Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Υπάρχουν στιγμές που οι αντιθέσεις στο εσωτερικό του ίδιου του αστικού πολιτικού και μιντιακού συστήματος γίνονται τόσο έντονες, ώστε δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν πίσω από τις καθιερωμένες αβρότητες και τις αμοιβαίες εξυπηρετήσεις. Μια τέτοια στιγμή φαίνεται πως εξελίσσεται αυτές τις ημέρες με τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στον όμιλο ΜΜΕ του Γιάννη Φιλιππάκη – με αιχμή την εφημερίδα «Εστία» – και κορυφαία πολιτικά στελέχη της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.
Το επίμαχο δημοσίευμα της «Εστίας», που αναφερόταν σε δείπνο μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και της Άννας Διαμαντοπούλου με αντικείμενο – σύμφωνα με την εφημερίδα – μια «κυβέρνηση παραγραφής», προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις. Οι εμπλεκόμενοι όχι μόνο διέψευσαν το δημοσίευμα, αλλά έκαναν λόγο για κατασκευασμένες πληροφορίες και συκοφαντία.
Ο Γιώργος Γεραπετρίτης υποστήριξε ότι «τόσο το δημοσίευμα όσο και το οπτικό υλικό είναι στο σύνολό τους απολύτως ψευδή και αποκυήματα φαντασίας», ενώ η Άννα Διαμαντοπούλου χαρακτήρισε το δημοσίευμα «ακραίως ψευδές και συκοφαντικό». Στο κάδρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται, σε δεύτερο πλάνο, και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης.
Η απάντηση της «Εστίας», όμως, όχι μόνο δεν αποτελεί αναδίπλωση, αλλά ανεβάζει ακόμη περισσότερο τους τόνους. Στο σημερινό κύριο άρθρο της η εφημερίδα δηλώνει ότι, από σεβασμό στο εθνικό πένθος για τους νεκρούς πιλότους των πυροσβεστικών ελικοπτέρων, αναβάλλει την πλήρη απάντησή της για την Κυριακή. Και εκεί αφήνει μια υπόσχεση με ιδιαίτερη βαρύτητα: «Θα απαντήσουμε συγκεκριμένα. Με γραπτά στοιχεία. Όπως αξίζει. Ουδέν κρυπτόν. Και τότε θα δούμε ποιος λέει ψέματα και ποιος την αλήθεια».
Η διατύπωση αυτή μετατρέπει την υπόθεση σε μια ανοιχτή αναμέτρηση χωρίς εύκολη οδό διαφυγής. Αν η «Εστία» πράγματι διαθέτει τα γραπτά στοιχεία που επικαλείται, τότε η πολιτική διάσταση της υπόθεσης θα είναι εξαιρετικά σοβαρή. Αν, αντίθετα, αποδειχθεί ότι πρόκειται για έναν δημοσιογραφικό αντιπερισπασμό χωρίς αποδεικτική βάση, τότε θα πρόκειται για μια υπόθεση με σοβαρές νομικές και πολιτικές συνέπειες για την ίδια την εφημερίδα και τον εκδότη της.
Σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη αντιπαράθεση ανάμεσα σε έναν πολιτικό και ένα μέσο ενημέρωσης. Όταν ένας από τους ισχυρότερους μιντιακούς ομίλους της χώρας συγκρούεται τόσο ανοιχτά με κορυφαίους εκπροσώπους της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, είναι προφανές ότι οι ισορροπίες στο εσωτερικό του κυρίαρχου μπλοκ εξουσίας δοκιμάζονται.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συγκροτήματα Τύπου χρησιμοποιούν αποκαλύψεις, διαρροές ή δημόσιες συγκρούσεις ως μέσο πίεσης σε πολιτικά κέντρα. Ούτε είναι άγνωστο ότι οι σχέσεις οικονομικών συμφερόντων, μιντιακών ομίλων και κυβερνητικής εξουσίας χαρακτηρίζονται συχνά από εύθραυστες ισορροπίες, οι οποίες μεταβάλλονται όταν αλλάζουν οι συσχετισμοί δύναμης.
Γι’ αυτό και η συγκεκριμένη υπόθεση ξεπερνά κατά πολύ το ερώτημα αν πραγματοποιήθηκε ή όχι ένα δείπνο. Αυτό που αποκαλύπτεται είναι μια βαθύτερη σύγκρουση μέσα στους ίδιους τους μηχανισμούς του πολιτικού και μιντιακού κατεστημένου.
Η Κυριακή, λοιπόν, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η «Εστία» διακηρύσσει ότι θα παρουσιάσει αποδείξεις. Οι πολιτικοί που κατονομάζονται εμμένουν στις κατηγορηματικές διαψεύσεις τους.
Κυριακή, κοντή γιορτή.