Η ξεκάρφωτη «ελληνική εθνική αστική τάξη» είναι αυτή που καλλιεργεί τους εθνικούς μύθους για να κλέβει με τρόπο μυθικό. Είναι αυτή που κάνει τους αξιωματικούς να πιστεύουν πως χωρίς αυτούς πατρίδα δεν υπάρχει. ‘Οχι, πάντως, γιατί την απειλούν εξωτερικοί εχθροί, αλλά διότι την απειλεί μονίμως η ανυπαρξία αληθούς εθνικής συνειδήσεως. Που να μην στηρίζεται, δηλαδή, στους μύθους….

… Οι κομπραδόροι (μεταπράτες μη παραγωγικοί, σαλτιμπάγκοι πάσης φύσεως) έχουν ανάγκη από έναν σταθερό «ιερό» πάσσαλο, γύρω απ’ τον οποίο θα μπορούσαν να γυρίζουν αιωνίως στο εθνικό αλώνι, αλέθοντας στάρι και κουτόχορτο ανάκατα, για τις ανάγκες ενός λαού που συνήθισε να τρέφεται με προγονικούς μύθους, που τους περιφέρει ανά την Εσπερία ζητώντας δάνεια για να κρατηθεί στη ζωή ένας ιστορικός τόπος, απ’ τον οποίο όντως εκπηγάζει ο σύγχρονος πολιτισμός. Πώς αλλιώς θα διατηρήσει τη συνοχή της μια αστική τάξη, που ούτε αστική είναι καλά καλά, ούτε εθνική; Τους ‘Ελληνες αστούς, πρώην τσαρουχάδες χωρίς αστικές ρίζες, πάντα τους στενεύουν τα λουστρίνια, διότι ακόμα δεν ξεσυνήθισαν τα τσαρούχια.

Οι ‘Ελληνες αστοί, πάντα και σ’ όλες τις περιπτώσεις ήταν οι πρώτοι και καλύτεροι που συνεργάστηκαν με τον κάθε κατακτητή αυτού του δύσμοιρου τόπου. Η ελληνική εθνική αστική τάξη ούτε ελληνική είναι ούτε τάξη ούτε αστική. Είναι ένα κοπάδι κοπρόσκυλα, που πλούτισαν άνομα, κλέβοντας το δημόσιο ταμείο, είτε ως εργολάβοι είτε ως μεσάζοντες ξένων εταιρειών, που εκείνες παράγουν κι αυτοί μεταπωλούν αυτό που εκείνες παράγουν, χωρίς να παράγουν ούτε ποδήλατα. Μόνο καρφίτσες, κι αυτές της μιας χρήσεως γιατί στραβώνουν με την πρώτη.

Η ξεκάρφωτη «ελληνική εθνική αστική τάξη» είναι αυτή που καλλιεργεί τους εθνικούς μύθους για να κλέβει με τρόπο μυθικό. Είναι αυτή που κάνει τους αξιωματικούς να πιστεύουν πως χωρίς αυτούς πατρίδα δεν υπάρχει. Όχι, πάντως, γιατί την απειλούν εξωτερικοί εχθροί, αλλά διότι την απειλεί μονίμως η ανυπαρξία αληθούς εθνικής συνειδήσεως. Που να μην στηρίζεται, δηλαδή, στους μύθους.

Βασίλης Ραφαηλίδης – «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους 1830-1974»