«Ναι, αλλά δε λες για…»

Aug 15, 2024 | Ημερολόγιο, Θρησκεία | 0 comments

Γράφει ο mitsos175

Θεούσα μου! Όταν στριμώχνεσαι, ρίχνεις την μπάλα στην εξέδρα. Δεν είπα τίποτα για το σκύψιμο των μουσουλμάνων – ινδουιστών, για το αυτομαστίγωμα πιστών κάποιων δογμάτων κλπ. Αυτό είναι το μεγάλο επιχείρημα, γιατί ξέρουν πως λέω την αλήθεια και δεν μπορούν να αντικρούσουν τη λογική. Ας είναι. Το ότι δεν πρέπει να μπουσουλάμε, εκτός αν είμαστε μωρά, ισχύει για όλους. Εντάξει τώρα;

Δεν είπα για τους μουσουλμάνους και όλους τους άλλους γιατί
α) Ο χώρος είναι περιορισμένος. Το ίδιο κι ο χρόνος. Άμα γράψω τόμους για το θέμα, να είστε σίγουροι πως θα το αναφέρω.
β) Σχολίασα τα ορθόδοξα χριστιανικά δόγματα.
Είμαι αντίθετος σε κάθε θρησκεία. Είμαι υλιστής, δεν πιστεύω σε θεό, σε άλλο κόσμο και άλλα τέτοια παραμύθια.

Για τους μουσουλμάνους, τους βουδιστές κλπ, λένε οι σύντροφοι κομμουνιστές στις χώρες εκείνες που είναι πλειοψηφία το Ισλάμ και άλλες θρησκείες. Σε πολλές από αυτές τις χώρες οι σύντροφοι διώκονται. Τώρα γιατί φασίστες λένε με χαρά πως διώκονται οι κομμουνιστές από ισλαμοφασίστες ή άλλους φανατικούς; Γιατί θέλουν να κάνουν τα ίδια εδώ!

Όπως έχω πει πολλές φορές, όσο η θεούσα δεν έχει δύναμη, γελάμε, μετά, όταν ο φασίστας πάρει την εξουσία, θέλει να μας στείλει στον παράδεισο κάνοντας τη ζωή μας κόλαση, επιβάλλοντας κάθε παραλογισμό. Γι αυτό γράφω, κι όχι γιατί με νοιάζει πως πηγαίνουν. Ας πάνε κι έρποντας, αρκεί να το κρατάν για τον εαυτό τους.

Τώρα να αρχίσω να κάνω πλάκα για το στήσιμο στα τέσσερα, να γίνει ιερός πόλεμος; Θα το κάνω!
Είναι λέει «δείγμα σεβασμού». Το πιστεύω, το έχω δει και σε τσόντα. Μάλιστα υπάρχει κι ο τύπος που του φοράς λουράκι και τον βγάζεις βόλτα, όπως βγάζεις το σκυλάκι σου. Κι αυτός σέβεται απόλυτα την αφέντρα ή τον αφέντη. Αν τολμήσει, ας κάνει αλλιώς.

Δείγμα σεβασμού σε ποιον; Δεν ξέρει (αν υπάρχει) ο Θεός, ο Αλλάχ, ή όπως αλλιώς τον λένε, αν σέβεσαι ή όχι; Δεν πρόκειται περί σεβασμού, αλλά περί υποταγής. Γιατί το σκυμμένο τον καβαλάς ευκολότατα. Τα γίδια που πάνε μπουσουλώντας, νομίζουν πως ευχαριστούν το Θεό. Στην πραγματικότητα ευχαριστούν το ιερατείο, κάθε είδους θρησκευτικούς ηγέτες που τους κάνουν ό,τι θέλουν.

Διάβασα ένα σχόλιο «γιατί αντί για τάματα και προσφορές δε δίνουν στο φτωχό συνάνθρωπο μια βοήθεια»; Γιατί άραγε; Αφού όλες οι μεγάλες θρησκείες επαινούν και συνιστούν τη φιλανθρωπία. «Ελεήμων Θεός – Αλλάχ ο Πολυεύσπλαχνος» κλπ.

Πόσους βοήθησες, υποκριτή, που σκύβεις ή πας σέρνοντας; Η θρησκεία σου το λέει. Ξέρετε πως, αν ήταν σύμφωνοι με τα κηρύγματα τους Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Βουδιστές, Ινδουιστές κα, δε θα υπήρχαν φτωχοί; Μήπως λοιπόν δεν προσβάλουμε εμείς, αλλά κάποιοι είναι μεγάλοι υποκριτές; Μήπως;

Όσον αφορά τις θρησκείες στην πράξη, το είδαμε στο Μεσαίωνα. Θρησκευτικοί πόλεμοι ακόμα και χριστιανών με χριστιανούς, μουσουλμάνων με μουσουλμάνους κοκ. Γιατί δεν πολεμούν για το Θεό, αλλά για την εξουσία. Το Θεό τον έχουν να του φορτώνουν τα εγκλήματά τους. Πρώτοι διδάξαντες φυσικά οι Ισραηλινοί. Γενοκτονία στο όνομα του Θεού.

Πάω να δω τσόντα. Θρησκευτική, από κείνες που κάθονται στα τέσσερα και τους ρίχνουν σκαμπίλια στον πισινό… Άμα πια!

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Τα λέει όλα, τούτη η φωτογραφία

Της Τ. Γ Χιλιάδες λέξεις δεν θα μπορούσαν να αποτυπώσουν καλύτερα από τούτη τη φωτογραφία την πραγματικότητα στη Λέσβο... Δεν γνωρίζω προσωπικά τους συγκεκριμένους κτηνοτρόφους του νησιού που τόσο εκφραστικά αποτύπωσε ο φακός του John Tsalas. Μα τα σκαμμένα από το...

Ο τριτοδιεθνισμός στη πραξη

Πηγή: Από την Σπίθα στην Φλόγα ✍️Γράφει η Αργυρώ Συρμακέζη Στα πλαίσια της πλούσιας ανταλλαγής απόψεων σε σχέση με το κόμμα, το μέτωπο, την επαναστατική πάλη και την συμβατότητα ή μη των διαφόρων ιδεολογικών ρευμάτων του ανταγωνιστικού κινήματος, επιλέγω να συμβάλλω...

Μακάριος Λαζαρίδης: Η παραίτηση που «υποδείχθηκε» από τη Ντόρα και το Μαξίμου

Η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη δεν κρίθηκε τελικά από κάποια βαθιά πολιτική ανάλυση ή από την υπεράσπιση των θέσεών του, αλλά από μια πρωινή τηλεοπτική παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη στο Mega. Όταν η πρώην υπουργός Εξωτερικών, με τον χαρακτηριστικό της τόνο,...

Τοξικές συνήθειες

Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος - Documento «Αριστεία» και αήθεια Μια τοξικότητα που έγινε συνήθεια. Δεν περιμένατε τον πρωθυπουργό να επιτίθεται με αήθη, άθλιο τρόπο εναντίον των αντιπάλων του; Πολλάκις το έχει πράξει. Παράλληλα με το «σας παρακαλώ» με τεντωμένο χέρι και...

Β*ΟΞ – Ρουβίκωνας: μια ιστορία σύγκρουσης και συνέχειας

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Η μαζική ανταπόκριση στις εκδηλώσεις του Κοινωνικού Κέντρου Β*ΟΞ για τα 14 χρόνια λειτουργίας του δεν είναι μια απλή επιτυχία. Είναι ένα πολιτικό γεγονός. Είναι η απόδειξη ότι ο Ρουβίκωνας δεν είναι μια «ομάδα ακτιβιστών», όπως βολεύονται να τον...

72 χρόνια από τον θάνατο του “κομουνιστή και πράκτορα των Σοβιετικών” Αλβέρτου Αϊνστάιν

«Η λέξη θεός δεν είναι για μένα τίποτα περισσότερο από την έκφραση και το προϊόν των ανθρώπινων αδυναμιών. Η Βίβλος είναι μια συλλογή αξιότιμων, αλλά ακόμη πρωτόγονων μύθων που είναι εντούτοις αρκετά παιδαριώδεις. Καμιά ερμηνεία, ανεξάρτητα από το πόσο επιδέξια μπορεί...

18 Απρίλη 1944: Ο ΕΛΑΣ Καισαριανής ματαιώνει τα σχέδια των ταγματασφαλιτών για να εγκατασταθούν στην πόλη – Το αστικό κράτος, μετά την απελευθέρωση “ανταμείβει” των αρχηγό των ταγματασφαλιτών Ι. Πλυτζανόπουλο προάγοντάς τον σε υποστράτηγο του κυβερνητικού στρατού.

Σαν σήμερα, το 1944, η ηρωική ανταρτομάνα Καισαριανή  δίνει ένα καλό μάθημα στα  γερμανοντυμένα καθάρματα  του  Πλυτζανόπουλου, που είχαν πρόθεση να εγκατασταθούν στο κέντρο της πόλης, σε μια προσπάθεια των  ταγματασφαλιτών  να  ανακόψουν το συνεχώς διογκούμενο ...

Αφιέρωμα στον μεγάλο Ρουμάνο συγγραφέα Παναΐτ Ιστράτι που πέθανε σαν σήμερα το 1935

Συμπληρώθηκαν σήμερα 90 χρόνια από την ημέρα που ο Παναΐτ Ιστράτι άφησε την τελευταία του πνοή. (18/04/1935). Αναφερόμαστε στον σπουδαίο αυτό Ρουμάνο. ελληνικής καταγωγής, (Παναγής Βαλσάμης το πραγματικό του όνομα), που στις μέρες μας, αν και έχει λίγο-πολύ σβηστεί...

Σαν σήμερα, 18/04/1932, η Ελλάδα κηρύσσει χρεοστάσιο.

Παραθέτουμε ένα άρθρο που δίνει μια ιστορική καταγραφή της κατάστασης τότε, από τη (συντηρητική βέβαια) οπτική γωνία της “Καθημερινής”: Tα κρίσιμα χρόνια 1928-1932 H ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1928-1932 δεν μπορεί να εξετασθεί ανεξάρτητα από τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές...

«Αρραβώνας με τη ζωή και τον θάνατο», ένα συγκλονιστικό βιβλίο

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Με πολύ χαρά κρατάω στα χέρια μου το βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τσουκάτου, του συντρόφου και αδελφικού φίλου, Σεϊτ Αλντογάν με τίτλο «Αρραβώνας με τη ζωή και τον θάνατο». Εξυπακούεται ότι για αυτό το βιωματικό πόνημα του...

Επιλεγμένα Video