Δεν γνώριζε τι γίνεται στον ΟΣΕ. Το βεβαίωσε ο αντ’ αυτού Οικονόμου. Δεν γνώριζε τι γινόταν με τις υποκλοπές μεσοτοιχία στο γραφείο του. Το βεβαίωσε ο ίδιος. Δεν γνώριζε τι έκανε ο Πάτσης των δανείων, η Νικολάου των απευθείας αναθέσεων, ο Λιγνάδης των παίδων εν καμίνω, ο εθνικόφρων του Κολωνού. Το βεβαίωσε ο Γέραπετρίτης. Δεν γνώριζε, τέλος, τα χάλια του κράτους που ανακήρυξε επιτελικό. Αυτό το βεβαίωσαν 108 φορές τα μεγάλα ΜΜΕ, προμηθευτές της αυλής.

Στον θρόνο του Μαξίμου έχει εγκατασταθεί δηλαδή ένας υπεράνω. Με ωραίο μαλλί, ωραίο χαμόγελο, ωραία γραβάτα. Που όταν τα πράγματα ζορίζουν, άνθρωποι σκοτώνονται, πεθαίνουν αβοήθητοι, θυμώνουν, ζητούν τον λογαριασμό, κλείνει τα μάτια και παίζει την τυφλόμυγα.
Εν οίδε ότι ουδέν οίδε. Ούτε είδε ούτε ακούσε ούτε μυρίστηκε ούτε φαντάστηκε. Για πρωθυπουργός πολύ μαλάκας τελικά εμφανίζεται. Αγνοών και άρα την ώρα που ζητούνται ευθύνες αγνοούμενος.

Απόγνωση ακόμη και για αλλοδαπούς επικοινωνιολόγους, διότι και θυρωρός να ήταν, με τόση άγνοια θα είχε πάρει πόδι. Αλλά προσοχή: ενώ δεν γνώριζε, όταν έπρεπε να γνωρίζει, αυτά που έπρεπε να γνωρίζει, όταν έρχεται η ώρα της αποκάλυψης – με όλες τις έννοιες- και γνωρίζει και αναθεματίζει και αφορίζει τους αίτιους και τις αιτίες. Ο Δημητριάδης, ο Κοντολέων, ο σταθμάρχης, το πολιτικό σύστημα, οι διαχρονικές παθογένειες. Και πάντα, παντού, ο πάντων ένοχος: ο ΣΥΡΙΖΑ. Και πάντα, παντού, ο πάντων αθώος: ο ίδιος. Λόγω συγγνωστής άγνοιας.

Αυτός ο τύπος, που δεν γνώριζε την τύφλα του, τώρα υπόσχεται ότι θα είναι πρώτος στη μάχη για να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Των τρένων, των αεροπλάνων, της ΕΥΠ, της ρεμούλας, της αρπαχτής. Αυτό είπε στις οικογένειες των θυμάτων της τραγωδίας, στους αποσβολωμένους πολίτες, στα παιδιά που διαδηλώνουν την οργή τους. Και την ίδια στιγμή έστειλε τον Θεοδωρικάκο να επιβάλει την τάξη έξω από τη Βουλή. Και μέσα στη Βουλή τρέχει να προλάβει να ξεπουλήσει τον παιδικό καρκίνο, την υγεία, την παιδεία, τα κουρέλια του περιβάλλοντος, το νερό – το νερό, αν έχετε τον Θεό σας! Να εκτελέσει τα συμβόλαια που έχει υπογράψει. Κάθε παράγραφο των οποίων γνωρίζει άριστα, μαζί με τα ποσοστά της δικής του ανταμοιβής. Σε παντός είδους είδος.

Μητσοτάκης ο Β’, κυρίες και κύριοι. Που θέλει να επανέλθει σε μια δεύτερη τετραετία. Να πείσει, να εξαγοράσει, να εξαναγκάσει, για να μη γνωρίζουμε κι εμείς τον αίτιο και την αιτία. Γιατί έχει ακόμη πολλά να κάνει, πολλά να ξεπουλήσει, πολλούς να βολέψει, πολλούς να στείλει αδιάβαστους. Και γίνεται αβάσταχτο το δράμα της χώρας που βαφτίστηκε εθνικό όταν το έθνος βλέπει την υποκρισία, την απάτη, την έλλειψη κάθε ενσυναίσθησης, την περιφρόνηση τελικά του ανάξιου που επιμένει να εμφανίζεται ως άναξ…

Πηγή: Ι.Σ. Καριώτης – Documento