Τελικά ο “καταληψίας”, ο “αμόρφωτος”, “αυτός, που πούλησε την Μακεδονία μας”, “ο αστεφάνωτος” υπέβαλε, ως όφειλε, την παραίτησή του μετά από αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες, που οδήγησε το κόμμα, του οποίου ηγείται.
Ένας πολιτικός, που λοιδωρήθηκε από όλο το πολιτικό φάσμα (δεν αναφέρομαι στην οξεία πολιτική κριτική και αντιπαράθεση)
Ένας πολιτικός, που κεφαλαιοποιώντας οργανωτικά, πολιτικά και εκλογικά τους λαϊκούς αγώνες των προηγούμενων ετών, με τις πράξεις και τις παραλείψεις του, με τη σειρά του, ευτέλισε την αριστερά, έκοψε τον ομφάλιο λώρο μαζί της και πρόδωσε την ελπίδα του κόσμου, ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στον τόπο αυτό.
Εκείνο το μεγαλειώδες ΟΧΙ, που εν μια νυκτί μετάλλαξε σε Ναι, θα τον κυνηγάει πάντα.
Η απόλυτη εκλογική κυριαρχία της δεξιάς – ακροδεξιάς και η στρατηγική ήττα συνολικά των δυνάμεων της αριστεράς, μπορεί να πιστωθούν, στο βαθμό, που αναλογεί, και στην πολιτική του (πέρα από την βαθιά πλέον συντηρικοποιηση της κοινωνίας).
Μη έχοντας κάποια σχέση μαζί του, ούτε πολιτική, ούτε προσωπική, δεν μου πρέπει να του ευχηθώ οτιδήποτε.
Μόνο, ίσως τώρα στη φάση της περισυλλογής και της μοναξιάς και κάνοντας μια αναδρομή να αναλογιστεί, ότι στο 35% και στη μαζική λαϊκή αποδοχή δεν τον έφερε ούτε η λογική της ΤΊΝΑ, ούτε οι 5 -10 οικογένειες, ούτε η απεμπόληση κάθε σχέσης με τις αξίες και τα οράματα της αριστεράς, αλλά η ριζοσπαστικοποίηση μιας κοινωνίας, που “πόθησε” έναν άλλον κόσμο.
0 Comments