Τελικά όπως πάμε, παρακολουθώντας το θράσος και την αναίδεια των εξουσιαστών σε συνδυασμό προσπάθεια τους να επιφέρουν κατάγματα στην νοημοσύνη μας, θα αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι … ζούμε από τύχη.
Οταν ακόμα και συντηρητικές εφημερίδες όπως η “Εστία” και η “Καθημερινή” αποκάλυψαν ότι δεν πήραν τα στοιχειώδες μέτρα ασφάλειας, τα οποία θα μπορούσαν να αποτρέψουν το ομαδικό κρατικό έγκλημα των Τεμπών, γιατί υπήρχε πρόβλημα να μοιράσουν τις μίζες στα δικά τους παιδιά, το μοναδικό πρόβλημα της κυβέρνησης ήταν να βγει απ’ το κάδρο των ευθυνών ο πρωθυπουργός. Λες και υπάρχει άνθρωπος σ’ αυτό τον τόπο που θα πιστέψει ότι υπάρχει κρατική υπόθεση με μίζες και είναι δυνατόν να απουσιάζει ο επικεφαλής του Μεγάρου Μαξίμου. Λες και ξεχάσαμε τις σχετικές υποθέσεις με την υπόθεση των υποκλοπών στην οποία παρουσιάζεται να έχει άγνοια ο Μητσοτάκης, ακριβώς όπως δεν γνώριζε για την μελέτη Τσιοδρα- Λύτρα με τους χιλιάδες πολίτες να πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ από τον κορονοϊό, όπως αγνοούσε τον ρόλο του Λιγνάδη, του Πάτση, της Νικολάου και δεν συμμαζεύεται.
Ολα αυτά δεν σε οδηγούν να παραφράσεις την γνωστή ατάκα απ’ την καταπληκτική ταινία του Αλέκου Σακελάριου “Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο” και να καταλήξεις στο ότι: Ο Μητσοτάκης δεν γνώριζε τίποτε επειδή κοιτούσε τη Γιαδικιάρογλου που κοιτούσε την Πετροπούλου που κοιτούσε την Πετροβασίλη; Μιλάμε δηλαδή για κυβερνητικής κωμωδίας -και κοροϊδίας- το ανάγνωσμα.
0 Comments