Σε κατάσταση διαρκούς αναβρασμού βρίσκεται η Γαλλία τα τελευταία εικοσιτετράωρα, καθώς οι μαζικές μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις ενάντια στην υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας και τις τραγικές ελλείψεις πόρων και εκπαιδευτικού προσωπικού κλιμακώνονται δυναμικά σε ολόκληρη τη χώρα. Η κυβέρνηση του Εμανουέλ Μακρόν, επιλέγοντας για άλλη μια φορά τον δρόμο του αυταρχισμού, απάντησε με ένα πρωτοφανές όργιο καταστολής, μετατρέποντας τις γαλλικές πόλεις σε πεδία μάχης.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του γαλλικού Υπουργείου Εσωτερικών, μόνο την Πέμπτη πραγματοποιήθηκαν 1.949 προσαγωγές (εκ των οποίων οι 1.800 μετατράπηκαν σε συλλήψεις) κυρίως ανήλικων μαθητών. Παράλληλα, οι σφοδρές συγκρούσεις σώμα με σώμα οδήγησαν στον τραυματισμό 305 αστυνομικών και χωροφυλάκων, γεγονός που αποτυπώνει την ένταση της κοινωνικής έκρηξης και την αποφασιστικότητα της νεολαίας να μην υποχωρήσει.
Το κύμα διαμαρτυρίας, που ξεκίνησε από τα λύκεια με αιτήματα για την αντιμετώπιση των πολυπληθών τμημάτων και των ακατάλληλων σχολικών κτιρίων, εξαπλώνεται πλέον ραγδαία και στα πανεπιστήμια. Εκατοντάδες σχολικές και πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις σε Παρίσι, Μασσαλία, Λυών και Στρασβούργο τελούν υπό κατάληψη ή αποκλεισμό, με τους μαθητές και τους φοιτητές να στήνουν οδοφράγματα.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις πλέον εξαπλώνονται στα πανεπιστήμια της Γαλλίας, παρά την κυβερνητική επιχείρηση καταστολής τους, μεταξύ άλλων με τις συλλήψεις χιλιάδων μαθητών.
Η γαλλική κυβέρνηση, πανικοβλημένη από το μέγεθος των αντιδράσεων —ιδιαίτερα σε μια περίοδο που απέχουμε περίπου επτά μήνες από τις προεδρικές εκλογές— επιχειρεί να ποινικοποιήσει τον αγώνα. Κάνοντας λόγο για «αστικές ταραχές» και κατηγορώντας τη ριζοσπαστική αριστερά για υποκίνηση, το κατεστημένο προσπαθεί μάταια να κρύψει τις δικές του ευθύνες πίσω από τη βία των δακρυγόνων και των μαζικών συλλήψεων.
Η εικόνα εκατοντάδων μαθητών να οδηγούνται στα αστυνομικά τμήματα δεν τρομοκρατεί τη γαλλική νεολαία· αντίθετα, ατσαλώνει την οργή της. Οι μαθητές και οι φοιτητές της Γαλλίας δείχνουν τον δρόμο της αξιοπρέπειας και της ανυπακοής απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που διαλύουν το μέλλον τους.
Η αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους είναι δεδομένη. Η ιστορία γράφεται ξανά στους δρόμους του Παρισιού!
1 Comment