Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Οχι, δυστυχώς δεν έχουν δημιουργηθεί επαναστατικές συνθήκες στην γειτονική χώρα, στην Ιταλία, ώστε το  προλεταριάτο  να  απαιτεί  με  δυναμικούς τρόπους αυτά που πραγματικά του ανήκουν.

Δεν μπορεί όμως να υποβαθμίσουμε το γεγονός ότι σ’ αυτή την χώρα έχουμε περιστατικά ανυπακοής σε νόμους και διατάγματα,-όχι σε επίπεδο συνθημάτων αλλά σε πραγματική κινηματική δράση-.
Και το πιο ουσιαστικό είναι ότι αυτά δεν αποτελούν μεμονωμένα γεγονότα, αλλά αρχίζουν να αποκτούν μαζικές διαστάσεις, σε βαθμό που να έχει θορυβηθεί η Ιταλική κυβέρνηση.

Οπως αναφέρουν διεθνή ΜΜΕ, μεμονωμένοι Ιταλοί. αλλά και οργανωμένοι σε ομάδες, μπουκάρουν σε σούπερ μάρκετ και σε πολυκαταστήματα, απαλλοτριώνουν ότι είναι αναγκαίο για την επιβίωση τους και φεύγουν χωρίς φυσικά να πληρώσουν, αφού όπως αναφέρει η σχετική ειδησεογραφία, δεν έχουν την οικονομικής δυνατότητα να “να αγοράσουν τα χρειώδη”.

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, η Ιταλική κυβέρνηση για να αποτρέψει τα “φαινόμενα λεηλασίας από πολίτες που δεν μπορούν πλέον να αγοράσουν τα απαραίτητα.” επιστράτευσε σε αρκετές πόλεις “ένοπλους αστυνομικούς να φυλάσσουν υπεραγορές και σούπερ μάρκετ”.

Ενδιαφέρουσα φάση.
Εξυπακούεται ότι εμείς είμαστε με “χίλια”, δίπλα σ’ αυτούς τους  ανθρώπους της τάξης μας, που επιλέγουν κι αυτό τον τρόπο αντίδρασης για να επιβιώσουν στην επέλαση της καπιταλιστικής καταιγίδας.

Δεν ξέρουμε, αν το ίδιο θα μπορούσαν να πουν ορισμένοι, που  αυτοχαρακτηρίζονται κομουνιστές. Αυτοί πιθανόν να χαρακτήριζαν του Ιταλούς  “απαλλοτριωτές”,  “μπαχαλάκηδες”, “προβοκάτορες” και δεν συμμαζεύεται.

Και δεν το λέω τυχαία αυτό. Πριν από κάποιους μήνες, ένας αναρχικός, ο Χριστόφορος Κορτέσης, είχε να αντιμετωπίσει μια απίστευτη  εκδικητική συμπεριφορά απ’ τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, μετά το ¨παράπτωμα” του, να απαλλοτριώσει κάποια είδη ευτελούς αξίας από ένα πολυκατάστημα.

Και εδώ θέλω να αναφερθώ σε μια προσωπική μου εμπειρία.
Θεώρησα ότι στην προκειμένη περίπτωση, έπρεπε να συμπαρασταθώ στο συγκεκριμένο προλετάριο.
Εκτός των άλλων, απευθύνθηκα και σε κάποια γνωστά μου άτομα του ΚΚΕ, που έχουν θεσμικό ρόλο, στο σύστημά τους και σε πρώην φίλο μου ο οποίος διαθέτει επικοινωνιακή απεύθυνση, για να βοηθήσουν ώστε να τερματιστεί αυτή η προκλητική αδικία, που βίωνε ο αντιεξουσιαστής.

Ξέρετε ποια ήταν η απάντησή τους; Οτι ο Κορτέσης είναι αναρχικός και αυτοί, οι Κουκουέδες δηλαδή, έχουν διαφορές με τον αναρχισμό, που ξεκινάνε από την β’ διεθνή, τα γεγονότα της Κρονστάνδη και δεν συμμαζεύεται.
Είναι απ’ τις περιπτώσεις που η όποια στοιχειώδη λογική παραδίδεται αμαχητί!
(Γνωρίζω ότι είναι προβληματικό να αναφέρομε σε γεγονότα που δεν μπορώ να τεκμηριώσω.
Θα ήταν ανήθικο και απαράδεχτο, όμως, να παρέθετα αποσπάσματα τηλεφωνικών συνομιλιών μου, εν άγνοια αυτών με τους οποίους είχα αυτούς τους διαλόγους.
Γι΄αυτό επικαλούμαι την προσωπική μου αξιοπιστία. Οσοι/ες με γνωρίζεται, από τους αναγνώστες/ιες  αυτού του κειμένου, έχετε άποψη, αν θα μπορούσα να ισχυριστώ κάτι που δεν ισχύει ή όχι).

Το ενδιαφέρον είναι ότι ότι τέτοια αντιμετώπιση είχαν σε μένα, οι  Κουκουέδες στους οποίους απευθύνθηκα και οι οποίοι γνωρίζουν ότι με χωρίζει ιδεολογικό χάος με τους αναρχικούς.
(Είναι άλλης ποιότητας το γεγονός ότι έχοντας επίγνωση σήμερα ποιος είναι ο ταξικός μας αντίπαλος, στρέφω κύρια τα όποια βέλη διαθέτω, απέναντι του).

Σε κάθε περίπτωση πάντως θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε ποια θα είναι η αντίδραση της κοινοβουλευτικής αριστεράς, της χώρας μας, στο προσεχές μέλλον, έχοντας την εκτίμηση ότι παρόμοια φαινόμενα με αυτά που συμβαίνουν τώρα στην Ιταλία, δεν θα αργήσουν να μεταναστεύσουν και στην Ελλάδα.