Πριν δυο χρόνια, σαν σήμερα, άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 85 ετών, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ένα πρόσωπο που θήτευσε για δεκαετίες σε κυβερνητικά πόστα, ένας “Xoντρομπάσταρδος που γάβγιζε στο μαντρί των δανειστών” όπως τον είχε χαρακτηρίσει ο δημοσιογράφος του BBC Γκρεγκ Πάλαστ.
Και εδώ δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος. Ο Θόδωρος Πάγκαλος όπως και κάθε άνθρωπος που έχει εξουσία δεν είναι γραφικός. Ούτε ο Χίτλερ ήταν γραφικός όταν είχε υπό το ζυγό του σχεδόν όλη την Ευρώπη, ούτε ο Παπαδόπουλος όσο είχε τη στήριξη της αστικής τάξης και των ΗΠΑ, ούτε ο δικτάτορας Θ. Πάγκαλος -παππούς του νεκρού. Ηταν το άτομο που αναλάμβανε τις πιο βρόμικες δουλειές του συστήματος με αποκορύφωμα την εμπλοκή του -σαν υπουργός εξωτερικών σε κυβέρνηση Σημίτη- στην κατάπτυστη ενέργεια του ελληνικού κράτους να παραδώσει στα χέρια της στρατιωτικοφασιστικής χούντας, της Τουρκίας, τον Οτσαλάν.
Ο λεκτικός οχετός του Πάγκαλου έχει «λούσει» τους πάντες, –θυμηθείτε κάποια απ’ τα λεγόμενα του–, ενώ ο χυδαίος, βαθιά αντιδημοκρατικός κρατικός τραμπούκος ανταμείφτηκε πλουσιοπάροχα για τις υπηρεσίες του στο σύστημα.
Πέρα από την πλουσιοπάροχη βουλευτική σύνταξη που εισέπραττε το ελληνικό κράτος του είχε διαθέσει δυο αυτοκίνητα –ένα Citroen και ένα Skoda για να παρευρίσκεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις και σε κοινωνικές επαφές ενώ οι φορολογούμενοι πληρώναμε και τέσσερις μπάτσους για να τον «προστατεύουν»Ο Πάγκαλος πέθανε, ο “παγκαλισμός” ζει κα βασιλεύει.
.
0 Comments