Η αρχική εικόνα μιλάει από μόνη της. Ένας σιωνιστής στρατιώτης με το κεφάλι σκυφτό, αιχμάλωτος. Από πάνω, στα αραβικά και τα εβραϊκά, το σύνθημα:

«Θυμίζουμε σ’ εκείνους που το ξεχνούν: Θάνατος ή αιχμαλωσία.»

Η αφίσα των Ταξιαρχιών Αλ-Κασάμ κυκλοφόρησε μόλις λίγα λεπτά μετά την έκρηξη που κατέστρεψε ισραηλινό τεθωρακισμένο στη Ζεϊτούν, αφήνοντας πίσω επτά τραυματίες στρατιώτες και έκανε τον γύρο σε κοινωνικά μέσα και σε ειδησεογραφικά πρακτορεία.

Την ώρα που στα κοινωνικά δίκτυα έπαιρναν φωτιά οι φήμες για αγνοούμενους και πιθανή αιχμαλωσία, οι μαχητές της Αντίστασης έριχναν τη δική τους «βόμβα»: όχι με σίδερο και φωτιά, αλλά με μια εικόνα που τσακίζει το ηθικό του κατακτητή.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία. Ο σιωνιστικός στρατός μπορεί να διαθέτει τανκς, αεροπλάνα, drones και πυραύλους. Μπορεί να σκορπά καθημερινά θάνατο και ερείπια στη Γάζα. Όμως απέναντί του έχει έναν λαό που ξέρει να πολεμά και να αντέχει. Και όταν ο αντάρτης δεν μπορεί να πλήξει με ισχύ, ξέρει να χτυπά με το όπλο της ψυχολογίας.

Δεν είναι τυχαίο το timing. Οι Αλ-Κασάμ ξέρουν ότι το μεγαλύτερο τραύμα του σιωνιστικού καθεστώτος είναι οι αιχμάλωτοι της 7ης Οκτώβρη. Ξέρουν ότι κάθε υπαινιγμός για νέους αιχμαλώτους ανοίγει ξανά τις πληγές μιας κοινωνίας βυθισμένης στον φόβο και στην αβεβαιότητα. Μιας κοινωνίας που βλέπει το «άτρωτο» στράτευμα της να πληγώνεται ξανά και ξανά μέσα στα στενά της Γάζας.

Η ιστορία, άλλωστε, είναι γεμάτη παραδείγματα όπου η αιχμαλωσία σιωνιστών στρατιωτών αποτέλεσε καταλυτικό όπλο της Αντίστασης. Από την ανταλλαγή του 1985, όταν 1.150 Παλαιστίνιοι απελευθερώθηκαν για τρεις Ισραηλινούς στρατιώτες, μέχρι την υπόθεση Σαλίτ το 2011, που έφερε την απελευθέρωση πάνω από χιλίων κρατουμένων. Κάθε φορά που ο κατακτητής βρέθηκε με δικούς του στα χέρια της Αντίστασης, υποχρεώθηκε σε πολιτική ήττα και σε οδυνηρούς συμβιβασμούς.

Γι’ αυτό και σήμερα, ακόμη κι αν δεν υπάρχει επιβεβαίωση αιχμαλωσίας στη Ζεϊτούν, η ίδια η υπόνοια λειτουργεί σαν φάσμα που στοιχειώνει το ισραηλινό καθεστώς. Οι Αλ-Κασάμ δεν απλώς θυμίζουν τις θυσίες της Αντίστασης· υπενθυμίζουν και το παρελθόν των ταπεινώσεων που έχει βιώσει ο κατακτητής.

Και όλα αυτά τη στιγμή που ο Νετανιάχου βρίσκεται περικυκλωμένος από την οργή μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Οικογένειες αιχμαλώτων που τον κατηγορούν για προδοσία, διαδηλώσεις που ζητούν την παραίτησή του, στρατηγούς που μιλούν για αδιέξοδο. Το σιωνιστικό κράτος τρίζει από μέσα του, και μια αφίσα των Αλ-Κασάμ αρκεί για να του θυμίσει ότι το φάντασμα της ήττας είναι πάντα παρόν.

Ας μην έχουμε αυταπάτες: το μόνο επιβεβαιωμένο γεγονός είναι οι επτά τραυματίες. Όμως η προπαγανδιστική αξία της αφίσας είναι τεράστια. Ο ψυχολογικός πόλεμος που διεξάγει η Αντίσταση αποδεικνύεται εξίσου αποτελεσματικός με τα αντιαρματικά και τα αυτοσχέδια εκρηκτικά. Και το μήνυμα είναι σαφές:
Όσο υπάρχει κατοχή, ο σιωνιστής στρατιώτης θα έχει μπροστά του δύο επιλογές – Θάνατος ή αιχμαλωσία.