
Του Γ. Γ.
Το έγραφα και χτες με αφορμή τις φωνές που ακούστηκαν μέσα στην οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Λέσβο, να υποστηρίξει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης τον υποψήφιο Περιφερειάρχης Βόρειου Αιγαίου Κ. Μουτζούρη, έναν εκδηλωμένο ρατσιστή, δεξιό πολιτικάντη. Οτι είναι καλύτερα να βάλουν λουκέτο στην Κουμουνδούρου, αντί να επιλέγουν την βασανιστική αυτοχειρία στο πολιτικό τους μόρφωμα.

Πάντως, είναι να γελάς το πόσο ασπόνδυλα είναι τα άτομα που αποτελούν την καθοδηγητική -την Πολιτική Γραμματεία- του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Είναι τα ίδια άτομα που μόλις πριν λίγο καιρό χειροκροτούσαν με πάθος τον Αλέξη Τσίπρα όταν τους έλεγε ότι «Ο μεγάλος περίπατος της ταλαιπωρίας και της οικογενειοκρατίας κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει. Η επιθυμία του γνωστού διεθνούς καλαθοσφαιριστή του Παναθηναϊκού, παλιότερα και της ΑΕΚ, του Νίκου Παππά να ηγηθεί μιας τέτοιας προσπάθειας είναι μια πολύ θετική εξέλιξη». Τώρα αυτά τα ξέχασαν και επέλεξαν για υποψήφιο δήμαρχο Αθήνας, ένα κομματικό στέλεχος τον Κώστα Ζαχαριάδη.
Μια ξεκάθαρη επιλογή ήττας, που επιταχύνει την κομματική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης όπως ο βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς θεωρούν αναγκαίο να δημοσιοποιήσουν την διαφωνία τους με τις επιλογές του κόμματος τους, είναι ένα δείγμα ότι η φθορά του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αναστρέψιμη.
Και το καπάκι:


0 Comments