H φύση, δηλαδή η φύση που δεν είναι το ανθρώπινο σώμα, είναι το ανόργανο σώμα του ανθρώπου. O άνθρωπος ζει στη φύση σημαίνει: η φύση είναι το σώμα του, με το οποίο οφείλει να διατηρεί μια σταθερή διαδικασία για να μην πεθάνει. H άποψη ότι η φυσική και η πνευματική ζωή του ανθρώπου είναι αναπόσπαστα δεμένες με τη φύση δε σημαίνει τίποτα άλλο από το ότι η φύση είναι αναπόσπαστα δεμένη με τον εαυτό της, επειδή ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης.
Καρλ Μαρξ
O μαρξισμός αντιλαμβανόταν ότι η εμπορευματική-κεφαλαιοκρατική οργάνωση της παραγωγής δεν σήμαινε μόνο την εκμετάλλευση της ζωντανής εργασίας, αλλά και την καταλήστευση του φυσικού πλούτου της γης.
Μ’ αυτό το σκεπτικό μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί το αστικό κράτος δεν κάνει το παραμικρό για να προστατέψει τον δασικό πλούτο της χώρας μας, γιατί οι πυρκαγιές που ξεσπούν τέτοια εποχή -βοηθούν οι καιρικές συνθήκες- είναι το όχημα για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της γης και φυσικά γιατί το αστικό κράτος δεν κάνει καμιά προσπάθεια για να τις εμποδίσει.
Κάποτε για τις πυρκαγιές έφταιγε ο «στρατηγός άνεμος» και οι «ασύμμετρες απειλές». Σήμερα για τις καταστροφικές πυρκαγιές φταίνε «οι ακραίες καιρικές συνθήκες», μπλα μπλα …
Φυσικά τίποτα απ’ αυτά δεν ισχύει.
Ο καπιταλισμός θεωρεί αντιπαραγωγικό ό,τι δεν αποφέρει άμεσο κέρδος. Τα ίδια τα δάση τα βλέπει σαν πηγή αποκόμισης κέρδους. Γι’ αυτό και διαχρονικά οι αστικές κυβερνήσεις αφήνουν απροστάτευτα τον δασικό μας πλούτο στις ορέξεις καταπατητών, στο στόχαστρο τουριστικών ομίλων και άλλων μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.
Ε, αν χαθούν μερικές ανθρώπινες ζωές ανθρώπων της τάξης μας και αν γίνουν παρανάλωμα λαϊκές περιουσίες, αυτά για το αστικό πολιτικό προσωπικό θεωρούνται “παράπλευρες απώλειες”.
0 Comments