Οι φήμες για την Αργυρώ Τραγάκη και η σιωπηλή πραγματικότητα των διορισμών

Τις τελευταίες μέρες παραπολιτικά σχόλια αναφέρουν πως η Αργυρώ Τραγάκη, κόρη του επί δεκαετίες βουλευτή της ΝΔ Γιάννη Τραγάκη, έκανε ραντεβού στο Μαξίμου με στόχο να κατέβει υποψήφια στη Β’ Πειραιά στις επόμενες εκλογές.

Το ρεπορτάζ πλασάρεται ως «αθώα πολιτική πληροφορία».
Όμως, πίσω από τον καπνό, υπάρχει φωτιά.

Γιατί; Γιατί η Αργυρώ Τραγάκη δεν είναι μια τυχαία «ενδιαφερόμενη».

Αυτό που κανένα από τα φιλικά προς τη ΝΔ δημοσιεύματα δεν λέει είναι ότι η εν λόγω κυρία είναι ήδη υψηλόβαθμο στέλεχος της Βουλής.

Όχι, δεν μιλάμε για κάποια σύμβουλο της σειράς.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ίδιας της Βουλής:

➡️ Κατέχει θέση προϊσταμένης σε Διεύθυνση Ευρωπαϊκών Υποθέσεων,
➡️ σε μια από τις πιο καλοπληρωμένες και ισχυρές διοικητικές δομές του Κοινοβουλίου,
➡️ έμμισθη δημόσια θέση που ελάχιστοι πολίτες μπορούν να διεκδικήσουν,
➡️ και την οποία απέκτησε ως… σύμπτωση της οικογενειακής διαδρομής;

Προφανώς, κανείς δεν θα μας το εξηγήσει αυτό.

Η σιωπή δεν είναι αθώα

Γιατί τα παραπολιτικά που έσπευσαν να μιλήσουν για «διάδοχη υποψηφιότητα» αποκρύπτουν την επαγγελματική σχέση της με τη Βουλή;
Γιατί ξεχνάνε να αναφέρουν πως η ίδια είναι ήδη διορισμένη σε μια θέση εξουσίας που πληρώνει ο ελληνικός λαός;

Η απάντηση είναι απλή:
Αν το μάθαινε ο κόσμος, η κουβέντα περί «αρίστων και αξιοκρατίας» που πλασάρει η ΝΔ θα κατέρρεε.

Το deja vu του 2017

Θυμίζουμε:
Το 2017, ο πατέρας Τραγάκης είχε ανακοινώσει δημοσίως πως δεν θα είναι ξανά υποψήφιος και ότι τη θέση του θα πάρει… ο γιος του.

Η ΝΔ αναγκάστηκε τότε να τον «μαζέψει» για να μην εξελιχθεί η υπόθεση σε φιάσκο οικογενειοκρατίας.
Λίγο καιρό μετά, το θέμα ξεχάστηκε.

Και σήμερα τι βλέπουμε;
Να επιστρέφει από την πίσω πόρτα — αυτήν τη φορά με την κόρη.

Πόση ακόμα οικογενειοκρατία;

Είναι θεσμικά ανεκτό να κατεβαίνει υποψήφιο για τη ΝΔ στέλεχος της Βουλής που διορίστηκε σε υψηλή θέση, σε έναν οργανισμό όπου το κόμμα της ήταν κυβέρνηση για μεγάλο μέρος της τελευταίας δεκαετίας;

Είναι δημοκρατικά υγιές να μετατρέπεται η Β’ Πειραιά σε οικογενειακή περιφέρεια ενός πολιτικού οίκου που κρατά από τη Μεταπολίτευση;

Είναι λογικό να γίνεται η νεολαία καυσόξυλο για το brain drain και την ανεργία, ενώ οι «γαλάζιοι πρίγκιπες» και «γαλάζιες πριγκίπισσες» να κληρονομούν θέσεις, καρέκλες και υποψηφιότητες;

Οι ερωτήσεις μοιάζουν ρητορικές.

Να μιλήσουμε καθαρά

Όταν:

➤ το παιδί ενός βουλευτή διορίζεται σε υψηλότατη θέση στη Βουλή,

➤ και μετά εμφανίζεται ρεπορτάζ ότι το ίδιο παιδί πιθανόν θα γίνει υποψήφιο του κόμματος του πατέρα,

➤ και όταν η κοινωνία δεν ενημερώνεται για το πρώτο ενώ χειραγωγείται με το δεύτερο,

τότε αυτό έχει όνομα:

Και αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες περί υποψηφιότητας, θα μιλάμε για ένα ακόμα επεισόδιο στο σίριαλ της «κληρονομικής δημοκρατίας» που έχει απλώσει ρίζες στη χώρα.

Μέχρι τότε: ας ρωτάμε

Δεν είναι δουλειά των πολιτών να αποδέχονται αμάσητα τις «διαρροές».
Είναι δουλειά των πολιτών να ρωτούν:

Ποιος διορίζει ποιον;

⏩ Ποιος προωθεί ποιον;

⏩ Ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται;

⏩ Και πόσο ακόμα θα πληρώνουμε από την τσέπη μας την αναπαραγωγή της ίδιας πολιτικής κάστας;