Του Γ.Γ.

Καμιά εκτίμηση δεν έχω στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και ίσως η πιο αποτελεσματική παρέμβαση της αντιπολίτευσης θα είναι η αποχώρηση της απ’ αυτές, όταν χρειάζεται και η πρόσκληση προς τον ελληνικό λαό για λαϊκές κινητοποιήσεις, ειδικά για θέματα όπως το παρακάτω.

Επειδή είναι παλιός στο πολιτικό κουρμπέτι, θυμάμαι δεκάδες ασφαλίτικες σκευωρίες σε βάρος κοινωνικών αγωνιστών, που κατέρρευσαν με πάταγο στην ακροαματική βάσανο. (Από την περίπτωση του Γιάννη Σερίφη, και του Α. Λεσπέρογλου μέχρι του Βαγγέλη Σταθόπουλου και του Ινδιάνου).

Σε γενικές γραμμές είναι τόσο κακοστημένες αυτές οι σκευωρίες, που οι δημιουργοί τους, οι μπάτσοι όταν βρεθούν μπροστά στην υπεράσπιση των κατηγορουμένων, χάνουν τα λόγια τους, βρίσκονται σε αμηχανία ερχόμενοι αντιμέτωποι με τις αντιφατικές και ανυπόστατες προανακριτικές καταθέσεις τους κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας.

Ετσι αναγκαστικά το δικαστήριο απάλλασσε τα θύματα των ασφαλίτικων σκευωριών. Προφανώς αυτό ενοχλούσε το σύστημα και έρχεται η κυβέρνηση, μέσω Φλωρίδη, να αποκαταστήσει την “νεοδημοκρατική κανονικότητα”. Με το νέο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης καταργείται η υποχρέωση να εμφανίζεται ο μάρτυρας-αστυνομικός στο δικαστήριο, αυτός που εμπλέκεται άμεσα στην υπόθεση που εκδικάζεται και έτσι καταργεί το δικαίωμα του κατηγορούμενου και βέβαια του συνηγόρου του στην εξέταση του μάρτυρα.

Η διάταξη (παρ. 5, άρθρο 215 ΚΠΔ) ρητά αναφέρει πως αστυνομικοί και προανακριτικοί υπάλληλοι που έχουν καταθέσει στην προδικασία δεν καλούνται στο ακροατήριο, αλλά απλώς οι καταθέσεις τους, θα διαβάζονται στο δικαστήριο και πλέον θα αποτελεί πρωτοβουλία του εκάστοτε εισαγγελικού λειτουργού και δικαστή για να παραγγείλει «κατ’ εξαίρεση» την κλήτευσή τους, αν «η εξέτασή τους στο ακροατήριο είναι αναγκαία για τη διάγνωση της κατηγορίας». (Φέξε μου και γλίστρησα….).

Απ’ αυτή την κυβέρνηση έχουμε δει τα πάντα, απ’ τον να βρίσκονται κατηγορούμενοι άγρια βασανισθέντες από μπάτσους, όπως η οικογένεια Ινδαρέ και ο Λάμπρος Γούλας, μέχρι οι νεαροί Ρομά να αποτελούν αγαπημένους στόχους των μπάτσων. Το νομοθετικό τερατούργημα Φλωρίδη είναι συνέχεια στο να υλοποιείται μια σχεδιασμένη φασιστική -ναι αυτή είναι η σωστή λέξη- πολιτική. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα νομιμοποιήσουν μια τέτοια μεθόδευση με την παρουσία τους στο κοινοβούλιο κατά την συζήτηση του συγκεκριμένου θέματος;