Του Γ.Γ

Αν και έχω διαβάσει πάρα πολλά για το όργιο τρομοκρατίας που εξαπέλυσαν οι παρακρατικές – κρατικές συμμορίες που συγκροτήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα σε όλη την επικράτεια, αμέσως μετά την συμφωνία της Βάρκιζας και την παράδοση των όπλων από τον ΕΛΑΣ, διαβάζοντας τον Ριζοσπάστη που κυκλοφόρησε σαν σήμερα 4 Ιούλη 1945 ένιωσα ένα σφίξιμο στο στομάχι.

Θάνατοι, βασανισμοί και επίδειξη κομμένων κεφαλιών με ζουρνάδες και νταούλια, ήταν ενταγμένα στην καθημερινή δραστηριότητα του ένοπλου δεξιού παρακράτους που οργίαζε σε όλη την χώρα. Το κράτος είχε αναθέσει σ’ αυτές τις συμμορίες να κάνουν την βρόμικη δουλειά. Κι αυτό γιατί εξαιτίας των δεσμεύσεων της Βάρκιζας, των βρετανικών περιορισμών και της κατακραυγής της διεθνούς κοινής γνώμης οι επίσημες κρατικές αρχές ήταν υποχρεωμένες να διατηρήσουν μια επίφαση νομιμότητας.

Οπότε, στην ουσία οι παρακρατικές συμμορίες έκαναν αυτό που δεν μπορούσαν να κάνει φανερά το αστικό κράτος με τους μηχανισμούς του .Οπότε το γεγονός που μας γνωστοποιεί ο Ριζοσπάστης που ανέφερα, δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Το συγκεκριμένο περιστατικό αφορά την ενέδρα που έστησε η συμμορία του Σούρλα στη Λεύκα Δομοκού και σκότωσε τον καπετάνιο του ΕΛΑΣ Γ. Καλέμη. Στην συνέχεια ο Σούρλας αποκεφάλισε τον αγωνιστή “με σκοπό το κεφάλι του νεκρού να το πάει και να το εκθέσει στους προδότες της Εύβοιας”.

Εδώ να συμπληρώσουμε ότι για το χρονικό των κομμένων κεφαλών υπάρχουν λίγα και αποσπασματικά στοιχεία. Η έκταση όμως του κανιβαλισμού ήταν τέτοια που ο ίδιος ο Αμερικάνος πρόξενος στην Ελλάδα, μετά από εικόνες που δημοσιεύτηκαν στις ΗΠΑ, με κομμένα γυναικεία κεφάλια, προέβη σε διάβημα.. Η ελληνική απάντηση ήταν η παρακάτω: “Οι κομμένες κεφαλές και η δημόσια επίδειξή τους αποτελούν ελληνικό έθιμο”, όμως μας ενημερώνει σε μια ενδιαφέρουσα ανάρτηση που έχει το μπλοκ Ηφαιστος.

Και μπορεί να μην εντυπωσιάζει το σχετικό γεγονός με τους “κυνηγούς κεφαλών”, που αναφέρει ο “Ριζοσπάστης”, άλλο πρωτοσέλιδο άρθρο του όμως, με έστειλε αδιάβαστο. Ειλικρινά δεν το χωράει το μυαλό μου πώς μπορεί να χωρέσει τόση ψυχανωμαλία και κτηνωδία σε ανθρώπους όπως στους “πρωταγωνιστές” του παρακάτω περιστατικού που αναφέρει το όργανο της Κ.Ε του ΚΚΕ:

Το γδάρσιμο των ζωντανών, τα μεσαιωνικά βασανιστήρια, οι βιασμοί δεν φτάνουν για να κορέσουν την εκδικητική δίψα του δοσιλογικού τέρατος. Με την ίδια λύσσα τα όργανα των χιτλερικών ανασκάπτουν τους τάφους και γκρεμίζουν τα κενοτάφια των εθνικών ηρώων.

Ο λαός πριν τον Δεκέμβρη είχε στήσει ένα σταυρό κι έριξε λίγα λουλούδια πάνω στους τάφους των ηρώων του. Ολοι αυτοί οι οι ιεροί χώροι, κι είναι πάρα πολλοί, ανασκάφτηκαν και συλήθηκαν.

Στο Αγρίνιο έστεκε ακόμα μέχρι πριν μερικές μέρες το κενοτάφιο για τους 120 πατριώτες που εκτέλεσαν οι Γερμανοί και οι Ράλληδες τη Μεγάλη Παρασκευή το 1944. Μα κι αυτός ο ιερός χώρος μαγαρίστηκε από τους συνεργάτες των Ούνων στις 17 του Ιούνη.

Το βράδυ αυτό οι “Εθνικιστές” του Αγρινίου, δηλαδή οι καταδότες των Ες Ες και οι οι τσολιάδες των Ταγμάτων Τ. Κοτρώτσος, Ε. Κοτρώτσος, Γ. Κοτρώτσος, Η. Διονυσιόπουλος, Λ. Καψαμπόκας, Κ. Χατζέρας, ,Ν. Μέρας, Γ. Τσιμόπουλος, Β. Παπαπάνος και άλλοι γλεντούσαν στο εξοχικό “Πλάτανος” κοντά στους ομαδικούς τάφους των εκτελεσμένων από τους ίδιους, αγωνιστών του Αγρινίου.

Μεθυσμένοι κατόπι με βιολιά, τραγουδούν το κανιβαλικό “Τ’ αϊτού ο γιός” έκαναν επιδρομή στο κενοτάφιο των 120. Η εικόνα που δημοσιεύουμε δείχνει ότι απόμεινε από το γκρεμισμένο και σπασμένο κενοτάφιο. Μερικές άλλες βρομιές και ύβρεις που ειπώθηκαν και τα αίσχη που έγιναν δεν γράφονται.

Ρωτάμε την κυβέρνηση. Θα αφήσει ατιμώρητα και αυτά τα χιτλερικά κτήνη;