Άμβωνας, θρανίο και γκλομπ,
θα δουλεύουν αδερφικά,
να χωρίζουν τους πολίτες
σε χορτάτους και σε κορόιδα,
και να ταιριάζουνε τα αταίριαστα
με την αρμονία των τάξεων.
Κώστας Βάρναλης
O κομουνιστής ποιητής Κώστας Βάρναλης άφησε την τελευταία του πνοή σαν σήμερα το 1974 στην Αθήνα.
Την βιογραφία και το έργο του θα τα συναντήσετε στις παραπομπές που παραθέτουμε, ενώ μια πρόταση που έγραψε κάποτε ο Μενέλαος Λουντέμης δείχνει το προσανατολισμό των δημιουργημάτων του ποιητή: «Η ποίηση του Βάρναλη δε μύριζε ποτέ γάλα. Μύριζε από την αρχή μπαρούτι».
Ο στιχουργός των «Μοιραίων» και της «Μπαλάντας του κυρ-Μέντιου», ο δημιουργός του αριστουργήματος «Το Φως που Καίει», είχε απόλυτη συνείδηση της αποστολής του και του ρόλο της διανόησης γ’ αυτό και έγραψε: «όλες οι τέχνες “πολιτεύονται”, είτε το ξέρουνε είτε όχι, είτε τους φαίνεται είτε όχι. Κι η επαναστατική τέχνη “πολιτεύεται”».
«Απ’ τα τσακάλια δε γλιτώνεις μ’ εφκές και παρακάλια»
«Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς»
Το δημιουργικό του έργο, που κράτησε 7 δεκαετίες, είναι σαν ένα ποτάμι βουερό που σχηματίζεται από χιλιάδες μικρά ρυάκια. Φούσκωσε ορμητικά τα νερά του σε μια δοσμένη στιγμή και ύστερα ακολουθώντας δικές του μυστικές διαδρομές, πότε ανέβαινε στην επιφάνεια και πότε βυθιζόταν σε μια αέναη πορεία προς την θάλασσα που αγνάντευε ο ποιητής και δεν χόρταινε. Το ποτάμι αυτό είναι πάντα εδώ. Μπορεί να μην το βλέπουμε, όμως, ποιος δεν το νιώθει;
Το έργο του Κώστα Βάρναλη διαπαιδαγώγησε γενιές Ελλήνων και ιδιαίτερα γενιές του προλεταριάτου στην Ελλάδα. Αυτό είναι το σημαντικότερο.
Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν
τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι,
να πεθάνουν σκλάβοι,
σ’ έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων.
Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!…
Πότε θ’ αναστηθούν οι σκοτωμένοι;
Ηταν πρωτοχρονιά του 1930 όταν κυκλοφόρησε μακροσκελή εγκύκλιος της “Ιεράς” Συνόδους ιτης Ελλάδος “προς τον λαόν”, στην οποία καταδικάζονταν οι “μαλλιαροκομμουνιστές” που πρωτοστατούσαν “στο κύμα της ασεβείας και αθεΐας”.
Αυτό ήταν το έναυσμα για τον Κώστα Βάρβαλη να γράφει το ποίημα με τίτλο “Μποναμάς” που δημοσιεύτηκε με τη σατιρική υπογραφή Γερβάσιος ο θεοεμβαίκτης, στο περιοδικό “Πρωτοπόροι” στο τεύχος Φλεβάρη 1931. Το 1959 με κάποιες αλλαγές το συμπεριέλαβε στα “Ποιητικά” του με τον τίτλο “Πρωτοχρονιάτικο”.
“Μποναμάς” Φλεβάρης 1931)
Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες
σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες
ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι
ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι.
Εξήντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαράν καμπάνες)
φάγανε γουρουνόπουλα, στραγγίσαν νταμιτζάνες!
Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στα τζάκια,
κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στα μπατζάκια.
Την προσευκή τους κάνανε τα πράματα ν’ αλλάξουν
να ξεπροβάλουν οι κυράδες του Δεκαημέρου
χωρίς καπίστρι και λουρί, πολλές μαζί… (φυλάξου
τα πισινά του μουλαριού τα μπρος του καλογέρου!)
Κι ο Σατανάς τούς άκουσε που πιο καλά τους ξέρει
κι έστειλε τον καθηγητή της ηθικής ξεφτέρι…
Όξω οι φτωχοί φωνάζανε: “Πεινάμε τέτοιες μέρες”
γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες.
Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι
ανοίξαν το παράθυρο κι είπανε:”Φταιν οι αθέοι”
Γερβάσιος ο θεοεμβαίκτης
(Διά το γνήσιον Κ.Βάρναλης)
Διαβάστε ακόμα:
Κ. Βάρναλης: Η επανάσταση έγινε αίμα του
14 Φλεβάρη 1884 γεννιέται ο Κώστας Βάρναλης
Κ. Βάρναλης: «…παράσιτα και χίλια μαλάκια…»
Κώστας Βάρναλης: «Όχι! Θα την πουλούσαν στο μπουρδέλο»
Κώστας Βάρναλης ο ποιητής των εργατών (Βίντεο)
Κ. Βάρναλης: «Όχι με λόγια, μ’ έργα τ’ Άδικο πολέμα!»
0 Comments