Μιλούσαμε σε περασμένη ανάρτησή μας για την “διαχείριση” της είδησης. Προσέξτε ένα τωρινό παράδειγμα.

Αυτές τις μέρες το τροπικό δάσος του Αμαζονίου φλέγεται.
Η τεράστια αυτή περιβαλλοντική καταστροφή θα έχει ανυπολόγιστες οικολογικές συνέπειες για όλο τον πλανήτη μας.
Οι βασικοί λόγοι που δημιουργούνται οι πυρκαγιές είναι ότι η ακροδεξιά κυβέρνηση Μπολσονάροέχει απελευθερώσει την αποψίλωση του Αμαζονίου όσο ποτέ άλλοτε για να αποτελέσει η γη πεδίο κερδοφορίες και στο ότι μεγαλογαιοκτήμονες πυρπολούν δάση για να μεγαλώσουν τηνκαλλιεργήσιμη γη που κατέχουν.
Σ’ αυτές τις αιτίες οφείλεται το ότι, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας της Βραζιλίας από τον Γενάρη μέχρι τώρα έχουν σημειωθεί 72.000 πυρκαγιές μια αύξηση 84% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.

Προσπερνάμε το συγκεκριμένο γεγονός και στεκόμαστε στην “διαχείριση” αυτής της είδησης από τα αστικά ΜΜΕ. Προφανώς θα υπάρξει μια απλή αναφορά και στην ιεράρχηση που κάνουν οι αρχισυντάκτες των ειδήσεων, θα βρίσκεται μετά από κάποιες παπαριές που θα πουν οι πολιτικάντηδες.
Δεν έχει υπάρξει κανένα έκτακτο τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων και δεν θα κυκλοφορήσει καμιά εφημερίδα με αυτό το θέμα πρωτοσέλιδο. Προφανώς δεν θα ξεκινήσει καμιά καμπάνια για να συγκεντρωθούν χρήματα για αναδάσωση του Αμαζονίου κλπ.

Κάνε τώρα μια σύγκριση. Στα μέσα του Απρίλη ξέσπασε μια πυρκαγιά που κατάστρεψε μεγάλο μέρος του κτιρίου που στεγάζεται η “Παναγία των Παρισίων”.
Για φέρτε στο μυαλό σας πόσα έκτακτα τηλεοπτικά δελτία είχαν υπάρξει, τι πρωτοσέλιδα εφημερίδων σε διεθνές και ντόπιο επίπεδο είχαν παρουσιαστεί, τι κατασκευασμένη “δημόσια συγκίνηση” δημιουργήθηκε.

Σε χρόνο ρεκόρ συγκεντρώθηκαν δισεκατομμύρια ευρώ -από προσφορές καπιταλιστών αλλά και απλού κόσμου- για την αποκατάσταση των ζημιών της εκκλησιάς (της επιχείρησης ουσιαστικά του Γαλλικού κράτους), ενώ άπαντες οι δημοσιολόγοι, μιλούσαν για “τραγωδία” για την “καρδιά μας που πονάει”για την “παγκόσμια συγκίνηση” που δημιουργήθηκε.
Και όλα αυτά για μια ζημιά που ήταν αναστρέψιμη σε ντουβάρια μια εκκλησιάς, μιας κατάστασης που εξελίχθηκε σε μεγάλη μπίζνα για κάποια γατόνια πλουτοκράτες.

Σήμερα που υπάρχει μια πιθανόν μη αναστρέψιμη ζημιά στο “ανόργανο σώμα του ανθρώπου”, όπως χαρακτήριζε την φύση ο Μαρξ, για όλα τα αστικά ΜΜΕ είναι απλώς μια συνηθισμένη μέρα.
Και αύριο αυτή η τεράστια οικολογική καταστροφή για όλους τους αστούς δημοσιολόγους θα είναι σαν να μην έχει υπάρξει.

Αλλωστε είναι στην φύση του καπιταλισμού να διαπράττει συνεχώς τέτοια οικολογικά εγκλήματα, που δεν έχουν ποτέ ενόχους και λειτουργούν σαν όχημα για τους καπιταλιστές ώστε να εξασφαλίζουν κέρδη.