Δεν μας ψήνει ο ποιητικός οίστρος του Λευτέρη Αυγενάκη ούτε και ότι η στράτευση του στο πρώτο μέτωπο του αγώνα, για να αισθανθούμε ότι σύμπασα η νεοφιλελεύθερη παράταξη θα αντιμετωπίσει τους εσωτερικούς υπονομευτές του Μωυσή. Θέλουμε να αντικρίσουμε φωτογραφία του τρισμέγιστου μας Μητσοτάκη μας το άξιο στέλεχος της παράταξης μας Νίκο Γεωργιάδη και τον παραγκωνισμένο λόγω μικροκοματικών σκοπιμοτήτων καλλιτέχνη, άξιο νεοδημοκράτη Δημήτρη Λιγνάδη.
Αλλά τώρα που το ξανασκεπτόμαστε κάτι δεν μας κολλάει. Το γράφουμε αυτό γιατί τότε είχε διαρρεύσει ότι ο τότε πρόεδρος της βουλής Κώστας Τασούλας, μόλις πληροφορήθηκε το επεισόδιο και είδε το βίντεο με τους τραμπουκισμούς του Αυγενάκη, αποφάσισε να επιβάλει την σκληρότερη ποινή στον βουλευτή, ενώ με τηλεφώνημα του στον πρωθυπουργό τον κάλεσε να τον υποχρεώσει να παραδώσει την έδρα και όχι απλά να τον διαγράψει.
Ο πρωθυπουργός όμως παρά την θετική ανταπόκριση του στο τηλεφώνημα του προέδρου της Βουλής, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, επέλεξε να συναντηθεί προσωπικά με τον Λευτέρη Αυγενάκη και όχι μόνο να μην του ζητήσει να παραδώσει την έδρα, αλλά τον διατήρησε κανονικά στο κοινοβούλιο και τη Νέα Δημοκρατία, διαγράφοντας τον υποκριτικά από την κοινοβουλευτική ομάδα!
Τα ερωτήματα που είχαν διατυπωθεί τότε ήταν: Τι διημείφθη άραγε στην συνάντηση των δύο αντρών; Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν τόλμησε να αποκεφαλίσει τον Αυγενάκη διά τηλεφώνου, όπως γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις και υποχρεώθηκε να συναντηθεί μαζί του; Για ποιο λόγο δεν τον πίεσε να παραδώσει την έδρα; Γιατί τον διατήρησε στο κόμμα; Εν κατακλείδι, από που κρατάει ο Αυγενάκης τον Μητσοτάκη;
Νίκος από το Βόλο. Πρέπει να συμπληρωθεί σωστά το όνομα του σχολιαστή!!
-Γιατί; -Γιατί; (πολλά “γιατί” ρωτάει ο αρθρογράφος/ και πρέπει τώρα να ειπωθεί η αλήθεια δίχως πάθος!)/Και δύσκολη η απάντηση δεν είν’, όπως νομίζω,/ γι’αυτό απλά κι εγώ αυτό πιο κάτω … καθορίζω!/ -Γιατί; -Το λέει ως κι ο λαός: “ο όμοιος τον όμοιο,/ κι η κοπριά στα λάχανα”, για κάθε τι παρόμοιο!/ Γιατί κι αντάμα ο τενεκές των σκουπιδιών ταιριάζει/με κάθε ρύπο και βρωμιά, τ’ όνομα μόν’ αλλάζει…/ Γιατί, όπως θάλεγα κι εγώ, οι δυο ετούτοι είν’…ένα /κοινώς, σ’ όλα συνένοχοι, χωρίς καλό κανένα!/ Ως να ξυπνήσει μιαν αυγή το …θύμα το μεγάλο/ και τότε αυτοί να λάβουνε των έργων τους… ρεγάλο:/κι ευθύς να καταλήξουνε εκεί που τους ανήκει:/στης Ιστορίας τον… τενεκέ και να πληρώσουν… νοίκι!