Εδώ και μια βδομάδα, χιλιάδες εξαγριωμένων νέων, μαθητών, φοιτητών, ανέργων, εργατών, βρισκόμαστε στους δρόμους όλης της χώρας και συγκρουόμαστε με τις δυνάμεις καταστολής. Μια εξέγερση που άναψε η εκτέλεση του 15χρονου Αλέξη από τον Ειδικό Φρουρό και η οποία, ο καθένας το γνωρίζει, έχει ρίζες στην άθλια καθημερινότητα που βιώνουμε.

Μετά το πρώτο σοκ, ο καθένας ανέλαβε τον ρόλο του για την καταστολή αυτής μας της εξέγερσης. Η κυβέρνηση με τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα, τους ασφαλίτες και τους χρυσαυγήτες. Τα κόμματα (αριστερά και δεξιά) με τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης και την χυδαία πρακτορολογία. Οι τηλεοράσεις και ο τύπος με την καταστροφολογία και την αποσιώπηση.

Όλοι φοβούμενοι και πανικοβλημένοι, γιατί βλέπουν πως είμαστε η πρώτη έκρηξη της γενικευμένης εξέγερσης που έρχεται. Γιατί βλέπουν πως αρχίζουμε να μην έχουμε τίποτα να χάσουμε…

Ο μύθος του σπασίματος

Δεν σπάμε τυφλά και δεν στοχεύουμε το μπακάλικο του γείτονα! Την ίδια ώρα που οι δημοσιογράφοι στις τηλεοράσεις τους μιλάνε για τις τεράστιες ζημιές και τρομοκρατούν τον κόσμο, ο ίδιος ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών, λέει το αυτονόητο: “Δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα για τα εμπορικά εμπορικά καταστήματα της Αθήνας αφού στην πλειονότητα τους είναι ασφαλισμένα. Το αληθινό πρόβλημα είναι η πεσμένη κίνηση στην αγορά εξαιτίας των επεισοδίων.”
Στόχοι μας είναι τα Δολοφονικά Τμήματα, οι τράπεζες και ο κρατικός μηχανισμός σε όλη τη χώρα. Από τη πρώτη στιγμή προσπαθούμε να τσακίσουμε τους ασφαλίτες που σπάνε τα μικρομάγαζα. Ότι κι αν λένε στις τηλεοράσεις, ο κόσμος αυτό το ξέρει και το δείχνει με τη στάση του σε κάθε πόλη.

Ο μύθος της κουκούλας

Φορέσαμε κουκούλα, για να μπορέσετε να μας δείτε. Γιατί αλλιώς, μας κρύβει το εκτυφλωτικό φως της τηλεόρασης.
Φορέσαμε κουκούλα, γιατί δεν θέλουμε κάτι παραπάνω για μας, τα θέλουμε όλα για όλους. Δεν θέλουμε ηγετικές φυσιογνωμίες. Θέλουμε να βλεπόμαστε όλοι στα μάτια. Αλλά φορέσαμε κουκούλες και γιατί μας ανάγκασαν να τις φορέσουμε. Γιατί οι κάμερες βρίσκονται εκεί που δεν τις περιμένεις και η μανία των δολοφόνων τις χρησιμοποιεί για να στοχοποιεί. Γιατί όταν μας ψεκάζουν με τα καρκινογόνα χημικά τους, πρέπει με κάποιο τρόπο να πάρουμε δυο αναπνοές παραπάνω, να κερδίσουμε λίγο χρόνο και να μη μείνουμε στα χέρια τους.

Ο μύθος της βίας

Ο τρόπος παραγωγής είναι μια νόμιμη βία. Η εξουσία είναι μια νόμιμη βία. Η αστυνομία είναι μια νόμιμη βία. Η φυλακή είναι μια νόμιμη βία. Η δικαιοσύνη είναι μια νόμιμη βία. Η ανεργία είναι μια νόμιμη βία. Το ταμείο ανεργίας είναι μια νόμιμη βία. Η κερδοσκοπία είναι μια νόμιμη βία. Το χρηματιστήριο είναι μια νόμιμη βία. Οι τράπεζες είναι μια νόμιμη βία. Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι μια νόμιμη βία. Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι μια νόμιμη βία. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι μια νόμιμη βία.

Κι όσο αυτή η νόμιμη βία θα ονομάζεται δικαιοσύνη, τόσο η δικαιοσύνη μας θα ονομάζεται βία.

Κείμενο που μοιράστηκε στην Μυτιλήνη