Της Π. Μ
“26 Ιανουαρίου 1945: Ο κόσμος μας ήταν ένας κόσμος νεκρών και φαντασμάτων. Το τελευταίο ίχνος πολιτισμού έσβησε μέσα μας και γύρω μας. Το έργο της αποκτήνωσης που άρχισαν οι θριαμβευτές Γερμανοί, το ολοκλήρωσαν οι ηττημένοι Γερμανοί..
Ο φασισμός ήταν ακόμα παρών, αλλά κρυμμένος μέσα στο κουκούλι του. Προετοίμαζε την αλλαγή του για να εμφανιστεί ξανά με καινούργιο πρόσωπο, μη αναγνωρίσιμο, πιο αξιοσέβαστο, προσαρμοσμένος στις καινούργιες συνθήκες ενός κόσμου ο οποίος έβγαινε από την καταστροφή που ο ίδιος ο φασισμός είχε προκαλέσει.”
Primo Levi – Εαν αυτό είναι ο άνθρωπος.
Αυτά συνέβησαν στην ήπειρο του πολιτισμού και της διανόησης.
Τα ολοκαυτώματα συνεχίζονται. Απλώς έχουν αλλάξει μορφή. Αυτή είναι η κόλαση του παγκόσμιου ναζισμού.
Με τα hot spots μας ή σε ελεύθερη μετάφραση τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους ειρηνοποιούς του ΝΑΤΟ και την αποχαύνωση του κόσμου.Την παραίτηση από όλα τα αυτονόητα δικαιώματα του και την παραμονή του σε ένα μετατραυματικό σοκ.
Ακόμα να γίνει κατανοητό πως ο καπιταλισμός και ο φασισμός συντηρείται από την ανοχή και την παθητικότητα.
Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός (μήτρες του φασισμού), όχι μόνο δεν αλλάζουν αλλά γίνονται όλο και πιο επιθετικοί, όλο και πιο επικίνδυνοι.
Βρισκόμαστε στο μέσο ενός επικίνδυνου δρόμου. Παγκοσμίως. Εκπροσωπούμαστε από το γελοίο. Το γελοίο που είναι η βλακεία με έπαρση.
Το θέμα είναι η απουσία της κριτικής σκέψης. Αυτός είναι ο μέγιστος των κινδύνων και η πηγή όλων των δεινών.
Ο πόλεμος είναι παράνοια. Και χαρίζει εμπειρίες.Μια από αυτές,όπως είχε πει ο Όργουελ -δεν ξέρω αν το μεταφέρω αυτούσιο-, είναι ότι ποτέ δεν μπορείς να ξεφύγεις από την αηδιαστική μυρωδιά ανθρώπινης προέλευσης.
Ίσως μέχρι τον επόμενο μεγάλο πόλεμο να το έχουμε εμπεδώσει.
Αυτά αφιερωματικά για την ημέρα Ολοκαυτώματος.
0 Comments