Πηγή: Γιώργος Δελαστίκ – «Επίκαιρα»

Κατενθουσιασμένος ήταν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας την Τρίτη το μεσημέρι. «Τη νέα εποχή που έρχεται σηματοδοτεί η σημερινή τελετή των εγκαινίων του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (ΤΑΡ) διακήρυξε περιχαρής ο πρωθυπουργός της χώρας μας. Προφανώς έχει βαλθεί να… τρελάνει τον ελληνικό λαό! Δεν εξηγούνται αλλιώς τα λόγια αυτά!

Καλά, ξέχασε ο πρωθυπουργός την ανακοίνωση που είχε βγάλει τον Ιούνιο του 2013 ο ΣΥΡΙΖΑ; Εκείνη την ανακοίνωση, λέμε, στην οποία υπογραμμιζόταν ότι ο TAP «δεν προσφέρει στη χώρα μας οφέλη που προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης Σαμαρά». Πώς «τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης Σαμαρά» μεταβλήθηκαν ξαφνικά σε… «παπαγαλάκια της κυβέρνησης Τσίπρα», που, μάλιστα, κατόρθωσαν να παρεισφρήσουν και στην Αυγή, την εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία πανηγυρίζει κάθε μέρα για τον TAP;

Αλήθεια, κατά την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ισχύει πλέον η θέση που διατύπωσε το κόμμα της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης -δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ-, το οποίο κατήγγελλε στην ίδια ανακοίνωση του Ιουνίου 2013 την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά ότι η επιλογή του TAP που έκανε «έχει σχέση με τη μεγαλύτερη πρόσδεση της χώρας μας στα αμερικανικά συμφέροντα, τα οποία επιδιώκουν τη μείωση της επιρροής της Ρωσίας στους ενεργειακούς διαδρόμους»;
Εμείς, αντιθέτως, υποστηρίζουμε την άποψη ότι αυτή η θέση του ΣΥΡΙΖΑ και το 2013 ίσχυε και σήμερα ισχύει.

Κανείς δεν μιλάει για τη γείτονα

Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι κανείς δεν αναφέρεται, ούτε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά, αλλά ούτε και από την αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας, στην εξόφθαλμη αλήθεια: Από πού θα έρχεται το φυσικό αέριο που θα μπαίνει στον αγωγό TAP; Από ποιες χώρες θα περνάει;

Η απάντηση είναι τραγικά απλή: θα ξεκινάει από το Αζερμπαϊτζάν, στην Κασπία, και στην Ελλάδα θα φτάνει μέσω Τουρκίας, μέσω του αγωγού ΤΑΝΑΡ που έχει ήδη κατασκευαστεί. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από ενεργειακή σκοπιά η Ελλάδα θα γίνει «εξάρτημα» της Τουρκίας! Αυτός είναι ο λόγος που κανένας δεν αναφέρει την Τουρκία ως χώρα προέλευσης του φυσικού αερίου που θα τροφοδοτεί τον TAP!
Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπολίτευση της ΝΔ πανηγυρίζουν που η χώρα μας θα εξαρτάται πλέον από την Τουρκία και όχι από τη Ρωσία, με την Άγκυρα να αποφασίζει κατά το δοκούν και σε συνάρτηση με το αν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε καλό ή κακό επίπεδο πόσο φυσικό αέριο θα μας δίνει, ανεξάρτητα από το τι αναγράφεται στα συμβόλαια!

Χωρίς να παρανομεί η Τουρκία, θα μπορεί να προβάλλει οποιαδήποτε «απρόβλεπτη δυσκολία» στο σύστημα των αγωγών στο τουρκικό έδαφος για να παραδίδει στην Ελλάδα ποσότητες φυσικού αερίου μικρότερες των υπεσχημένων – αν υποθέσουμε, βεβαίως, ότι τα 550 χιλιόμετρα του TAP επί ελληνικού εδάφους δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για τη μεταφορά του φυσικού αερίου, χωρίς ούτε ένα κυβικό μέτρο φυσικού αερίου να προορίζεται για την Ελλάδα.

Γράφουμε «χωρίς να παρανομεί η Τουρκία» γιατί υπενθυμίζουμε κάτι που το έχουμε ξαναγράψει, αν και σχεδόν όλοι οι Έλληνες το αγνοούν: η Άγκυρα αγοράζει όλο το φυσικό αέριο ή το πετρέλαιο που μπαίνει στην Τουρκία και το πουλάει, ως τουρκικής πλέον ιδιοκτησίας, όταν το εξάγει από το τουρκικό έδαφος. Αγοράζει όσο μπορεί, πουλάει όσο θέλει!

Θριάμβευσαν οι ΗΠΑ

«Να θεωρείτε τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών δεδομένη», ανέφερε στο μήνυμα που έστειλε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, το οποίο μετέφερε ο εκπρόσωπος της Ουάσιγκτον Άμος Χόχσταϊν, ειδικός απεσταλμένος της κυβέρνησης του Μπαράκ Ομπάμα, λέγοντας και τις δικές του απόψεις.

«Η υποστήριξη των ΗΠΑ στην κατασκευή του έργου πρέπει να θεωρείται δεδομένη», δήλωσε ο Άμος Χόχσταϊν. «Η ολοκλήρωσή του πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για να επιτευχθεί, σε συνδυασμό με τον διασυνδετήριο αγωγό με τη Βουλγαρία [σ.σ: πρόκειται για τον αγωγό με τη συντετμημένη ονομασία IGB], η ενεργειακή ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή», υπογράμμισε ο γερμανικής καταγωγής Άμος Χόχσταϊν εκ μέρους της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν και οι τοποθετήσεις του Μάρος Σέφτσοβιτς, ο οποίος είναι αντιπρόεδρος της Κομισιόν, επιφορτισμένος με το έργο της προώθησης της ενεργειακής ένωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Όταν ολοκληρωθεί, ο TAP θα αποτελέσει σημαντικό κέρδος στην ευρωπαϊκή εργαλειοθήκη για την ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ», τόνισε και συνέχισε: «Ανοίγοντας την πρόσβαση στο φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν, ο TAP θα επιτρέψει σε πολλές χώρες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι χώρες της Κεντρικής και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, να διαφοροποιήσουν τις πηγές από τις οποίες προμηθεύονται φυσικό αέριο».

Με άλλα λόγια, αυτό που λέει ο Κομισάριος Σέφτσοβιτς είναι ότι, επειδή οι χώρες της Κεντρικής και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης ήταν όλες τους, με εξαίρεση την Ελλάδα, σοσιαλιστικές, ο TAP είναι αναγκαίος για να μην παίρνουν πια ρωσικό φυσικό αέριο, όπως μέχρι τώρα, πάνω από είκοσι πέντε χρόνια μετά το τέλος του «υπαρκτού σοσιαλισμού», αλλά να παίρνουν αζερικό φυσικό αέριο, καθώς το Αζερμπαϊτζάν είναι ένα κράτος υποτελές στις ΗΠΑ και στη Δύση γενικότερα, η πολιτική του οποίου καθορίζεται σε ικανό βαθμό και από την επιρροή που ασκεί η Τουρκία πάνω στη χώρα αυτή.

Πρόκειται, δηλαδή, για ένα πολιτικό σχέδιο απόσπασης των κρατών αυτών και από την ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία, αφού ήδη οι χώρες αυτές έχουν γίνει μέλη της ΕΕ ή βρίσκονται σε προενταξιακό καθεστώς, έχοντας παράλληλα ενταχθεί σχεδόν όλες και στο ΝΑΤΟ.
Το παράδοξο είναι ότι στο «κόλπο» αυτό έχει μπει ήδη και η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η οποία υποτίθεται ότι ισχυρίζεται πως είναι αριστερή. Τι να πει κανείς…

Ασήμαντο έργο για τη χώρα

Ο αγωγός TAP, όπως είναι τώρα, είναι πραγματικά ασήμαντος για την Ελλάδα, η οποία θα παράσχει μόνο το έδαφος της προκειμένου να περνάει ο αγωγός αυτός.

Όλο κι όλο που επρόκειτο να πάρει η Ελλάδα ήταν το ασήμαντο ποσό των… 11 (!) εκατομμυρίων (εκατομμυρίων, όχι δισεκατομμυρίων) ευρώ, τα οποία τελικά αυξήθηκαν σε 32 εκατ. ευρώ, αλλά μέσω ενός εκτεταμένου προγράμματος εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Ακόμη και αυτό, το εξίσου με το πρώτο ασήμαντο ποσό δεν προβλέπεται από κάποια διακρατική συμφωνία, αλλά από προγράμματα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, που είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να μην δοθούν ποτέ αυτά τα λεφτά.

Παρ’ όλα αυτά, ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θεώρησε αναγκαίο να εξάρει αυτή την υποθετική «επιτυχία» της κυβέρνησής του: «Θέλω να σημειώσω ότι ο αρχικός σχεδιασμός του προγράμματος αφορούσε σε μόλις 11 εκατ. ευρώ, ποσό που αυξήθηκε σημαντικά και πλέον πρόκειται να αποτυπωθεί σε πολύ συγκεκριμένα έργα προς όφελος όλων των περιοχών απ’ όπου θα διέρχεται ο αγωγός».

Ο αγωγός με τη Βουλγαρία

Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε την πολιτική «κωλοτούμπα» υποστήριξης του κυριολεκτικά γελοίου για την Ελλάδα αγωγού TAP για δύο κυρίως λόγους.

Πρώτον, επειδή τον αγωγό αυτό τον επιδιώκουν σαν τρελοί οι Αμερικανοί και ο πρωθυπουργός προσπαθεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ, οι οποίες βρίσκονται σε επικίνδυνο σημείο μετά την καρατόμηση του Γιάνη Βαρουφάκη από τον Αλέξη Τσίπρα, μόλις ο τελευταίος «τα βρήκε» με τους Γερμανούς.

Δεύτερον, επειδή ελπίζει να φτιαχτεί ο ελληνοβουλγαρικός αγωγός φυσικού αερίου (IGB), ο οποίος σίγουρα είναι σαφώς σοβαρότερο έργο για την ελληνική πλευρά, παρόλο που η κατασκευή του θα οδηγήσει σε οριστική ρήξη τις σχέσεις Ρωσίας – Ελλάδας.

Καθώς εννέα εταιρείες σε αυτή τη φάση, η οποία είναι φάση μη δεσμευτικών προσφορών, έχουν πει ότι θα ήθελαν να δεσμεύουν 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως (σκεφτείτε, στην αρχική φάση ο TAP θα μεταφέρει μόνο 10 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα), μέχρι το τέλος της φετινής χρονιάς θα έχει πιθανότατα αποφασιστεί αν ο αγωγός IGB θα κατασκευαστεί ή όχι.

Ο αγωγός αυτός, αν τελικά φτιαχτεί, θα συνδυαστεί με τη σχεδιαζόμενη λειτουργία στην Αλεξανδρούπολη ενός πλωτού σταθμού αποθήκευσης και επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), ο οποίος υποτίθεται ότι θα λειτουργήσει από το 2018 ή το 2019.

Καταστροφικές δημόσιες σχέσεις

Ο Αλέξης Τσίπρας νόμιζε αφελώς ότι θα μάζευε τους πρωθυπουργούς εφτά χωρών την Τρίτη στη Θεσσαλονίκη. Απέτυχε παταγωδώς. Τελικά μάζεψε… έναν (!), τον πρωθυπουργό της Γεωργίας, ονόματι Γκιόργκι Κβιρικασβίλι, ο οποίος προέρχεται, μάλιστα, από μια χώρα που το πολίτευμα είναι προεδρικό και ο πρωθυπουργός δεν αποφασίζει τίποτα σημαντικό!

Όλοι οι υπόλοιποι πρωθυπουργοί ήθελαν να συναντηθούν με τον τέως πρωθυπουργό της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου. Γι’ αυτόν θα έρχονταν στη Θεσσαλονίκη ο Ματέο Ρέντσι της Ιταλίας, ο Μπόικο Μπορίσοφ της Βουλγαρίας, ο Έντι Ράμα της Αλβανίας κ.λπ. Κανένας τους δεν ενδιαφερόταν να συναντήσει τον Αλέξη Τσίπρα!

Μόλις όμως ο Ερντογάν καρατόμησε τον Νταβούτογλου, πρώτος ο Ιταλός Ρέντσι και στη συνέχεια όλοι οι υπόλοιποι ακύρωσαν τη συμμετοχή τους στην υπογραφή για την ίδρυση του TAP. Έτσι, προέκυψε η καταστροφική εικόνα για τις δημόσιες σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος νόμισε ότι θα μπορούσε να εντυπωσιάσει τους Έλληνες με μια τελετή στην οποία θα συμμετείχαν εφτά πρωθυπουργοί και ίσως ένας πανίσχυρος πρόεδρος. Όντως, αν ο Ρέντσι και ο Νταβούτογλου ήταν παρόντες, εθεωρείτο πιθανότατο να παρευρισκόταν και ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγεφ. Τελικά, τίποτα από αυτά δεν έγινε. Τζίφος σε όλα!