Έχει πει σε ένα από τα διαγγέλματα του ο Μητσοτάκης ότι πλέον, μετά την εμπειρία της πανδημίας, θα βλέπουμε με διαφορετικό μάτι τον ντελιβερά, την εργαζόμενη στα σούπερ-μάρκετ, το προσωπικό στα νοσοκομεία. Είχαν απορήσει κάποιοι τότε: Μα καλα; Πώς διάολο τους έβλεπε όλους αυτούς δηλαδή μέχρι σήμερα; Και καλά τον εργαζόμενο στα νοσοκομεία: τον είχαν βαφτίσει κηφήνα, τεμπέλη, χαραμοφάη, αργόμισθο. Αλλά τον ντελιβερά; Τι σόι άνθρωπος πρέπει να είσαι, πόση ταξική υπεροψία και κυνισμό πρέπει να κουβαλάς, για να υποτιμάς έναν άνθρωπο που βγάζει το ψωμί του οδηγώντας μες στο κρύο και τη νύχτα ένα παπάκι;
Και ήρθε η συνέντευξη στην Καθημερινή, για να μην μας αφήσει καμία αμφιβολία. Μετάνιωσε, λέει, ο Μητσοτάκης για τη μέχρι σήμερα υποτίμηση από πλευράς του του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Πώς το δικαιολογεί; Ιδού: “Δεύτερη κατοικία συνταξιούχων από την Ευρώπη. Παλιά υπήρχε πάντα η ανησυχία, «ωραία θα έρθω να αγοράσω ένα σπίτι στην Ελλάδα, πώς είναι, όμως, το σύστημα υγείας;». Με τον τρόπο που λειτούργησε η δημόσια υγεία στην Ελλάδα, άλλοτε σε επίπεδο ουσίας, άλλοτε εντυπώσεων, οι προβληματισμοί αυτοί ήταν ανασχετικοί παράγοντες. Ομως τώρα, αυτά τα ερωτήματα έχουν απαντηθεί. Η χώρα είναι πρωταγωνιστής στην αντιμετώπιση μιας παγκόσμιας πανδημίας. Ολοι την επικαλούνται ως παράδειγμα. Η Ελλάδα, συνεπώς, αποδεικνύεται μια σοβαρή και αξιόπιστη χώρα. … την επιτυχία μας αυτή θα τη βρούμε μπροστά μας”.
Μα καλά, θα ρωτήσει κάποιος, δεν αρκούσαμε εμείς για να επιθυμεί την ύπαρξη ενός αναβαθμισμένου ΕΣΥ; Οι κάτοικοι αυτής της χώρας, που στην τελική είμαστε και πλειοψηφικά ομοεθνείς του Μητσοτάκη (ξέρετε τώρα, Μακεδονία και λοιπά); Όχι. Αυτό που κάνει κλικ στο μυαλό ενός υποστηρικτή της αγοράς είναι η υγεία ως ευκαιρία για να πουλήσουμε σπίτια και να απογειωθεί το real estate… Αυτός είναι ο “μετανιωμένος” Μητσοτάκης. Ένας αθεράπευτα πωρωμένος νεοφιλελεύθερος θιασώτης της ελεύθερης αγοράς.
0 Comments