Πηγή: Βηματοδότης

Πριν από αρκετές εβδομάδες σας έγραφα ότι «…ασφαλώς αυτό το δικαστήριο δεν μπορεί να υπερβεί την αρμοδιότητά του και να δικάσει τους κατηγορούμενους για κάτι άλλο ή κάτι βαρύτερο από αυτά για τα οποία παραπέμφθηκαν, αλλά ότι είναι φανερό ότι θα διαβιβάσει την δικογραφία για την άσκηση νέων ποινικών διώξεων σε βαθμό κακουργήματος αυτήν την φορά καθώς και την άσκηση ποινικών διώξεων σε νέα πρόσωπα είτε για την εμπλοκή τους στην υπόθεση είτε για ψευδείς καταθέσεις». Και κατά την γνώμη μου αυτό είναι το πιο σημαντικό σημείο της χθεσινής απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Ασφαλώς στις ειδήσεις προβάλλεται το εντυπωσιακό «126 χρόνια έκαστος» (που στην πραγματικότητα είναι 8 χρόνια, το ανώτερο δυνατόν που μπορούσε να επιμετρήσει το δικαστήριο και το οποίο εσφαλμένα μεταδίδεται ως «εκτιτέα» ποινή, αλλά αυτό είναι θέμα άλλου σχολίου) , αλλά η ενοχή και οι ποινές που επιβλήθηκαν πρωτόδικα στους τέσσερεις κατηγορούμενους δεν είναι αυτό με το οποίο θα ασχοληθώ σήμερα. Εξ άλλου ακόμη κατηγορούμενοι είναι οι άνθρωποι και τεκμαίρονται αθώοι. Η απόφαση, όμως, να διαβιβαστεί η δικογραφία στην Εισαγγελία Αθηνών για να διερευνηθούν ποινικές ευθύνες και άλλων προσώπων για άλλα αδικήματα δεν χρειάζεται να τελεσιδικήσει για να επιφέρει αποτελέσματα.

Η διαβίβαση αυτή πρακτικά σημαίνει ότι το περίφημο πόρισμα Ζήση «αναντίλεκτα» έγινε σκόνη και θρύψαλα. Η κυβέρνηση μπορεί να έλεγε τότε «Η Δικαιοσύνη μίλησε και παρουσίασε το ενδελεχές και εμπεριστατωμένο αποτέλεσμα της έρευνάς της», αλλά αποδείχθηκε ότι η Δικαιοσύνη τότε μασούσε τα λόγια της, μέχρι που μίλησε χθες. Στην δίκη που ολοκληρώθηκε στον πρώτο βαθμό, παρουσιάστηκαν σε κοινή θέα στοιχεία που κανείς πια δεν μπορεί να αγνοήσει. Στοιχεία που επιβάλλουν την ανάσυρση συνολικά της υπόθεσης από το αρχείο και ανοίγουν και καινούριες υποθέσεις με μεγάλο ενδιαφέρον, όπως για παράδειγμα την υπόθεση της «εσωτερικής» πληροφόρησης και της χειραγώγησης μαρτύρων στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, οι οποίοι, όπως κατατέθηκε ενόρκως, πήραν τις ερωτήσεις που θα τους έκαναν βουλευτές της ΝΔ στην επιτροπή και δασκαλεύτηκαν να απαντήσουν κατάλληλα.

Και φυσικά ανοίγουν όλο το κεφάλαιο της συμμετοχής κρατικών οργάνων τόσο στα αδικήματα που βαρύνουν τους τέσσερεις «ιδιώτες», όσο και για πολλά άλλα αδικήματα, που μπορεί να πάρουν κακουργηματική μορφή στην πορεία. Από κατασκοπεία μέχρι παράνομη διακίνηση λογισμικού. Ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού – και ανιψιός του, και κουμπάρος και φίλος του πρωτόδικα καταδικασθέντος σε οχτώ χρόνια φυλάκισης Γιάννη Λαβράνου – είχε διανείμει δήλωση τότε στην οποία μεταξύ άλλων έλεγε ότι «η σημερινή απόφαση της Δικαιοσύνης θέτει οριστικό τέλος σε κάθε εικασία και λοιπά ευφάνταστα κατασκευάσματα.» Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που εξέδωσε όντως απόφαση, μάλλον δεν συμμερίζεται αυτήν την άποψη και παίρνει πολύ σοβαρά τα όσα ο Ζήσης με την «απόφασή» του τα θεώρησε κι αυτός «ευφάνταστα κατασκευάσματα» και «εικασίες» κι έτσι ελπίζω ότι θα μάθουμε κι εμείς πόσα από αυτά είναι κατασκευάσματα και πόσα είναι πραγματικότητα. Η πραγματικότητα «ενός θεσμικού εγκλήματος που διαπράχθηκε από συμπράττουσες εκδοχές παρακράτους», όπως είπε χθες ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Πάντως, το «οριστικό τέλος» που πολλοί πανηγύρισαν δεν ήρθε. Μάλλον τώρα αρχίζουν όλα. Η δικογραφία ανοίγει ξανά στην Ελλάδα και θυμίζω ότι το ΕΔΔΑ αποφάσισε να εισάγει την προσφυγή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκου Ανδρουλάκη ως κατεπείγουσα και θα την εκδικάσει μέσα στο 2026. Και αυτή είναι μια υπόθεση που εμπλέκει προσωπικά τον πολιτικό προϊστάμενο της ΕΥΠ, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σας είχα πει πριν πολλές εβδομάδες ότι οι υποκλοπές «είναι χαίνουσα πληγή και κακοφορμίζει. Και πολύ συχνά κάποιος δεν πεθαίνει ευθέως από τα τραύματά του, αλλά από γάγγραινα». Ας δούμε τις αντοχές του κυβερνητικού οργανισμού, αλλά και το θα μπορέσουν να κάνουν πλέον οι «γιατροί» του, που μέχρι τώρα με διάφορες «αγωγές» και «επεμβάσεις» καταφέρνουν να τον κρατάνε σε «κρίσιμη, αλλά σταθερή κατάσταση», όπως λένε και τα ιατρικά ανακοινωθέντα.