Η αλήθεια είναι βέβαια πως όλα αυτά είναι όμορφα και καλοδεχούμενα, αλλά επί του πρακτέου, άχρηστα

Ο Πάπας Φραγκίσκος, κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, κατά κόσμον Δημήτριος Αρχοντώνης και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β’, κατά κόσμον Ιωάννης Λιάπης, επισκέφτηκαν σήμερα το νησί της Λέσβου, προκειμένου να αφουγκραστούν την κατάσταση από κοντά και να συνομιλήσουν με τους πρόσφυγες που βρίσκονται προσωρινά εκεί.

Α ναι. κάπου εκεί ανάμεσα βρέθηκε και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος, Αλέξιος Τσίπρας,κατά κόσμον Αλέξης ο Κωλοτούμπας, ο οποίος συνόδεψε τους 3 προκαθήμενους στα προσφυγικά στρατόπεδα, αλλά έτσι και αλλιώς κανείς δεν του δίνει σημασία.

Προσπερνάμε τον Έλληνα πρωθυπουργό, όσο γρήγορα άλλωστε θα τον προσπεράσει και η ιστορία, και επικεντρωνόμαστε στους 3 Αρχιεπισκόπους, που παρεμπιπτόντως είναι και πιστοποιημένοι και δεν θα υπάρξει πρόβλημα στη βοήθεια που θα προσφέρουν.

Οι μη πιστοποιημένοι αλληλέγγυοι είναι αυτοί που προκαλούν ζητήματα στην εύρυθμη αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος, αφού μπαίνουν στα πόδια της κρατικής μηχανής που δουλεύει νυχθημερόν με σκοπό να ανακουφίσει τους βασανισμένους αυτούς ανθρώπους.

Φήμες που κυκλοφορούν ότι δεν υπάρχει ούτε δείγμα κρατικής μέριμνας στους χώρους διαμονής των προσφύγων και ότι όλη αυτή η δύσκολη κατάσταση αντιμετωπίζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και μόνο από τους εκατοντάδες αλληλέγγυους που από την πρώτη στιγμή έτρεξαν να στηρίξουν και να βοηθήσουν τους πρόσφυγες που κατέφταναν στην Ελλάδα, κρίνονται ως ανακριβείς.

Περαιτέρω μπέρδεμα προκάλεσε η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα, ότι ο ελληνικός λαός στάθηκε με πρωτοφανή συμμετοχή αλληλέγγυος δίπλα στους πρόσφυγες, οπότε υποθέτουμε ότι όλοι αυτοί αναμένουν την κρατική πιστοποίηση από τα ΙΕΚ Αλληλεγγύης, που ετοιμάζει το κυβερνητικό επιτελείο.

Για να σοβαρευτούμε όμως, η επίσκεψη του Πάπα, προκειμένου να ενισχύσει και να διευρύνει την κουβέντα περί επίλυσης του προσφυγικού ζητήματος, είναι αρκετά αξιόλογη σε διεθνές επίπεδο.
Εκατομμύρια πιστοί θα δουν, και γιατί όχι, θα ακολουθήσουν το παράδειγμα του Πάπα.Τουλάχιστον συνειδησιακά. Δεν είναι και λίγο η κεφαλή της Καθολικής Εκκλησίας να στηρίζει αλλόθρησκους και δη μουσουλμάνους πρόσφυγες, κόντρα στην επικρατούσα μισαλλόδοξη λογική της στοχοποίησης  των προσφύγων για όλα τα δεινά του δυτικού κόσμου.

Επίσης, με αυτή την ιστορική ομολογουμένως επίσκεψη, ο Πάπας Φραγκίσκος, συμπαρασύρει και τους δικούς μας ταλιμπάν-δεσποτάδες στο πρωτοχριστανικό αυτό κάλεσμα του «αγαπάτε αλλήλους», οι οποίοι μέχρι πρότινος δήλωναν ευθαρσώς ότι φοβούνται μην τυχόν οι πρόσφυγες αλλοιώσουν τον ελληνοορθόδοξο πολιτισμό μας.
Με τον φόβο λοιπόν μην βγει και παραέξω το μίσος που σκορπούν εντός ελληνικής επικράτειας, σήμερα έπιασαν στασίδι δίπλα στον Πάπα, προκειμένου να φωτογραφηθούν και να χαϊδέψουν παιδικά κεφαλάκια, και μάλιστα χωρίς γάντια.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως όλα αυτά είναι όμορφα και καλοδεχούμενα, αλλά επί του πρακτέου, άχρηστα.

Οι πρόσφυγες, τη δεδομένη κρίσιμη στιγμή, δεν θέλουν και δεν χρειάζονται ούτε χέρια παπάδων να φιλήσουν ούτε τη συμπόνια της δυτικής και ανατολικής εκκλησίας.

Θέλουν λύσεις στα προβλήματα επιβίωσης που αντιμετωπίζουν. Αν ήθελαν να ακούν ευχολόγια και προσευχές, θα κάθονταν στις χώρες τους να ακούνε τον εκεί ιμάμη να τους τάζει έναν καλύτερο κόσμο μετά θάνατον.

Όμως σε πείσμα όλων (και είναι πολλοί αυτοί σε θέσεις εξουσίας που θα ανακουφίζονταν αν τους έβλεπαν νεκρούς, αφού έτσι θα λύνονταν πολλά από τα προβλήματά τους), επιβιώνουν όσες θάλασσες κι αν διασχίσουν, αυτοί και τα μωρά τους, σε όσα στρατόπεδα κι αν στοιβαχτούν, σε συνθήκες που ούτε μισή μέρα δεν θα άντεχε ο καλοβολεμένος Ευρωπαίος.

Και μην ξεχνάμε, η εξουσία της εκκλησίας θα μπορούσε να επιλύσει αυτά τα προβλήματα (ή έστω να προσπαθήσει πιο ενεργά), είτε χρησιμοποιώντας την τεράστια περιουσία που διαθέτει, είτε πιέζοντας τις εξουσίες με τις οποίες συνδιαλέγεται να δώσουν ένα τέλος σε όλον αυτόν τον παραλογισμό.

Το να παίρνεις μαζί σου, όπως θα κάνει ο Πάπας Φραγκίσκος, 10 πρόσφυγες στο Βατικανό, με σκοπό να τους σώσεις από την δυστυχία τους, δεν είναι λύση.

Είναι επικοινωνιακό πυροτέχνημα.

Και αυτά χορτάσαμε, εμείς να τα βλέπουμε και οι πρόσφυγες να τα ακούν.

Πηγή:  Χάρης Ζάβαλος – “Νόστιμον ήμαρ”