Του Γ.Γ

2,5 αιώνες συμπληρώνονται από την πρώτη χρονιά, το 1774, όταν διοργανώθηκε ένα ξεχωριστό πανηγύρι που γίνεται στο χωριό μου, την Αγία Παρασκευή Λέσβου.

Από σήμερα, 28 Ιούνη, λοιπόν, και για τέσσερις ολόκληρες μέρες όλοι οι κάτοικοι, ζουν στον νταλγκά του “γέρου”.

Να το κάνω λιανά αυτό.

Στο χωριό μου, έχουν έναν «άγιο» που πρέπει να είναι πολύ μερακλής. «Γέρο» τον αποκαλούν οι ντόπιοι, «άγιος Χαράλαμπος» είναι γραμμένος στα κατάστιχα του παπαδαριού. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή γιορτάζουν την «χάρη» του. Είναι ο πιο αγαπητός «άγιος» που υπάρχει στο νησί. Ισως γιατί είναι ο μόνος που δεν του αρέσουν λιβανίσματα προσευχές και ψαλμωδίες αλλά γουστάρει πιόμα, χορό, μεζεδλίκια και άλογα.

Τέσσερις μέρες κρατάει το νταβαντούρι για πάρτι του κάθε χρόνο. Ετσι και φέτος ξεκινάει σήμερα και τελειώνει την Τρίτη χαράματα.

Την Παρασκευή το πρωινό είναι αφιερωμένο στο ζωντανό που θα σφάξουν στο όνομα του «αγίου» . Αυτό είναι ένας ταύρος, νιάτο, μέχρι 3 χρονών, βαρβάτος και να μην έχει μπει ποτέ σε ζυγό.

Το πρωί αρχίζουν τα κλατσιμπατσίβανα να βαρούν ντόπια άσματα και ο κόσμος να σουλουπώνει τον ταύρο.

Του κρεμούν ένα στεφάνι και λούλουδα στον λαιμό, του βάφουν τα κέρατα του με χρυσόσκονη βουρτσίζουν τις τρίχες του, και το σεργιάνι στους μαχαλάδες του χωριού αρχίζει.
Μπροστά παν οι μουσικάντηδες που βαρούν τον «κίρουγλου» -ένα τοπικό άσμα-, μετά ο παπάς του χωριού που ρίχνει «αγιασμό» απ’ όπου περνάν και ακολουθεί πίσω ένα τσούρμο πιτσιρικάδες που κρατούν λάβαρα του «αγίου» και σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού.

Το Σάββατο πάνε τον ταύρο στο ξωκκλήσι του «αγίου» και βγαίνει σε δημοπρασία ποιος θα είναι ο εκτελεστής του. Οποιος δώσει τα ποιο πολλά λεφτά του δίνει και την χαριστική βολή. Ο παπάς διαβάζει το σχετικό τροπάριο και το ζώο εκτελείτε.
Κάποιοι απ’ τους παρευρισκόμενους χαράζουν με το αίμα του σφαγιασθέντος ζώου ένα σταυρό στο μέτωπο τους κάτι που το θεωρούν «ευλογία» και αρκετές γυναικούλες παίρνουν το αίμα του ταύρου σε μπουκαλάκια στο σπίτι τους «για να τους ευλογεί ο άγιος και να έχουν καλή σοδειά».

Στην συνέχεια γυρνάν έφιππες παρέες στο χωριό, με τους οργανοπαίχτες μπροστά, σε μια μοναδική εικόνα ανθρώπων και αλόγων.

Μιλάμε για ένα τελετουργικό που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα απ’ αυτά που κάνουν οι Μάο-Μάο.

Την Κυριακή θα διεξαχθούν οι αυθεντικοί παραδοσιακοί ιππικοί αγώνες στη θέση «ΣΤΑΛΟΣ» και στην συνέχεια ακολουθεί γλέντι σε όλα τα καφενεία του χωριού μας με παρέες πανηγυριστών και επισκεπτών.

Με πιο παραδοσιακά χαρακτηριστικά και με συμμετοχή σχεδόν όλων των κατοίκων του χωριού είναι τα ονομαστά «Χαρλαμέλια» που γίνονται τη Δευτέρα το βράδυ και κρατάνε μέχρι τις πρωϊνές ώρες της Τρίτης.

Ο «Γέρος», σύμφωνα με την τοπική παράδοση, γουστάρει καβαλάρηδες, αλόγατα, ιπποδρομίες, και μερακλώματα. Αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον σκηνικό.
Μπεσαλίδικες φτιάξεις.

Υ.Γ: Είναι ένα πανηγύρι που έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις από φιλοζωικά σωματεία, αλλά και από κάποιους ρασοφόρους οι οποίοι του αποδίδουν παγανιστικά κατάλοιπα.