Πηγή: Γιώργος Δελαστίκ – «Επίκαιρα»

Πολιτική… φάπα από κει που ποτέ δεν το περίμενε έφαγε την Κυριακή ο αρχηγός του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης, από τον Χάρη Θεοχάρη, που αυτός έκανε βουλευτή και πολιτικό! «Βόμβα» η συνέντευξη του τελευταίου στην Καθημερινή της Κυριακής, μέσω της οποίας ουσιαστικά καλούσε τον ηγέτη του Ποταμιού να… τα μαζεύει και να φεύγει από την αρχηγία του κόμματος!

«Η νίκη του Μητσοτάκη φέρνει ιδεολογικά το Ποτάμι εγγύτερα στη ΝΔ, ερωτήθηκε ο X. Θεοχάρης. «Είναι προφανές αυτό», απάντησε. «Εθελοτυφλεί όποιος δεν βλέπει ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος άλωσης του χώρου του Ποταμιού κυρίως από τη ΝΔ και δευτερευόντως από τον ΣΥΡΙΖΑ», πρόσθεσε, πριν αμολήσει τη «βόμβα»:
«Εκτιμώ ότι ο κ. Θεοδωράκης πρέπει εδώ και τώρα να πρωτοστατήσει στην προσπάθεια διεύρυνσης και ενοποίησης του χώρου που αποκαλούμε ριζοσπαστικό Κέντρο», είπε και στη συνέχεια ήρθε στο… «ψητό» της συνέντευξής του: «Ισως χρειαστεί [σ.σ: ο Σταύρος Θεοδωράκης] να προσφέρει με γενναιότητα ακόμη και το ίδιο του το είναι χάριν της ιδέας αυτής».

«Υπονοείτε την οικειοθελή αποχώρησή του ή ακόμη και την αυτοδιάλυση του Ποταμιού;» τον ρωτάει ο δημοσιογράφος. «Το ζήτημα της διαδοχής του κ. Θεοδωράκη είναι θέμα που μόνο ο ίδιος μπορεί να δρομολογήσει, όταν και αν το θεωρήσει ώριμο» απάντησε ο X. Θεοχάρης.

«Δεν πάει άλλο έτσι»

Ο Χάρης Θεοχάρης δεν διστάζει να θέσει ωμά το θέμα: «Το Ποτάμι, ως έχει σήμερα, δεν μπορεί να ελπίζει στην ανάκαμψή του», τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση, «αν δεν λάβει άμεσες πρωτοβουλίες ανασύνθεσης του χώρου που εκπροσωπεί, προκειμένου μια νέα κεντρώα ριζοσπαστική παράταξη να καταστεί ο χρήσιμος καταλύτης οποιοσδήποτε μελλοντικής κυβέρνησης… Έχω την άποψη πως ένα ορθολογικό κόμμα του Κέντρου πλάι σε ένα ορθολογικό κόμμα της Κεντροδεξιάς έχει πολλά να προσφέρει στη χώρα… Εκτιμώ ότι χρειάζεται ένας κεντρώος καταλύτης που θα επιβάλει όσα δεν πιστεύω ότι θα κατορθώσει μόνη της η σημερινή ΝΔ», ολοκληρώνει τη διατύπωση της άποψής του ο Χάρης Θεοχάρης.

Εδώ που τα λέμε, ο Θεοχάρης είναι ο μόνος που τολμάει να θέσει με έμμεσο τρόπο το κρίσιμο θέμα της αποτυχίας του Σταύρου Θεοδωράκη να οδηγήσει το Ποτάμι σε ανοδική πορεία. Το Ποτάμι, με ηγέτη, φυσικά, τον Θεοδωράκη, πρωτοεμφανίστηκε στις ευρωεκλογές του 2014. Το αποτέλεσμα που πέτυχε ήταν μετριότατο, ενυπήρχε όμως ακόμη η ελπίδα μήπως στις βουλευτικές εκλογές πάει καλύτερα. Στις ευρωεκλογές του 2014 το Ποτάμι κατετάγη μόλις… πέμπτο με 6,61%, πίσω, βέβαια, από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, αλλά πίσω κι από τη Χρυσή Αυγή και το ΠΑΣΟΚ.

Οχτώ μήνες αργότερα, στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουάριου 2015, το ποσοστό του Ποταμιού έπεσε στο 6,05%, απογοητεύοντας όσους είχαν ποντάρει σε αυτό. Κατετάγη, πάντως, τέταρτο, κερδίζοντας μια θέση ως παρηγοριά, αφού υστέρησε μεν οριακά από τη Χρυσή Αυγή (6,28%), αλλά ξεπέρασε με άνεση το ΠΑΣΟΚ (4,68%). Αφησε έτσι την ελπίδα μήπως στον συρρικνούμενο μικρόκοσμο της Κεντροαριστεράς κατορθώσει το Ποτάμι να γίνει αυτό ο πόλος συσπείρωσης του χώρου, με φιλοδοξία να πιάσει ποσοστό γύρω στο 10%.

Το μοιραίο εκλογικό πλήγμα

Φρούδες αποδείχτηκαν οι ελπίδες αυτές έπειτα από οχτώ επιπλέον μήνες. Οι εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου 2015 αποτέλεσαν το μοιραίο εκλογικό πλήγμα κατά του Ποταμιού, καθώς το ποσοστό του κατέρρευσε: πήρε μόλις 4,09% και κατετάγη έκτο κόμμα! Ίσα που πέρασε, δηλαδή, κατά… 0,7 της εκατοστιαίας μονάδας τον Βασίλη Λεβέντη ο Σταύρος Θεοδωράκης, παρά την προκλητική προβολή που είχε!

Επί της ουσίας, δηλαδή, σαφέστατα και έχει δίκιο ο Χάρης Θεοχάρης: με τον Σταύρο Θεοδωράκη αρχηγό, το Ποτάμι δεν έχει μέλλον! Φυσικά, κατά την άποψή μας, το Ποτάμι έτσι κι αλλιώς δεν έχει κανένα πολιτικό μέλλον, ανεξαρτήτως αρχηγού, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Το 4% του Ποταμιού όμως έκανε τους έστω και 11 βουλευτές του να κυριαρχηθούν από υπαρξιακή πολιτική αγωνία. Τώρα που γλυκάθηκαν, πώς θα συνεχίσουν να παίρνουν τα 80-90 χιλιάρικα που καθαρίζουν κάθε χρόνο οι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου; Έτσι, άρχισαν οι διαφοροποιήσεις, με τους πιο γνωστούς βουλευτές του Ποταμιού να θέλουν να μεταγραφούν στη ΝΔ και κάτι «ξέφτια» της Κεντροαριστεράς σαν τον Σπύρο Λυκούδη να ελπίζουν ότι θα επιβιώσουν πολιτικά γύρω από τη Φώφη Γεννηματά.

Όσο για τον Σταύρο Θεοδωράκη, λίγο έλειψε να πάθει… εγκεφαλικό μόλις διάβασε τα όσα είχε πει ο X. Θεοχάρης στην Καθημερινή. Έσπευσε να του απαντήσει αμέσως, μιλώντας στη Θεσσαλονίκη. «Οι συνεργασίες δεν γίνονται για να εξασφαλίσουν ο Θεοδωράκης ή η Γεννηματά τη θέση τους, αλλά για να λύσουμε τα προβλήματα της χώρας. Αν δούμε ότι συμφωνούμε σ’ αυτό, ας πάμε σε συνεργασίες. Αλλά να μην βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο» υπογράμμισε ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο οποίος, φυσικά, καμιά διάθεση δεν έχει να παραιτηθεί.

«Αποστασία» προσάπτει η Φώφη

Αυτά που γίνονται όμως στο Ποτάμι ωχριούν μπροστά στα όσα γίνονται στο ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι μόνο η διαγραφή του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Λεωνίδα Γρηγοράκου -δεξιότατου, πρέπει να σημειώσουμε-, ο οποίος, λειτουργώντας ως «λαγός» του Βαγγέλη Βενιζέλου, είχε προτείνει λίγο πολύ την ενσωμάτωση του ΠΑΣΟΚ στη ΝΔ. Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα όσα είπε η πρόεδρος του κόμματος, Φώφη Γεννηματά, αναφορικά με την υπόθεση Γρηγοράκου:

«Είναι άλλο πράγμα η συνεργασία και άλλο πράγμα η αποστασία», τόνισε με εξαιρετική έμφαση η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας ουσιαστικά τους εσωκομματικούς αντιπάλους της με επικεφαλής τον Βενιζέλο ότι προετοιμάζουν αποστασία. «Όταν υπονοείται ότι μπορεί να φύγουν βουλευτές εν ενεργεία και να πάνε σε ένα άλλο κόμμα, αυτό δεν λέγεται συνεργασία!» είπε η Φώφη Γεννηματά στην ΕΡΤ.

Επίθεση κατά Βενιζέλου

Βλέποντας τη στάση του προκατόχου της στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, Βαγγέλη Βενιζέλου, η Φώφη Γεννηματά κατάλαβε ότι πρέπει να αρχίσει να τον αποδομεί, πράγμα καθόλου δύσκολο. Άρχισε, λοιπόν, τις επιθέσεις εναντίον του προκειμένου να τον καταστήσει ανίκανο να οργανώσει αποστασία εναντίον της.

Ιδιαιτέρως, πάντως, έχει ενοχλήσει τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τους περί αυτόν η διατύπωση της Φώφης ότι «άβυσσος» χωρίζει το ΠΑΣΟΚ από τη ΝΔ, καθώς δεν αφήνει κανένα περιθώριο πολιτικής σύγκλισης με τη Δεξιά. Το ΠΑΣΟΚ «πλήρωσε πολύ ακριβά» τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ επί δυόμισι χρόνια, δήλωσε η Φώφη και εξήγησε γιατί: «Δημιουργήθηκε η εντύπωση στους ψηφοφόρους, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, ότι ταυτιστήκαμε με τη Δεξιά, και αυτό ήταν λάθος».

Έφριξε ο Βενιζέλος με την «άβυσσο» που, κατά τη Φώφη, χωρίζει τη ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, πράγμα ανακριβέστατο, βεβαίως, αφού κανένα πρόβλημα δεν υπήρξε όσο συγκυβερνούσαν. «Άβυσσος μας χωρίζει από τη Χρυσή Αυγή στο όνομα της δημοκρατίας. Άβυσσος μας χωρίζει από τις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις και τους τραγελαφικούς οπαδούς του Grexit. Άβυσσος πρέπει να μας χωρίζει από τον λαϊκισμό, τη συνωμοσιολογία, τους ψεκασμένους», δήλωσε.

Προσπάθησε, μάλιστα, να δώσει και ιδεολογική διάσταση στην προσέγγισή του περί συνεργασίας με τη ΝΔ: «Η Ευρώπη είναι ήπειρος σοσιαλδημοκρατική και αυτό πρέπει να διατηρήσει ως κεκτημένο κι εμείς πρέπει στην Ελλάδα να διαμορφώσουμε αυτό τον σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό λόγο που εκφράζει το ευρύτερο προοδευτικό Κέντρο», δήλωσε σε ομιλία του στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ) σε συνέδριο με θέμα το ασφαλιστικό.

«Εάν η χώρα χρειάζεται ένα άλλο σχέδιο, μια άλλη διαπραγμάτευση, μια άλλη κυβέρνηση, τότε αυτό ας τεθεί», πρόσθεσε, νομίζοντας αφελώς ότι πρόκειται να αναλάβει εκ νέου κυβερνητικό ρόλο σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ «τρυπώσει» σε κάποια κυβέρνηση! Δεν έχει καταλάβει ότι ανήκει ανεπιστρεπτί στο πολιτικό παρελθόν…

Ανάσταση… Γιώργου

Δεν φτάνει όμως ο Βενιζέλος, ελπίδες «πολιτικής ανάστασης» προκαλεί η διάλυση του ΠΑΣΟΚ και στον προκάτοχο του Βενιζέλου, τον παταγωδώς αποτυχημένο πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Χρειάζεται ένα «εγερτήριο δημοκρατικό πολιτικό σοκ για να ανανήψει ο χώρος» απεφάνθη ο Γ. Παπανδρέου, αυτός ο «τιτάνας» της πολιτικής, που κατόρθωσε από το 44% του 2009 να πάει κατευθείαν στο… εξωκοινοβούλιο (!) με το κόμμα που ίδρυσε, το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών (ΚΙΔΗΣΟ), που πήρε μόνο 2,46% τον Γενάρη.

«Χρειάζεται να συμφωνηθεί μεταξύ των κομμάτων του χώρου η ανοιχτή προσφυγή στη βάση, που θα οδηγήσει σε συνέδριο όπου θα αποφασιστούν όλα – όνομα, σύμβολα, καταστατικό, πολιτικές θέσεις. Αυτό που δεν χρειάζεται είναι παρασκηνιακές συμφωνίες κορυφής», δήλωσε, βέβαιος ότι αν γίνουν «συμφωνίες κορυφής» αυτός θα είναι απέξω, αφού δεν εκπροσωπεί παρά μόνο τον εαυτό του.
Ολόκληρος πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και να μην έχει ούτε καν ένα κοινοβουλευτικό κόμμα της πλάκας, δεν έχει ξαναγίνει!

Ελπίζει, λοιπόν, κι ο Γιώργος μήπως κάτι γίνει και σώσει τη δουλειά του …