Σε μια εποχή όπου η δεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό της ως “ευρωπαϊκή” και “δυτική”, δύο υπουργοί της –ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Θάνος Πλεύρης– εκθέτουν την υποκρισία αυτή με δηλώσεις που αμφισβητούν ευθέως το διεθνές δίκαιο, τα ευρωπαϊκά δικαστήρια και το ίδιο το Σύνταγμα.

Αφορμή στάθηκε ένα κωμικοτραγικό περιστατικό λογοκρισίας στη Φλώρινα, όπου ο δήμαρχος Βασίλης Γιαννάκης διέκοψε συναυλία της μπάντας Banda Entopica επειδή ερμήνευσαν τραγούδι στα “ντόπικα” (τοπική σλαβική διάλεκτο), ένα αθώο ερωτικό κομμάτι για μια κοπέλα που σκέφτεται την αγάπη της στη βρύση “Kiprója”.

Αυτό το γεγονός, που θυμίζει σκοτεινές εποχές εθνικιστικής καταστολής, πυροδότησε έναν καταιγισμό δηλώσεων από τους δύο υπουργούς, αποκαλύπτοντας την ακροδεξιά τους ρίζα και την περιφρόνησή τους για θεσμούς που προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο Γεωργιάδης και η σύγχυση με τα δικαστήρια: Από τη Χάγη στο… πουθενά

Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, γνωστός για τις ακραίες πατριωτικές κορώνες του, χαρακτήρισε τη Διεθνή Αμνηστία και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ως “αδιάφορα αριστεροκρατούμενα σχήματα” που “κανείς δεν πρέπει να τους δίνει καμία σημασία”.

Συνεχίζοντας τον καβγά στα social media, ισχυρίστηκε ότι τάσσεται με εννέα πρωθυπουργούς που ζήτησαν να νομιμοποιηθούν τα pushbacks προσφύγων – μια δήλωση που διαστρεβλώνει την κοινή τους ανακοίνωση από τον Μάη, η οποία δεν ζητούσε κάτι τέτοιο.

Στην πραγματικότητα, ο Γεωργιάδης μπέρδεψε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) στο Στρασβούργο με το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, αποκαλύπτοντας μια θολή γνώση του διεθνούς δικαίου.

Αυτή η σύγχυση δεν είναι τυχαία: Είναι μέρος μιας ευρύτερης επίθεσης κατά θεσμών που καταδικάζουν πολιτικές όπως τα pushbacks, τα οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη εφαρμόζει συστηματικά, παρά τις διεθνείς καταδίκες.

Ο Πλεύρης πλειοδοτεί: Αίμα vs. μελάνι και επίθεση σε ανεξάρτητες αρχές

Δεν άργησε να πλειοδοτήσει ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης, νομικός κατά δήλωσή του, που επιτέθηκε στη νομολογία ευρωπαϊκών και διεθνών δικαστηρίων ως “επηρεασμένη από πολυετή ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς”.

Σε μια ρητορική που θυμίζει ακροδεξιά ρητορεία, υπέδειξε στον Χρήστο Ράμμο, πρώην πρόεδρο της ΑΔΑΕ (που εκλέχτηκε με υπερκομματική πλειοψηφία, όχι “διορίστηκε” όπως ψευδώς ισχυρίστηκε), ότι “τόνοι αίματος χύθηκαν για να ζούμε ελεύθεροι από Σλάβους στη Μακεδονία μας”.

Μια δήλωση όχι μόνο ιστορικά ανακριβής –οι Σλάβοι ποτέ δεν κατείχαν τη Μακεδονία– αλλά και επικίνδυνη, καθώς υπονομεύει το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες, προτάσσοντας “αίμα” πάνω από “μελάνι”.

Αυτές οι δηλώσεις δεν είναι απλές γκάφες: Οι δύο υπουργοί, παιδιά του ακροδεξιού Καρατζαφέρη, αντιτάσσονται στην ίδια την πολιτική της κυβέρνησής τους. Ο Γεωργιάδης συντάσσεται με εννέα πρωθυπουργούς που η Ελλάδα δεν ακολούθησε, ενώ ο Πλεύρης αγνοεί την πρόσφατη συμφωνία υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ για το Μεταναστευτικό, όπου η Ελλάδα τάχθηκε με την πλειοψηφία.

Η υποκρισία της κυβέρνησης και η απειλή για τη δημοκρατία

Το “πανηγυράκι” με τα ντόπικα τραγούδια θα ξεχαστεί, αλλά οι θέσεις Γεωργιάδη και Πλεύρη αποκαλύπτουν βαθύτερα προβλήματα. Αμφισβητούν το ΕΔΔΑ, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, θεωρώντας ότι το Σύνταγμα υποχωρεί μπροστά στις “πατριωτικές” κορώνες τους.

Αυτό βλάπτει την εθνική πολιτική, καθώς ο σεβασμός των διεθνών συμβάσεων είναι πυρήνας της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας. Πώς μπορεί ο Μητσοτάκης να μιλά για “ευρωπαϊκό προσανατολισμό” όταν υπουργοί του κατηγορούν τα ευρωπαϊκά δικαστήρια για “αντιευρωπαϊκή προσέγγιση”;

Αυτή η επίθεση δεν είναι τυχαία: Είναι μέρος μιας δεξιάς ατζέντας που καταστέλλει μειονότητες, λογοκρίνει πολιτισμό και υπονομεύει θεσμούς για να εξυπηρετήσει εθνικιστικές ψευδαισθήσεις. Σε μια χώρα με ιστορία αγώνων για δημοκρατία και δικαιώματα, τέτοιες φωνές θυμίζουν ότι η ακροδεξιά δεν είναι παρελθόν, αλλά παρόν στην κυβέρνηση.

Β.