“Είστε δικαστήριο των φραγκάτων και πληρώνεστε από τη λεία τους.
Εχετε πάρει τις αποφάσεις σας πριν αρχίσει αυτό το θέατρο.
Δεν θα παίξω το ρόλο που μου ορίζετε, για να έχετε άλλοθι να ανακοινώσετε τις ποινές.
Γι’ αυτό δεν έφερα μάρτυρες.
Γι’ αυτό ζωγραφίζω την ώρα που μιλάτε και δεν συμμετέχω σ’ αυτή την παρωδία.
Αρνούμαι τις κατηγορίες σας.
Αρνούμαι να απαντήσω σε ερωτήσεις.
Αρνούμαι να απολογηθώ.
Δεν πιστεύω στην ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΑΣ.
Δεν πιστεύω στην ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ”.

Βασίλης Ξηρός όταν δικαζόταν για συμμετοχή στην 17 Νοέμβρη

Όταν σαν σήμερα 7 Σεπτέμβρη 1999 γίνεται ένας μεγάλος σεισμός στην Πάρνηθα, (μεγέθους 5,9 Ρίχτερ), και κατέρρευσαν τα εργοστάσια της Ρικομέξ, της φαρμακοβιομηχανίας Φαράν,κ.α καθώς και κατοικίες και καταπλάκωσαν 140 ψυχές, από την κυβέρνηση είπαν ότι θα αποδοθούν οι ευθύνες.

Στην πορεία μάθαμε από τον απίθανο ισχυρισμό του τότε αρμόδιου υπουργού για τους «χαμένους» φακέλους με τις πολεοδομικές παραβάσεις στο εργοστάσιο και έτσι Ρικομέξ -ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Κώστας Λαλιώτης απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Κίμωνα Κουλούρη- που στην τελική έγινε συνώνυμο της ασυδοσίας και της ατιμωρησίας.

Πάντως σε μελέτη εμπειρογνώμων του ΥΠΕΧΩΔΕ, οι οποίοι εξέτασαν επί σειρά μηνών τα σχέδια και τις μελέτες για την ανέγερση του εν λόγω κτιρίου, στις 15/12/2000 διαπιστώνεται ότι κακοτεχνίες, πρόχειρες προσθήκες και παραλείψεις ήταν οι αιτίες που προκάλεσαν την κατάρρευση του κτιρίου της Ρικομέξ.

Να σημειώσουμε ότι ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους αφέθηκαν οι υπεύθυνοι της Ρικομέξ. …

Την επόμενη του σεισμού, 8 Σεπτέμβρη 1999, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δηλώνει: “Θέλω να εκφράσω και πάλι τη λύπη μου και τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειες των νεκρών. Μετά από εντολή μου, ο υπουργός Δικαιοσύνης παρήγγειλε προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον των υπευθύνων εκείνων για τις καταστροφές, για τους θανάτους, για τους τραυματισμούς. Η άποψή μας και η επιθυμία μας είναι να εντοπισθούν και να τιμωρηθούν το ταχύτερο”.

Τελικά την παραπομπή σε δίκη 11 μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Ρικομέξ, καθώς και πολιτικών μηχανικών και αρχιτεκτόνων ζητά η εισαγγελέας πρωτοδικών κ. Γεωργία Αδειλίνη. Στο πόρισμά της προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, η κ. Αδειλίνη διαπιστώνει σειρά μοιραίων παραλήψεων και επεμβάσεων στο κτίριο του εργοστασίου της Ρικομέξ, στα ερείπια του οποίου καταπλακώθηκαν 39 άνθρωποι από το σεισμό.

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών κάνοντας δεκτή τη σχετική εισαγγελική πρόταση, αποφάνθηκε ότι οι υπεύθυνοι του εργοστασίου καθώς και ο αρχιτέκτονας και οι πολιτικοί μηχανικοί, πρέπει να λογοδοτήσουν με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο κατά συρροή με τον τότε υπουργό Κώστα Λαλιώτης να δηλώνει: «Το ΥΠΕΧΩΔΕ απαιτεί την αλήθεια και την τιμωρία των ενόχων. Μάλιστα, έχει στείλει στη Δικαιοσύνη 27 φακέλους με τεκμηριωμένα στοιχεία για όλα τα κτίρια που κατέρρευσαν».

02/04/04. Συγκλονιστική κατάθεση εργαζόμενης για τη Ρικομέξ. Ράγισε καρδιές η κατάθεση της Ευης Σοφίλου στην δίκη της Ρικομέξ. Η γυναίκα που έμεινε επί δύο ήμερες κάτω από τα ερείπια του εργοσταίου όπου χάθηκαν 39 άνθρωποι, στον καταστροφικό σεισμό του 1999, έκανε με την κατάθεσή της ακόμη και τους συνηγόρους των κατηγορούμενων να συγκινηθούν και να της ζητήσουν συγγνώμη. Όπως είπε, περίμενε πέντε ολόκληρα χρόνια την στιγμή, που θα κατέθετε για την τραγωδία που έζησε. “Οταν φυσούσε, έτριζε όλη η Ρικομέξ”, είπε. Δεκάδες μάτια ήταν καρφωμένα πάνω της. Όλα δακρυσμένα. Δικαστές, δικηγόροι, συγγενείς θυμάτων, παλιοί συνάδελφοι, ακροατήριο. Με ανάστημα ψυχής και λόγο συγκροτημένο, ήταν ίσως ο μοναδικός άνθρωπος μέσα στη δικαστική αίθουσα που παρέμεινε ψύχραιμος. …

Η υπόθεση τελεσιδίκησε τον Ιούλιο του 2004 στο Μικτό Ορκωτό Αθηνών που έκρινε ότι δεν υπάρχουν κακουργηματικές πράξεις των κατηγορούμενων μηχανικών. Το Δικαστήριο, με ψήφους 5-2 μετέτρεψε την κατηγορία της ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο σε ανθρωποκτονία εξ αμελείας κατά συρροή. Εκρινε ενόχους τον πολιτικό μηχανικό Αλ. Δόβα και τον αρχιτέκτονα Ν. Σχολίδη, επιβάλλοντάς τους ποινή 5 ετών με αναστολή. Αθώωσε ομόφωνα άλλους δύο πολιτικούς μηχανικούς. Ο φάκελος με τους 39 νεκρούς και τους βαριά τραυματίες έκλεισε με ποινές τροχαίου ατυχήματος, χωρίς τελικά κανείς να οδηγηθεί στη φυλακή.

Αλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα, με δεκάδες νεκρούς για το οποίο κανείς δεν τιμωρήθηκε ουσιαστικά από την “δικαιοσύνη” τους.

Πληροφορίες από την Μηχανή του Χρόνου