Η αστική δικαιοσύνη και οι μηχανισμοί καταστολής του κράτους επιβεβαιώνουν για ακόμα μια φορά τον ρόλο τους. Η πειθαρχική «τιμωρία» που επιβλήθηκε στους αστυνομικούς του Τμήματος Αγίων Αναργύρων για την εμπλοκή τους στη στυγερή γυναικοκτονία της Κυριακής Γρίβα δεν αποτελεί απλώς πρόκληση· αποτελεί συνειδητό ξέπλυμα μιας εγκληματικής κρατικής αδιαφορίας.

Όταν η 28χρονη Κυριακή έπεφτε νεκρή από τις μαχαιριές του 39χρονου πρώην συντρόφου της, λίγα μόλις μέτρα έξω από το φυλάκιο του τμήματος όπου είχε προστρέξει έντρομη ζητώντας προστασία, το σύστημα της «ασφάλειας» έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Σήμερα, η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. έρχεται να σφραγίσει αυτή την αθλιότητα με αποφάσεις-καρμπόν που προκαλούν τη δικαιολογημένη οργή της οικογένειάς της.

Μια απόφαση-καρμπόν συγκάλυψης

Το Πειθαρχικό Συμβούλιο, λειτουργώντας σε πλήρη σύμπλευση με το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό όργανο, εξέδωσε μια απόφαση-καρμπόν που επισημοποιεί το ακαταδίωκτο των ενστόλων. Παρά την καθολική κοινωνική κατακραυγή και τα συντριπτικά στοιχεία για την εγκληματική τους αδράνεια, οι πειθαρχικές κυρώσεις παρέμειναν προκλητικά ίδιες.

Οι τίτλοι των συστημικών ΜΜΕ έσπευσαν παραπλανητικά να μιλήσουν για «απόλυση» των τριών εμπλεκόμενων αστυνομικών. Στην πραγματικότητα, η ποινή «έξι μήνες αργίας με απόλυση» που τους επιβλήθηκε δεν σημαίνει την οριστική απομάκρυνσή τους από το σώμα. Πρόκειται για μια προσωρινή παύση καθηκόντων για 6 μήνες, με παράλληλη μείωση αποδοχών. Μετά το πέρας του εξαμήνου, οι αστυνομικοί αυτοί επιστρέφουν κανονικά στην υπηρεσία τους, διατηρώντας τη θέση τους στον κρατικό μηχανισμό.

Το Πειθαρχικό Συμβούλιο αρνήθηκε προκλητικά να επιβάλει την ποινή της οριστικής απόταξης, η οποία θα τους πετούσε οριστικά έξω από την ΕΛ.ΑΣ. Για το κράτος, η πλήρης αδράνεια μπροστά σε μια γυναίκα που δολοφονείται ζητώντας βοήθεια κοστολογείται απλώς ως μια «βαριά υπηρεσιακή παράβαση» με ποινή έξι μηνών.

Η απόλυτη ξεφτίλα: 300 ευρώ πρόστιμο για το «το περιπολικό δεν είναι ταξί»

Αν η εξάμηνη αργία αποτελεί πρόκληση, η απόφαση για τον αστυνομικό-τηλεφωνητή της Άμεσης Δράσης ξεπερνά κάθε όριο κυνισμού. Πρόκειται για τον άνθρωπο που, την ώρα που η Κυριακή Γρίβα εκλιπαρούσε για ένα περιπολικό να τη συνοδεύσει στο σπίτι της καθώς φοβόταν για τη ζωή της, απάντησε με την ιστορική πλέον φράση της κρατικής αναλγησίας: «Κυρία μου, το περιπολικό δεν είναι ταξί».

Για αυτή την εγκληματική στάση, η οποία στέρησε από την 28χρονη κάθε ελπίδα σωτηρίας λίγα δευτερόλεπτα πριν δεχτεί τη θανατηφόρα επίθεση, επιβλήθηκε χρηματικό πρόστιμο μόλις 300 ευρώ!

Τόσο κοστολογεί η Ελληνική Αστυνομία την ανθρώπινη ζωή της εργατικής τάξης και των γυναικών. 300 ευρώ. Ένα ποσό μικρότερο από μια κλήση της τροχαίας, για τον άνθρωπο που αρνήθηκε τη βασική βοήθεια σε ένα θύμα που βρισκόταν σε θανάσιμο κίνδυνο.

Στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού για κακούργημα

Η προκλητική στάση του πειθαρχικού οργάνου της ΕΛ.ΑΣ. έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με την ίδια την πορεία της ποινικής δικαιοσύνης. Με επίσημο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, και οι 4 εμπλεκόμενοι αστυνομικοί παραπέμπονται οριστικά σε δίκη για κακούργημα.

Συγκεκριμένα, ο σκοπός του τμήματος, η αξιωματικός υπηρεσίας, η επόπτρια και ο εκφωνητής της Άμεσης Δράσης θα καθίσουν στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστήρίου αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της θανατηφόρας έκθεσης δια παραλείψεως. Το σκεπτικό των δικαστών είναι καταπέλτης, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι οι ένστολοι «ενεργώντας από πρόθεση, δια παραλείψεως εξέθεσαν άλλον και έτσι τον κατέστησαν αβοήθητο, ενώ είχαν από το νόμο ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προβούν σε ενέργεια για την αποτροπή του αποτελέσματος και άφησαν αβοήθητο ένα πρόσωπο που το έχουν στην προστασία τους». 

Η αντίφαση βγάζει μάτι: Για την ποινική δικαιοσύνη οι πράξεις τους συνιστούν κακουργηματική συμπεριφορά που επέφερε τον θάνατο ενός ανθρώπου, αλλά για την ΕΛ.ΑΣ. αποτελούν απλώς αφορμή για μια «διοικητική» άδεια έξι μηνών και ένα γελοίο πρόστιμο.

Καμία εμπιστοσύνη στους θεσμούς τους – Μόνο ο λαός σώζει τον λαό

Η εξέλιξη αυτή δικαιώνει απόλυτα την οργή της οικογένειας, των δικηγόρων της και του μαχόμενου κινήματος που από την πρώτη στιγμή μίλησαν για συγκάλυψη. Η πειθαρχική διαδικασία της ΕΛ.ΑΣ. λειτούργησε ως πλυντήριο, επιβεβαιώνοντας ότι ο κρατικός μηχανισμός έχει ως προτεραιότητα την αυτοπροστασία των ενστόλων του και όχι την ασφάλεια των πολιτών.Οι αστυνομικοί που παρακολουθούσαν αμέτοχοι, που κλειδώνονταν στα τμήματα, που ειρωνεύονταν τα θύματα μέσα από τα τηλέφωνα, πέφτουν στα μαλακά από τους συναδέλφους τους.

Η παραπομπή τους για κακούργημα στο Μικτό Ορκωτό είναι μια πρώτη νίκη της πίεσης που ασκήθηκε, όμως ξέρουμε καλά ότι στο ακροατήριο τίποτα δεν θα χαριστεί χωρίς τη μαζική, λαϊκή παρουσία και επαγρύπνηση.

Απέναντι σε ένα κράτος που εκδίδει αποφάσεις-χάδια και κοστολογεί τις ζωές μας με 300 ευρώ, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι η οργάνωση και ο ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στην κρατική βία, την πατριαρχία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα που τις γεννά.