Ο ακροδεξιός Μάνφρεντ Βέμπερ ψάχνει ψήφους ανά την Ευρώπη. Και τάζει ό,τι έχει ανάγκη το κόμμα που τον στηρίζει σε κάθε χώρα. Τζάμπα είναι, άλλωστε. Ασε που δύσκολα θα δει προεδρία της Κομισιόν. Η Μέρκελ τον έχρισε υποψήφιο ως αντίβαρο στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά και επειδή εύκολα μπορεί να τον «κάψει» στο παζάρι που θ’ ακολουθήσει μετά τις ευρωεκλογές. Ο Βέμπερ δεν είναι Γιούνκερ, που είχε χρηματίσει επί πολλά χρόνια πρωθυπουργός και ταυτόχρονα πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, ιδιότητα με την οποία χρημάτισε -επίσης επί χρόνια- πρόεδρος του Εurogroup.

Ξανάρθε, λοιπόν, στην Ελλάδα ο Βέμπερ, ξανασυναντήθηκε με τον Κούλη (είναι ο μόνος ευρωπαίος παράγοντας που συναντιέται με τον Κούλη) και… του ‘φτιαξε τη διάθεση, δηλώνοντας ότι η ΕΕ θα μπορούσε να επαναδιαπραγματευθεί το ύψος των «πρωτογενών πλεονασμάτων» (ως γνωστόν, έχουν συμφωνηθεί στο 3,5% του ΑΕΠ μέχρι και το 2022 και στο 2,2% του ΑΕΠ για την περίοδο 2023 – 2060), αλλά με μια διαφορετική κυβέρνηση. Ηταν σαν να ‘λεγε «ψηφίστε Κούλη για να δείτε άσπρη μέρα». Δεν ξέρουμε πώς γίνονται οι προεκλογικές καμπάνιες στη Βαυαρία, αλλά στην Ελλάδα με τέτοια «φίδια» γελάει ο κόσμος. Ασε που παίρνει πάσα ο ΣΥΡΙΖΑ και αντιστρέφει το επιχείρημα: «εσείς είχατε συμφωνήσει για πλεονάσματα 4,5% για όλα τα χρόνια κι εμείς τα μειώσαμε».

Τα είπαν, βέβαια, αυτά οι συριζαίοι, αλλά έβαλαν μπροστά και τα μεγάλα μέσα. Πλακώθηκαν στα τηλέφωνα με Βερολίνο και Βρυξέλλες και οι απαντήσεις στο δίδυμο Κούλη-Βέμπερ ήρθαν πληρωμένες και σβουριχτές. Ο ανταποκριτής του ΑΠΕ-ΜΠΕ στο Βερολίνο αναφέρθηκε στις δηλώσεις Βέμπερ και ρώτησε τον εκπρόσωπο της καγκελαρίας σχετικά. «Μιλώ εκ μέρους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και γι’ αυτό δε θα σχολιάσω δηλώσεις κομμάτων», απάντησε ο Στέφεν Ζάιμπερτ. Και συνέχισε: «Για την κυβέρνηση μπορώ να πω: συνεργαζόμαστε με την ελληνική κυβέρνηση με εμπιστοσύνη -αυτό πιστεύω καταδείχτηκε και κατά την τελευταία επίσκεψη της Καγκελαρίου στην Αθήνα- και είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτή η συνεργασία μπορεί να συνεχιστεί και στο μέλλον, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των επικείμενων εκλογών». Για να καταλήξει: «Ισχύουν εκείνες οι συμφωνίες τις οποίες έχει συνάψει η Ελλάδα με το Eurogroup για την πορεία του προϋπολογισμού και των μεταρρυθμίσεων και για το πώς αυτή πρέπει να συνεχιστεί. Αυτά παρακολουθούνται από τους θεσμούς, από το Eurogroup, στο πλαίσιο αυτού το οποίο ονομάζεται μεταπρογραμματική επιτήρηση. Σε αυτό δεν έχει αλλάξει τίποτα στη γερμανική θέση». Οταν τον ξαναρώτησαν αν επί της αρχής υπάρχει η δυνατότητα για χαμηλότερα πλεονάσματα, ο Ζάιμπερτ επανέλαβε στεγνά ότι «ισχύουν οι συμφωνίες που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ελλάδας και του Eurogroup».

«Γκάφα Βέμπερ περί… επαναδιαπραγμάτευσης των πλεονασμάτων», πανηγύριζε η ΕφΣυν, η οποία προφανώς υπερασπίζεται αυτά τα «πρωτογενή πλεονάσματα», τα ματωμένα πλεονάσματα όπως τα χαρακτήριζε στο παρελθόν ο Τσίπρας. Να μείνουν εκεί που είναι, αν είναι να τα μειώσει ο Κούλης!

Παρόμοιο ερώτημα τέθηκε και στον αναπληρωτή εκπρόσωπο της Κομισιόν Αλεξάντερ Βιντερστάιν, ο οποίος δήλωσε τα ίδια με τον εκπρόσωπο της γερμανικής καγκελαρίας. Αρχικά απάντησε ότι «δε σχολιάζει σχόλια», όμως… υπέκυψε εύκολα στον πειρασμό και συνέχισε λέγοντας ότι «η πορεία που πρέπει ν’ ακολουθήσει η Ελλάδα είναι σαφής», επιμένοντας ότι «υπάρχει μια σαφής πορεία, την οποία έχουμε εξηγήσει πολλές φορές».

Τσουρουφλισμένη η ΝΔ έσπευσε να εκδώσει ανακοίνωση, στην οποία καρφώθηκε: «Η κυβέρνηση πανικόβλητη μετά τις δηλώσεις Βέμπερ ότι η επόμενη Κομισιόν θα εξετάσει το αίτημα της ΝΔ για τη μείωση των πλεονασμάτων, προσπάθησε μέσω του ΑΠΕ (!) να αποσπάσει διαβεβαιώσεις από το Βερολίνο ότι η θηλιά που έχει περάσει ο κ. Τσίπρας στον ελληνικό λαό θα παραμείνει στη θέση της. Ρωτάμε, λοιπόν, την κυβέρνηση-κουρελού: Θέλει να μειωθούν τα πρωτογενή πλεονάσματα ώστε να αναπνεύσουν η οικονομία και οι Ελληνες; Ναι ή όχι; Μέχρι να μας απαντήσουν, ας πάψουν τουλάχιστον να λειτουργούν επί ζημία της χώρας». Το ζήτημα, όμως, δεν είναι τι θέλει ή δε θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πόση αξία έχουν αυτά που είπε ο Βέμπερ για να αβαντάρει τον Κούλη. Ο «πάγος» από Βερολίνο και Βρυξέλλες δεν άφησε αμφιβολία για την αξία των υποσχέσεων Βέμπερ. Αλλωστε, αν είναι να γίνει οποιαδήποτε αλλαγή στην εφαρμοζόμενη μνημονιακή πολιτική, αυτή δε συναρτάται με το χρώμα της κυβέρνησης στην Αθήνα, αλλά με τις συνθήκες που θα διαμορφωθούν.

«Η ΝΔ, που ως κυβέρνηση υπέγραψε πρωτογενή πλεονάσματα 4,5% εις το διηνεκές και παρά το όργιο λιτότητας που επέβαλε στον ελληνικό λαό, δεν κατάφερε να πιάσει ούτε 0,5%, σήμερα που η κυβέρνηση έχει βγάλει τη χώρα εκτός μνημονίων, παίζει επικοινωνιακά παιχνίδια με τις πλάτες του ακραίου βαυαρού πολιτικού, κ. Βέμπερ», απάντησε με ανακοίνωσή του, το Μέγαρο Μαξίμου. «Του ίδιου πολιτικού, δηλαδή, στον οποίο προσέφευγε ο κ. Μητσοτάκης προκειμένου να μεσολαβήσει για να μην ακυρώσει η κυβέρνηση την περικοπή στις συντάξεις», κατέληξε με νόημα.

Ο χαρτοπόλεμος με ανακοινώσεις και δηλώσεις ολοκληρώθηκε με τον γερμανό σοσιαλδημοκράτη Ούντο Μπούλμαν, πρόεδρο της Ευρωομάδας των Σοσιαλδημοκρατών. «Από πότε οι επικεφαλής υποψήφιοι του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος υπαγορεύουν την οικονομική πολιτική στην Ευρωζώνη;», είπε ο Μπούλμαν στο EURACTIV. «Καλώ τον κύριο Βέμπερ να φρεσκάρει τη μνήμη του σχετικά με την πρόσφατη ιστορία στην Ελλάδα» , συμπλήρωσε. «Την ώρα που η νυν κυβέρνηση, την οποία ο κ. Βέμπερ θα ήθελε να ανατρέψει, κατάφερε με επιτυχία να ολοκληρώσει το πρόγραμμα προσαρμογής, οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπό τη Νέα Δημοκρατία απέτυχαν παταγωδώς υπό αυτό το πρίσμα», σημείωσε. Και κατέληξε: «Η συμβουλή μου στον κ. Βέμπερ ξεκάθαρα είναι να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στο να ενημερώνεται καλύτερα παρά να φαντασιώνεται οικονομικά πραξικοπήματα».

Οπως αντιλαμβάνεστε, πρόκειται για προεκλογικούς διαξιφισμούς χωρίς καμιά αντανάκλαση στην πραγματική πολιτική. Ο Βέμπερ μαζεύει ψήφους για τον εαυτό του στην Ελλάδα, οπότε μαζεύει ψήφους και για τον Μητσοτάκη. Η καγκελαρία, όμως, όπως και η Κομισιόν, είναι «φουλ» υπέρ του Τσίπρα. Και δε χάνουν ευκαιρία να το δηλώνουν. Η αναφορά του Ζάιμπερτ στην πρόσφατη επίσκεψη της Μέρκελ στην Αθήνα, κατά την οποία στήριξε ανοιχτά και απροκάλυπτα τον Τσίπρα, κάθε άλλο παρά τυχαία είναι.

Οσο για τα «πρωτογενή πλεονάσματα», πολλές φορές ενδέχεται να αλλάξουν στο μέλλον, σε σχέση με τα συμφωνηθέντα. Οπως, άλλωστε, έχει γίνει και στο παρελθόν, σε πιο στενό χρονικό ορίζοντα μάλιστα. Ποτέ όμως δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν προκειμένου να γίνει χαλαρότερη η δημοσιονομική, η κοινωνική, η εργασιακή πολιτική. Τα «πρωτογενή πλεονάσματα» θα διαμορφώνονται έτσι που να εισπράττουν οι ιμπεριαλιστές δανειστές το μέγιστο από την Ελλάδα, πάντοτε υπό τον όρο της διατήρησης της μνημονιακής βαρβαρότητας. 

πηγή: ΚΟΝΤΡΑ