Συνεχίζοντας τις ιστορικές αναφορές για τις μέρες του συγκλονιστικού Δεκέμβρη του 1944, παραθέτουμε τι επακολούθησε μετά την συγκλονιστική διαδήλωση και το μακελειό στις 4 Δεκέμβρη 1944.
(Για μας η ιστορική μνήμη πρέπει να παραμένει ζωντανή, όσο και να ενοχλεί αυτό κάποιους).
5 Δεκέμβρη 1944 Για μια ακόμα φορά ο δολοφόνος Παπανδρέου με την υποστήριξη αγγλικών στρατευμάτων μακελεύει τον Αθηναϊκό λαό. Τσολιάδες, χίτες, όλοι οι δοσίλογοι και συνεργάτες των γερμανών, μαζί με τις αστυνομικές δυνάμεις του καθεστώτος, δολοφονούν εν ψυχρώ 30 διαδηλωτές και τραυματίζουν πάνω από 100.
Το παρακάτω δημοσίευμα του “Ριζοσπάστη” στις 6/12/1944 είναι χαρακτηριστικό:
Σκληρά, δραματικά, ξετυλίγονται τα γεγονότα γύρω από τη ζωή και τη λευτεριά της μαρτυρικής μας πατρίδας. O δολοφόνος Παπανδρέου τρομαγμένος από τις κατάρες και τη φοβερή οργή του λαού της Αθήνας υπόβαλε προχθές παραίτηση. Αφού πρώτα παραιτήθηκαν ο ένας κοντά στον άλλον οι υπουργοί του, άρχισε ζύμωση για καινούρια κυβέρνηση. Μα ο κ. Λήπερ δίνει εντολή στον Παπανδρέου να παραμείνει πρωθυπουργός και αξιώνει από τα κόμματα να υποστηρίξουν τον Παπανδρέου. Ό Σκόμπυ πάει στο Σοφούλη και του ζητεί να γίνει αντιπρόεδρος για να στηρίξει τον αιματοβαμμένο Παπανδρέου.
Ό κ. Λήπερ με τον κ. Σκόμπυ δεν εννοούν ν’ αφήσουν να λιωθεί ομαλά το εσωτερικό πρόβλημα και, διαθέτοντας λίγους ανάξιους γραικύλους, σπρώχνουν τη χώρα μας στον όλεθρο. Ταυτόχρονα οι ορδές των πουλημένων προδοτών συνεχίζουν τις σφαγές.
Την Κυριακή πάνω από 200 πτώματα. Τη Δευτέρα άπειρα. Χθες η σφαγή απλώθηκε. Ατέλειωτα πτώματα. Σοροί εκατόμβες. Σφαγείς οι ίδιοι εγκληματίες, οι χωροφύλακες, λίγοι διεφθαρμένοι αστυνομικοί, οι τσολιάδες, οι χίτες, όλοι οι δοσίλογοι και συνεργάτες των γερμανών.
Μα η Αθήνα απάντησε. Πρωτοφανής παλλαϊκή απεργία στην Αθήνα και τον Πειραιά. Και στην Αθήνα βροντάει το ντουφέκι και το πολυβόλο.
Και δραματικότερο στοιχείο σ’ αυτό τον καινούριο αγώνα της Αθήνας είναι η ανοιχτή επέμβαση, του Σκόμπυ στο πλευρό των συμμοριών, που υποστήριξαν χθες και σήμερα τη «νέα τάξη» της βίας, της τυραννίας, της καταπίεσης που τόσο θριαμβευτικά καταδίκασε η συνδιάσκεψη της Τεχεράνης. Ό κ. Σκόμπυ κηρύχνει στρατιωτικό νόμο, ιδρύει στρατοδικεία, κινεί τα βρετανικά τανκς, φέρνει αεροπορικά στρατό από την Ιταλία για να υποτάξει την ‘Αθήνα στην κυβέρνηση των δωσίλογων, ενώ μπορούσε να τα ‘φερνε πρωτύτερα για νά βοηθήσει το έργο της απελευθέρωσης ή να τα έστελνε στη σκλαβωμένη Κρήτη. Και με την προσταγή του κ. Σκόμπυ οι συνεργάτες των γερμανών συνεχίζουν τις σφαγές.
Μα ο λαός της Αθήνας εννοεί να τελειώσει με το καθεστώς των προδοτών, των δολοφόνων, των σκοτωμών και των εκτελέσεων. Και η Αθήνα απαντάει με τα όπλα. Πολεμάει και θα πολεμήσει με το πάθος και με το φανατισμό των καταπιεζομένων που θέλουν να ζήσουν λεύτεροι και ανεξάρτητοι.
Πολίτες της Αθήνας, όλοι στη μάχη! Ή Ελλάδα από την Αθήνα περιμένει τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της.
Εμπρός, όλοι στον αγώνα!
Από την ιστοσελίδα 902 αντιγράφουμε:
Ο Τσόρτσιλ διαμηνύει στο Σκόμπι: «Είσθε υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης στην Αθήνα και πρέπει να εξουδετερώσετε ή να συντρίψετε όλες τις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που θα πλησιάσουν προς την πόλη…Μην διστάσετε πάντως να ενεργείτε σαν να βρίσκεστε σε κατεχόμενη πόλη, όπου έχει ξεσπάσει τοπική εξέγερση».
Στην πρωτεύουσα η γενική απεργία συνεχίστηκε με καθολική επιτυχία. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού πλημμύρισαν και πάλι το κέντρο της Αθήνας, ενώ για μια ακόμη φορά σημειώθηκε δολοφονική επίθεση κατά των διαδηλωτών με αποτέλεσμα το θάνατο 30 και τον τραυματισμό πάνω από 100. Γενικότερα, η τρομοκρατία κατά του λαϊκού κινήματος, με συλλήψεις, βασανισμούς, δολοφονίες, κλπ., εντάθηκε, η κυκλοφορία απαγορεύτηκε μετά τις 17:30, καθώς και η οποιαδήποτε είσοδος-έξοδος από την Αθήνα. Η πρωτοβουλία των κινήσεων όμως ανήκε στον ΕΛΑΣ.
Ο ΕΛΑΣ κατέλαβε τις φυλακές Συγγρού, την Εφορία Υλικού Πολέμου, την έδρα των Χιτών στη Σόλωνος 108, κ.α., ενώ συνέχισε τον αφοπλισμό των αστυνομικών τμημάτων της πρωτεύουσας. Σφοδρές μάχες έδωσε ο λόχος σπουδαστών του ΕΛΑΣ «Λόρδος Βύρων» κατά των Βρετανών στο Πολυτεχνείο.
Οι Βρετανικές στρατιωτικές ενισχύσεις συνέχισαν να εισρέουν με αυξανόμενο ρυθμό από αέρα και θάλασσα. Μετά από έκκληση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ ο λαός του Πειραιά σήκωσε μόνο το βράδυ της 5ης προς 6η Δεκεμβρίου 2.000 οδοφράγματα.
0 Comments