Η ζωή, τα βιώματα σε δύσκολα χρόνια και η πορεία της Διδώς Σωτηρίου στη συγγραφή
Εικοσιδύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα θανάτου της Διδώς Σωτηρίου (23 Σεπτέμβρη 2004), της μικρασιάτισσας συγγραφέα που έζησε και κατέγραψε αριστοτεχνικά τα μεγάλα δεινά του ελληνισμού.
Γεννήθηκε το 1909, πέθανε σε ηλικία 95 ετών και στα μέσα της δεκαετίας του ’70 μίλησε στα «ΝΕΑ» και τον Γιώργο Πηλιχό για τη ζώη και το έργο της.
«Το πρώτο ερέθισμα το δέχεται η ευαισθησία του συγγραφέα από τα προσωπικά του βιώματα», λέει η Διδώ Σωτηρίου,«τα δικά μου προσωπικά βιώματα ήταν αναπόσπαστα δεμένα με την περιπέτεια του Ελληνισμού του 20ου αιώνα. Τέτοια ήταν η μοίρα της γενιάς μου. Δύο προηγούμενα μυθιστορήματά μου (σ.σ. Οι νεκροί περιμένουν, Ματωμένα χώματα) βγήκαν απ’ τη Μικρασιατική καταστροφή, που την έζησα μικρό παιδί.
»Τα βιώματά μου από την Ελλάδα, που πέρασε μέσα από την Κατοχή, τον Δεκέμβρη, τον Εμφύλιο κι όσα ακολούθησαν με την αμερικανοκρατία, φέρανε στην άκρη της πέννας μου την «Εντολή». Αν ήμουν Σκανδιναβή ίσως έγραφα κάτι σαν τις ‘Αγριοφράουλες’. Αν ζούσα τον καιρό της Ρωμαϊκής κατοχής, θα μιλούσα για: «Τω καιρώ εκείνω οι Ρωμαίοι…οι Γραμματείς…οι Φαρισαίοι…».
0 Comments