμα της φυλακισμένης για σκάνδαλα διαφθοράς πρώην υπουργού Γιούλια Τιμοσένκο.

Τις πραγματικές διαστάσεις του ακήρυχτου «εμφυλίου» στο εσωτερικό της Δύσης για τον προσεταιρισμό της Ουκρανίας προδίδει η αθυρόστομη αποστροφή της Ντύλαντ που έκανε το γύρο του κόσμου, «Fuck the European Union», παρότρυνε τον πρεσβευτή της η Αμερικανίδα αξιωματούχος συνιστώντας του να συνεργάζεται όχι με την υπεύθυνη Εξωτερικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάθριν Αστον, αλλά με τον απεσταλμένο του ΟΗΕ – προφανώς του χεριού της Ουάσιγκτον,

Προφανέστατα, η υποκλοπή της τηλεφωνικής συνομιλίας της Νούλαντ και η δημοσιοποίηση της μέσω Διαδικτύου ήταν έργο των μυστικών υπηρεσιών της Ρωσίας, η οποία επιδίωξε με τον τρόπο αυτό να διασπάσει το κοινό μέτωπο των Δυτικών. Οι Αμερικανοί, οι οποίοι παρακολουθούν όλο τον κόσμο, αντιπάλους και συμμάχους, όπως αποκάλυψε ο πρώην υπάλληλος της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, NSA, Έντουαρντ Σνόουντεν, βρήκαν το δάσκαλο τους από τη Ρωσία του πρώην πράκτορα της KGB, Βλα-ντιμίρ Πούτιν. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν τόλμησε να αμφισβητήσει τη γνησιότητα της συνομιλίας και ζήτησε συγγνώμη από τους Ευρωπαίους, ενώ η ίδια η Νούλαντ αναγνώρισε ότι πρόκειται για μια «αρκετά εντυπωσιακή περίπτωση κατασκοπείας».

Εξοργισμένη από την αποκάλυψη, η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, χαρακτήρισε «εντελώς απαράδεκτες» τις δηλώσεις Νούλαντ και εξέφρασε την πλήρη εμπιστοσύνη της στην Κάθριν Αστον, διαμηνύοντας στην Ουάσιγκτον ότι θα συνεχίσει να επιδιώκει «ευρωπαϊκή», δηλαδή γερμανική, λύση στην ουκρανική κρίση και όχι λύση «μέσω ΟΗΕ», δηλαδή στα μέτρα των Αμερικανών. Πάντως, όλη αυτή η γερμανοαμερικανική αντιπαράθεση γελοιοποίησε διεθνώς τους ηγέτες της ουκρανικής αντιπολίτευσης, εμφανίζοντάς τους ως μαριονέτες των Δυτικών – είτε της Γερμανίας είτε της Αμερικής είτε και των δύο ταυτόχρονα, ανάλογα με την περίπτωση.

Από την πλευρά της η Ρωσία, διά στόματος του κορυφαίου συμβούλου του Βλαντιμίρ Πούτιν, Σερκγέι Γκλασίεφ, αφού κάλεσε τον Ουκρανό Πρόεδρο, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, να «τσακίσει τους πραξικοπηματίες της αντιπολίτευσης», κατηγόρησε την Ουάσιγκτον ότι επεμβαίνει ωμά στην Ουκρανία όχι μόνο μετατρέποντας σε μίσθαρνα όργανά της πολιτικούς της αντιπολίτευσης, αλλά και παρέχοντάς της όπλα, ακόμη και εκπαιδεύοντας στρατιωτικά ακτιβιστές της μέσω της αμερικανικής πρεσβείας στο Κίεβο. Τούτων δοθέντων, η Ρωσία νομιμοποιείται να παρέμβει κι αυτή στην Ουκρανία, διαμήνυσε ο σύμβουλος του Πούτιν, ενισχύοντας τις ανησυχίες κλιμάκωσης της σύγκρουσης μέχρι τον ανοιχτό εμφύλιο πόλεμο και τη διχοτόμηση της χώρας.

Εν τω μεταξύ, η βεβαρημένη ατμόσφαιρα στις σχέσεις Αμερικής και Γερμανίας φορτίστηκε ακόμη περισσότερο από τις αποκαλύψεις της εφημερίδας Suddeutsche Zeitung και του τηλεοπτικού δικτύου NDR ότι η NSA, πολύ πριν αρχίσει να παρακολουθεί το κινητό τηλέφωνο της Ανγκελα Μέρκελ, υπέκλεπτε επί σειρά ετών τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες του προκατόχου της, Γκέρχαρντ Σρέντερ. Ο σοσιαλδημοκράτης πρώην καγκελάριος φιγουράριζε στη λίστα των «στόχων» της NSA ως «Νο 388» και η παρακολούθησή του άρχισε το 2002, όταν ο Σρέντερ είχε εξοργίσει τις ΗΠΑ λόγω της αντίθεσής του στον πόλεμο κατά του Ιράκ 

Η νέα αποκάλυψη προκάλεσε την οξύτατη αντίδραση του σοσιαλδημοκράτη υπουργού Δικαιοσύνης της Γερμανίας, Χάικο Μάας, ο οποίος αξίωσε από την Ουάσιγκτον να υπογράψει με το Βερολίνο συμφωνία αμοιβαίας αποχής από κατασκοπευτικές δραστηριότητες της μιας πλευράς εναντίον της άλλης. Παρόμοια συμφωνία έχουν υπογράψει οι Αμερικανοί με τους πιστούς ακολούθους τους, τους Βρετανούς.

Φαίνεται ότι υπό το φως των πρόσφατων αποκαλύψεων οι Γερμανοί, ακολουθούμενοι από τους Γάλλους, εννοούν να επιβάλουν στις ΗΠΑ ισότιμη μεταχείριση με τους Βρετανούς, απειλώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, θα ματαιώσουν την υπογραφή της διατλαντικής συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου (ΤΤΙΡ), την οποία διακαώς επιδιώκει η Ουάσιγκτον. Ας ελπίσουμε ότι το χαμηλό βαρομετρικό στις σχέσεις ΗΠΑ – Γερμανίας λόγω Ουκρανίας και Σνόουντεν θα μας φέρει αυτό το ανέλπιστο δώρο, τη ματαίωση δηλαδή μιας ολέθριας για την εθνική κυριαρχία και τα εργατικά δικαιώματα διεθνούς συνθήκης. 

Πηγή: Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου – “Επίκαιρα”