Της Τ.Γ

“Με λένε Ρίζο, κι όπως θέλω τα γυρίζω”. Κινηματογραφική ατάκα θύμισε η φωτογραφική διάταξη που ψηφίστηκε πρόσφατα και σε άσχετο νομοσχέδιο για τις ανάγκες της νεοδημοκράτισσας κορασίδος…

Η κ. Κεφαλογιάννη, ως γνήσια γαλάζια απόγονος, μαζί με το όνομα κληρονόμησε και την εξουσία. Κι αυτό, κατά τη δεξιά λογική, της δίνει το δικαίωμα να “γυρίζει” νόμους και δικαστικές αποφάσεις κατά το δοκούν.

Μετά το διαζύγιό της ενοχλήθηκε από την απόφαση για την πλήρη συνεπιμέλεια των παιδιών της με τον πρώην σύζυγο της κ. Μάτσα. Με την βοήθεια του ομόσταυλου της, Υπουργού Δικαιοσύνης,- εδώ γελάμε -, έφερε σε άσχετο νομοσχέδιο φωτογραφική διάταξη σύμφωνα με την οποία “αν ο ένας γονέας διαφωνεί με την Δικαστική Απόφαση , να μπορεί να εκδικαστεί η υπόθεση ξανά σε Α βαθμό σαν να μην έγινε η πρώτη δική”. Η διάταξη υπερψηφίστηκε από τους κυβερνητικούς βουλευτές και η κ. Κεφαλογιάννη έκανε χρήση.

Μιλήστε μας πάλι για την Δικαιοσύνη πετσωμένα μου αρδάκια. Μιλήστε μας πάλι για την πίστη που πρέπει να έχουμε στους Θεσμούς και τη μη αμφισβήτηση τους…

***

Πάσχος Μανδραβέλης: «Είναι απίστευτο αυτό, είναι απίστευτο. Εχεις μια υπουργό η οποία έχει μια δικαστική απόφαση που προφανώς δεν της αρέσει. Περνάει τροπολογία και είναι η πρώτη που εκμεταλλεύεται την τροπολογία. Αυτό μοιάζει με νομοθέτηση ιδιωτικής χρήσεως…»

Πάσχος Μανδραβέλης:
«Είναι απίστευτο αυτό, είναι απίστευτο. Εχεις μια υπουργό η οποία έχει μια δικαστική απόφαση που προφανώς δεν της αρέσει. Περνάει τροπολογία και είναι η πρώτη που εκμεταλλεύεται την τροπολογία. Αυτό μοιάζει με νομοθέτηση ιδιωτικής χρήσεως…» pic.twitter.com/g9jD1HNc2B

— Areti Athanasiou (@AretiAthanasiu) January 23, 2026

***’

Β.Κ: Παρακάτω μια ιστοριούλα που έχει γίνει θρύλος στην ελληνική πολιτική σάτιρα ή αλλιώς: Από τον Παπαδόπουλο στην Κεφαλογιάννη – η αιώνια συνέχεια της φωτογραφικής νομοθεσίας.

Μην νομίζετε ότι η Όλγα Κεφαλογιάννη εφηύρε τον τροχό. Είχαμε προηγούμενο, και μάλιστα κλασικό.

Στην επταετία, ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, για να παντρευτεί την ερωμένη του Δέσποινα Σερέτη (μετά από χρόνια κρυφής συμβίωσης), άλλαξε εν μια νυκτί τον νόμο περί διαζυγίων.

Εισήγαγε το περίφημο «αυτόματο διαζύγιο»: Αν ένα ζευγάρι ήταν εν διαστάσει για 7 χρόνια, έπαιρνε διαζύγιο αυθημερόν, χωρίς τις συνηθισμένες διαδικασίες, μάρτυρες και καθυστερήσεις.

➤ Ο νόμος ψηφίστηκε/εκδόθηκε (σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές) το βράδυ.

➤ Το ίδιο βράδυ έγιναν οι αιτήσεις για τα δύο διαζύγια (Παπαδόπουλος-Νίκη Βασιλειάδη & Δέσποινα-Σερέτης).

➤ Την επομένη βγήκαν οι αποφάσεις.

➤Τη μεθεπομένη (ή λίγο μετά) έγινε ο γάμος.

Και την επόμενη μέρα ο νόμος καταργήθηκε! Ίσχυσε αποκλειστικά για την περίπτωσή τους – κλασική «φωτογραφική» ρύθμιση, σαν να έλεγε «μόνο για μένα και τη Δέσποινα, ευχαριστώ».

Ποια είναι η διαφορά με σήμερα; Ο Παπαδόπουλος το έκανε ανοιχτά, σε δικτατορία – κανείς δεν μπορούσε να πει κουβέντα. Η Κεφαλογιάννη το κάνει σε «δημοκρατία», με τροπολογία-εξπρές σε νομοσχέδιο για… επιδοτήσεις αγροτών, κατεπείγον χαρακτήρα και timing που μυρίζει από χιλιόμετρα.

Από το «αυτόματο διαζύγιο» της χούντας, στο «ξαναδίκη από την αρχή» της ΝΔ. Η εξουσία αλλάζει πρόσωπα, αλλά η συνήθεια μένει: Όταν ο νόμος δεν σου ταιριάζει, τον αλλάζεις. Και μετά μας λένε για «μεταρρυθμίσεις» και «εκσυγχρονισμό».

Ιστορία που επαναλαμβάνεται πρώτα σαν τραγωδία (χούντα), μετά σαν φάρσα (σήμερα).