Γράφει ο mitsos175

«Τρομερός είναι ο θυμός ενός λαού που μουρμουρίζει. Βαρύ χρέος, που πληρώνεται με δημόσιες κατάρες» (Αισχύλος).

Φωνάξαμε για δικαιοσύνη. Είπαμε στους ενόχους αυτό που είναι: Δολοφόνοι! Κάναμε το επόμενο βήμα, μεγαλύτερο από το προηγούμενο. Το ταξίδι όμως για αναζήτηση της αλήθειας, για ισονομία, πραγματική ασφάλεια και καλύτερη ζωή μόλις ξεκίνησε.

Δεν πρέπει να σταματήσουμε ούτε λεπτό. Φυσικά οι συνένοχοι θα μας βάζουν «τρικλοποδιές». Θα προσπαθήσουν να μας αποπροσανατολίσουν, να μας τρομάξουν, να μας σταματήσουν.

Σήμερα τρομοκρατήθηκαν οι τρομοκράτες. Πάγωσαν οι παγερά αδιάφοροι για τις ζωές μας. Δε θα πω για το μεγαλείο των συγκεντρώσεων, τα λόγια είναι φτωχά. Ξέρουμε όλοι άλλωστε, γιατί πήγαμε σχεδόν όλοι. Λυπημένοι για το χαμό των παιδιών μας, θυμωμένοι για το έγκλημα, αλλά και αποφασισμένοι.

Συγκεντρώσεις έγιναν σε πάρα πολλές πόλεις. Σε όλες σχεδόν ο κόσμος διαδήλωσε ειρηνικά. Στην Αθήνα οι μπάτσοι έκαναν συνεχείς επιθέσεις για να διαλύσουν τον κόσμο, ο οποίος όμως συγκεντρώνονταν ξανά και ξανά.

Οι προβοκάτορες (ΑΡΔ), φοβισμένοι από το μεγαλείο ενός ατρόμητου λαού, άρχισαν τα γνωστά κόλπα. Τα περισσότερα κανάλια, παρόλο που στις πρωτοφανείς συγκεντρώσεις ειπώθηκαν πολλά από τους ομιλητές και τέθηκαν σοβαρά ερωτήματα, ασχολήθηκαν μόνο με τα επεισόδια.
Επιπλέον ούτε ένας από τους πετσωμένους δε μίλησε για την απεργία. Μην ξεχνάμε πως, πριν τα Τέμπη, όλες οι απεργίες των εργαζομένων στο σιδηρόδρομο έβγαιναν παράνομες και καταχρηστικές από τη δικαστική εξουσία, που κουκούλωσε κι αυτή το έγκλημα, για να κρύψει τις δικές της ευθύνες.

Αν υπήρχε τηλεδιοίκηση, αξιοκρατία, ασφάλεια, υποδομές, ισονομία… δε θα είχαμε νεκρούς. Επίσης θα σήμαινε πως δε μας κυβερνούν συμμορίες με τη χειρότερη αυτή της γαλάζιας εγκληματικής οργάνωσης, που εξαφανίζει στοιχεία και ανθρώπους!

Η απεργία έγινε για να μην γίνει ξανά ένα παρόμοιο έγκλημα. Ήταν ένας φόρος τιμής, μια ακόμα ένδειξη σεβασμού για τους αδικοχαμένους συνανθρώπους μας, για τα παιδιά μας. Για να πάψουν οι ανθρωποθυσίες στο βωμό του κέρδους.

Τα καθάρματα της ΝΔ δεν μπόρεσαν να τρομοκρατήσουν το λαό. Αντίθετα πανικοβλήθηκαν από την παλλαϊκή καταδίκη της πολιτικής του εγκλήματος και του μπαζώματος.

Είπαμε ξανά ό,τι είχαμε να πούμε. Στο μέλλον ίσως χρειαστεί να κάνουμε και πράξεις, για να υπάρξει δικαιοσύνη. Αυτό τρέμουν περισσότερο οι εγκληματίες. Γιατί δικαιοσύνη δεν θα έρθει μέσα από μια διεφθαρμένη δικαστική εξουσία, το άλλο πρόσωπο των σάπιων πολιτικών. Θα έρθει από τον κόσμο.