Δεκαέξι χρόνια μετά την τραγωδία της Marfin, αντί να δοθούν πειστικές απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματα της υπόθεσης, παρακολουθούμε ακόμη μία επιχείρηση επικοινωνιακής διαχείρισης.
Τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια και οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες υποδέχθηκαν με τυμπανοκρουσίες ένα υποτιθέμενο «νέο συγκλονιστικό βίντεο-ντοκουμέντο» από την επίθεση στη Marfin. Εικόνες με κόκκινους κύκλους, δραματικές αφηγήσεις, «καρέ-καρέ η στιγμή της δολοφονικής ενέργειας», διαρροές για ανώνυμα email που «κατονόμαζαν» υπόπτους και η Αντιτρομοκρατική να εμφανίζεται έτοιμη να ανακοινώσει «ταυτοποιήσεις» έπειτα από δεκαέξι ολόκληρα χρόνια.
Η πραγματικότητα, όμως, αποδείχθηκε πολύ διαφορετική.
Το OmniaTV, εξετάζοντας το επίμαχο υλικό και συγκρίνοντάς το με φωτογραφίες της εποχής, αποκάλυψε ότι οι εικόνες που παρουσιάστηκαν ως δήθεν προερχόμενες από τη Marfin δεν απεικονίζουν καν το υποκατάστημα της οδού Σταδίου. Η τζαμαρία, η περιστρεφόμενη είσοδος και το πεζοδρόμιο αντιστοιχούν στο κτίριο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων στη Λεωφόρο Συγγρού.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το ίδιο το αρχείο που περιλαμβάνεται στην έκθεση της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών φέρει την ονομασία «ΤΡΑΠ ΧΑΝΙΩΝ 1-00-15.png», γεγονός που γεννά εύλογα ερωτήματα για το πώς ένα υλικό από διαφορετικό σημείο παρουσιάστηκε ως κρίσιμο στοιχείο της υπόθεσης Marfin.
Πρόκειται για μια αδιανόητη προχειρότητα ή για μια ακόμη επιχείρηση κατασκευής εντυπώσεων;
Όποια κι αν είναι η απάντηση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Τα μεγάλα ΜΜΕ αναπαρήγαγαν αμάσητο το αφήγημα των αστυνομικών διαρροών, χωρίς να κάνουν τον στοιχειώδη έλεγχο που επιβάλλει η δημοσιογραφική δεοντολογία. Δεν διασταύρωσαν, δεν αμφισβήτησαν, δεν μπήκαν καν στον κόπο να εξετάσουν αν το «ντοκουμέντο» ήταν πράγματι αυτό που τους παρουσιάστηκε.
Τη δουλειά που όφειλαν να κάνουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί και οι μεγάλες εφημερίδες την έκανε το OmniaTV: έλεγξε τα στοιχεία, συνέκρινε τις εικόνες και αποκάλυψε ότι το πολυδιαφημισμένο «νέο στοιχείο» δεν προερχόταν καν από το σημείο της επίθεσης.
Η υπόθεση αυτή δεν εκθέτει μόνο όσους έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την «εξιχνίαση». Εκθέτει συνολικά έναν μηχανισμό όπου οι αστυνομικές διαρροές μετατρέπονται αυτομάτως σε τηλεοπτική «είδηση» και η προπαγάνδα βαφτίζεται δημοσιογραφία.
Όταν μια τόσο σοβαρή υπόθεση αντιμετωπίζεται με τέτοια προχειρότητα, η απαίτηση για πλήρη διαφάνεια και πραγματική διερεύνηση γίνεται ακόμη πιο επιτακτική.
Γιατί η αλήθεια δεν αποκαλύπτεται με κόκκινους κύκλους στις οθόνες των δελτίων ειδήσεων.
Αποκαλύπτεται με έρευνα, διασταύρωση στοιχείων και δημοσιογραφία που υπηρετεί την κοινωνία, όχι την εκάστοτε εξουσία.
0 Comments